"Moet u me maar fatsoenlijk uit laten stappen", mompel ik.
Ze hoort het niet, want ze staat al in het halletje.
Klaar om dadelijk als eerste de treincoupé in te kunnen duiken.
Brutalen hebben de halve wereld. Deze mevrouw heeft straks een zitplaats.
Reizigers, die beleefd op hun beurt wachten, kunnen naar een stoel fluiten.
Herkent u dit? Met moeite het perron kunnen bereiken,
omdat een horde reizigers je de weg verspert tijdens het uitstappen.
Ik ben dol op reizen met de trein.
Eindelijk tijd voor mezelf. Voor dat mooie boek.
Ik vertrek op tijd en heb geen haast.Vertragingen neem ik op de koop toe.
Maar een reis eindigt meestal niet ontspannen.
Dankzij mijn medemens, die mij de weg verspert.
Chagrijnig verlaat ik het station.
Instappen in een trein brengt het slechte in een mens naar boven.
Want stel je voor dat de trein je niet meeneemt.
Of erger dat je de hele tijd moet staan.
Je vergeet de beleefdheidsnormen en gaat vlak vóór de deur staan.
De uitstappende reiziger moet maar zien hoe hij eruit komt.
In Engeland wachten mensen wel netjes in de rij tot ze aan de beurt zijn.
Waarom kunnen wij dat niet?
Volgens een discussie op internet komt het, omdat Nederlanders haast hebben
en geen respect tonen voor de ander.
Tijdens mijn volgende reis besluit ik het goede voorbeeld te geven.
De trein stopt en vastberaden ga ik schuin vóór de treindeuren staan.
In de hoop dat men snapt dat je eerst mensen laat uitstappen.
Helpt dit, denkt u?
Mijn beleefdheid wordt gezien als ruimte scheppen voor de ander.
Een jongeman gaat vlak vóór me staan.
Op je beurt wachten? Vergeet het maar!
Een medestander verheft haar stem.
"Laat iedereen toch rustig uitstappen". Zij durft!
Haar dapperheid wordt echter niet beloond.
Ze krijgt een snauw terug. Ze wil wat terugzeggen, maar aarzelt.
Uiteindelijk kiest ze voor de veilige weg en zwijgt.
Ik buig mijn negatieve gedachten om naar positieve ervaringen.
De mevrouw met de kinderwagen, die door bereidwillige handen geholpen wordt.
De oma met haar kleinkinderen waarvoor de menigte wijkt.
De gedienstige meneer, die me helpt met mijn zware koffer.
Ondertussen ben ik op mijn plaats van bestemming aangekomen.
Het is rustig op het perron en zonder moeite verlaat ik het station.
De trein is zo gek nog niet!
Dit stukje schreef ik voor de cursus creatief schrijven.
