maandag 15 december 2008

Bibliotheek Enter: onze "winkel" is weer open!

Vandaag zijn we na 1 week hard werken weer opengegaan voor het publiek.
De reacties waren overwegend positief. Natuurlijk is het wennen voor de klant. Maar ook voor ons, alles wat ons vertrouwd was, hebben we los moeten laten.

De bibliotheek in Enter is ingericht in vijf werelden, met veel frontale plaatsing in de kasten en display tafels door de hele bibliotheek heen. Frontale plaatsing en displayen hebben als doel de klant te verrassen en verleiden.
Daarbij moeten we leren ons product "het boek" beter te verkopen. Dat betekent veel rondlopen en lege schappen bijvullen. Ook lege display tafels kunnen niet, volle tafels verkopen!
We hebben vanmorgen geleerd dat je een plank met frontaal geplaatste titels moet vullen met boeken, die de klant in een oogopslag duidelijk maken welk onderwerp hij in die kast kan vinden. Dus heb je een kast met oorlogsromans, dan vul je de display met boekenkaften waarop een tank, een militair of gevechtsvliegtuig staat.

Het loslaten van het vertrouwde begon al toen we namen voor onze vijf werelden moesten bedenken. Dus geen informatieve- of studieboeken, maar Vraag en Antwoord als naam voor een wereld. Kreten, die de klant meteen moeten vertellen, wat hij er kan vinden!
Elke wereld heeft een kleur uit ons logo.
Naast de wereld Vraag en Antwoord zijn er:
- Peuters en Kleuters; prentenboeken en informatieve boeken (AJ)
- Boys en Girls; boeken voor kinderen vanaf 6 jaar
- Romantiek en Waargebeurd: familie- en streekromans,
- romantische boeken, chicklits, waargebeurde verhalen en grootletterboeken.
- Spannend en Serieus: detectives, thrillers, oorlogsromans,
- science fiction, psychologische romans en literatuur.

Daarnaast zijn er natuurlijk de dvd's, luisterboeken en tijdschriften. Op onderstaande foto met Mosaic samengesteld (geleerd met 23 Dingen) kun je de oude (links) en de nieuwe bibliotheek Enter met elkaar vergelijken. Om de belettering te kunnen aanbrengen, zijn witte platen voor de ramen aangebracht. Dat lijkt zonde van het daglicht, maar met kunstlicht kun je je product zo belichten dat het altijd goed opvalt. Je bent niet langer meer afhankelijk van het weer buiten. Ga maar eens naar de supermarkt, daar wordt ook geen rekening gehouden met het daglicht buiten.



De rest van de foto's staan op Picasa Webalbum!
Bibliotheek Enter als boekhandel


En natuurlijk ben je welkom tijdens onze officiele opening door wethouder Theo de Putter, donderdag 18 december om 16.00 uur. We schenken die dag Gl├╝hwein!

zondag 14 december 2008

Blogkermis; van professioneel consument naar producent

Tussen de drukke werkzaamheden tijdens de herinrichting in Enter moest ik vaak aan de blogkermis denken. Misschien ook logisch, als het om je heen een kermis is van boeken, die her en der verspreid liggen, mensen die in en uit lopen en allerlei dingen die mis gaan. (Gelukkig gingen er ook dingen goed!)
Voor de herinrichting was niet een hele grote pot geld beschikbaar, waardoor we een aantal dingen zelf moesten doen. Ik vind het helemaal niet erg om de handen uit de mouwen te steken, maar het is wel: ieder zijn vak!
Toen ik de meneer met de belettering bezig zag, dacht ik, het is toch maar goed dat zoiets door een professional wordt gedaan en dat we het niet zelf hoeven op te plakken.

Schoenmaker blijf bij je leest!

Vind ik dus dat we als bibliotheek bij ons oude vak moeten blijven: dus alleen bij onze vertrouwde inhoud? Als ik hier het antwoord ja op zou geven, hadden natuurlijk die 23 Dingen geen enkele zin gehad. Maar ga ik nu het antwoord nee geven, omdat men dat van mij verwacht?

Om het antwoord te geven op de vraag van Van Essen2punt0, wil ik proberen zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven en bij de omgeving waarin ik werk. Dan krijg ik voor mezelf hopelijk een duidelijk antwoord en hoop ik dat Essen2punt0 het toch kan verwerken in haar uiteindelijke blog over dit thema.

Als ik momenteel aan mijn eigen werk denk, denk ik in de eerste plaats aan onze klant. En die klant leest nog wel, maar kan zijn product ook elders vinden. Met onze concurrent de boekhandel gaat het nog steeds goed! Ik zie het aan een van onze plaatselijke boekhandels in ons dorp. Het ging zo goed, dat hij een pand op een A-locatie heeft kunnen kopen.
Als we niet volledig van de markt willen verdwijnen, zullen we moeten veranderen!

Vraag daarbij is op welke manier veranderen? Ik ben het helemaal met Jan Klerk eens, die in Bibliotheekblad 19 van dit jaar (artikel "bibliothecaris 2.0 leert klanten zelf zoeken en vinden") het volgende over 23 Dingen zegt:
"Toch zijn er cursisten die na een enthousiaste start in de loop van het 23 Dingen traject zijn gestrand of zelfs helemaal zijn gestopt. Er zijn namelijk meer dan die 23 dingen nodig om een "nieuwe bibliothecaris" te worden."
Je zou daar onmiddellijk de conclusie aan kunnen verbinden: als die "nieuwe bibliothecarissen" niet komen, verandert er weinig in de bibliotheekwereld en worden we dus ook nooit producenten.

Een producent betekent letterlijk "maker", ga je het meer uitleggen naar de praktijk, dan is de betekenis: het leveren van diensten en producten. Als ik kijk naar de letterlijke betekenis, nee, dan voel me zelf absoluut geen maker, ik bedenk niets zelf, maar kijk ik naar de andere betekenis dan herken ik onze bibliotheek wel in de definitie. We leveren immers het product boek aan onze klant en denk aan al die mooie producten, zoals Biebwijz, die we aan het basisonderwijs gaan aanbieden!

Dus wat wordt er eigenlijk binnen deze discussie bedoeld met produceren. Het maken van een website, het zelf schrijven van een boek, het opnemen van filmpjes en die vervolgens uitlenen? Of bedoelen we met producten ook allerlei leesbevorderingsprojecten, waarmee we het product boek aan de klant proberen te "verkopen"? In het eerste geval is het duidelijk, overlaten aan bijvoorbeeld de website bouwer, die daarvoor is opgeleid. In het tweede geval zijn we al producenten.
Voor de rest van mijn verhaal, ga ik uit van nummer twee.

Als kleine bibliotheek werken we met bestaande producten, die we in een ander jasje proberen te gieten, afhankelijk van de vraag van onze klant. Een product als het spel- en boekenplan is ooit door een bibliotheek bedacht, wegens succes landelijk aangeboden en in onze gemeente doen alle scholen vol enthousiasme mee aan dit project.

We kunnen dus produceren, kijk maar eens naar producten als Zoek & Boek, Al@din en Schoolbieb! Prachtig!
Maar wel door een handjevol mensen bedacht, (de makers, dus producenten) en de rest van het land zorgt voor implementatie.
Er is beslist creativiteit onder bibliotheekmensen, alleen niet iedereen heeft de know how (ondanks de 23 Dingen), de vaardigheid en domweg gewoon de tijd niet om aan productontwikkeling te doen. Dat betekent natuurlijk niet dat kleine bibliotheken maar met de handen over elkaar moeten gaan zitten. De werkwoorden netwerken en samenwerken komen vervolgens om de hoek kijken. Net zoals tijdens de slotbijeenkomst van 23 Dingen waar gebrainstormd werd over Dingen waar je zelf al mee zou kunnen beginnen en andere Dingen, die provinciaal of zelfs landelijk opgepakt moeten worden.
Ons product het boek loopt niet meer goed, maar door onze bibliotheek in Enter in een ander jasje te gieten (het winkelconcept) hopen we onze bestaande leden te behouden of zelfs nieuwe leden binnen te krijgen. Zoiets kun je als kleine bibliotheek alleen doen, als je samenwerkt met anderen.
Ook het winkelconcept is het voorbeeld van een product (als je het zo kunt noemen), wat in Almere is bedacht en vanwege het succes nu in andere bibliotheken wordt toegepast.
Ook samenwerking met andere instellingen is nodig om aan productontwikkeling te kunnen doen. Zo won de bibliotheek Zwolle de Bibliotheek Innovatie Prijs voor hun product Biebsearch, waarbij wordt samengewerkt met de plaatselijke ROC's.

Wat ik eigenlijk zelf ervaar, is dat ik me geen producent voel, maar meer een soort doorgeefluik naar de klant toe. Onze scholen zullen ons niet als producent zien, maar als de bieb waar ze voor allerlei media, producten en diensten terecht kunnen.
Dat wij die producten niet zelf hebben gemaakt, zal hun een zorg zijn, als het product maar goed wordt omschreven, betaalbaar en goed uitvoerbaar is.
Ook de klant, die komt voor zijn detective, zal ons zien als de plek waar hij boeken haalt. Hij haalt een product uit ons assortiment, en verwacht echt niet dat wij die zelf maken.


Concluderend: de klant wordt steeds kritischer en is ook in staat zelf zijn informatie op te zoeken en te vinden. De bibliothecaris kan niet anders dan meegaan met die klant. Dus we geven onze bibliotheken een face lift om te kunnen concurreren met de boekhandel en bieden diensten aan als Zoek & Boek, zodat de klant vanuit zijn luie stoel aan zijn materiaal kan komen.
Omdat we ook binnen de bibliotheek met vergrijzing te maken hebben, is niet iedereen in staat nieuwe producten te ontwikkelen, die passen bij deze nieuwe kritische klant.
Niet iedereen, maar gelukkig (kijk maar naar een initiatief als Bibliotheek20.ning.com en het DOK in Delft) lopen er nog genoeg creatievelingen rond, die het wel kunnen. Mensen met een verfrissende blik, met digitale vaardigheden en die dit ook willen delen met collega's, die nog niet zo ver zijn.
Dus zolang we maar met elkaar kunnen delen, kunnen netwerken en samenwerken, zit het met die productontwikkeling wel goed. En daarbij zullen we ook met andere professionals moeten samenwerken!
Anders gezegd: ja, we blijven wel bij onze inhoud, maar zijn genoodzaakt leuke producten te ontwikkelen, producten die passen bij de klant van nu, om die inhoud bij de klant te krijgen.

En ik....ik breng mijn schoenen als ze stuk zijn, naar de schoenmaker!



Photo made by Rick under CC License.

donderdag 11 december 2008

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 5

Nog 1 dag en dan moeten we klaar zijn om maandag weer open te gaan voor het publiek.
En dat gaat lukken!
Op wat kleine onderdelen na, staat de collectie op zijn plek.

Vandaag zijn alle pc's weer opnieuw aangesloten, de zelfservice doet het en het grootste deel van de displaytafels is in elkaar gezet.
Ik stond er weer versteld van wat je als bibliothecaris moet kunnen. Samen met Rommie, mijn directeur, hebben we maar liefst vijf tafels in elkaar geknutseld.
We voelden ons buurvrouw en buurvrouw (we wonen ook niet zover van elkaar vandaan), maar gingen wel efficienter te werk dan onze klusvrienden buurman en buurman. Tja, samenwerking is niet voor iedereen weggelegd!

Ook de belettering is vandaag aangebracht en dat maakt het echt af.
Neem alvast een kijkje via onderstaande foto, maar let niet op de rommel! Er wordt per slot van rekening nog druk geklust.
Wordt vervolgd!

Van Update voorbereidingen Enter

dinsdag 9 december 2008

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 4

Druk, druk en nog eens druk, zijn we momenteel in bibliotheek Enter.
Moe aan het einde van de dag, maar wel voldaan, na inmiddels alweer twee dagen keihard werken.

Kasten worden uit elkaar gehaald, weer op een andere manier in elkaar gezet, boeken liggen her en der verspreid en ja, een beetje rommelig is het wel....
Voorbereidingen Enter


We hebben ook tegenslagen, zo werden vandaag de Ikea tafels in de verkeerde kleur afgeleverd. Maar onze directeur bleef kalm en regelde alsnog dat we morgen de goede kunnen ophalen.
Af en toe hebben we dipjes, maar de humor haalt ons er weer uit. En we zijn flexibel, want het oorspronkelijke draaiboek klopt al niet meer.

Mooi wordt het, vandaag hebben we de hoek Spanning en Serieus bijna helemaal afgekregen. Dat ziet er al uit als een echte winkel.
Nog even geduld, en dan volgen de foto's van onze prachtige heringerichte bibliotheek in Enter!

zondag 7 december 2008

En nu? Ding 24 en verder.........

Zoals mijn collega Koetje60 al schreef, afgelopen donderdag kregen we van onze begeleider 23yourmind het felbegeerde 23 Dingen certificaat.
Koetje60 schrijft ook in haar blog, foto's volgen.
Hier zijn ze, ik ben inmiddels overgestapt van Flickr naar Picasa webalbums. Onze Flickr pagina begint vol te raken.
uitreiking certificaten 23 dingen

Ja, het certificaat prijkt in de kast en nu?
Tijdens de slotbijeenkomst moesten we in groepjes een aanvalsplan maken. Oftewel Ding 24.
Wat ga je met een bepaald Ding doen, welke valkuilen kun je tegenkomen en niet geheel onbelangrijk: hoe pak je het aan en implementeer je de Dingen in je werk. Belangrijke vraag daarbij is: wat kun je zelf binnen je eigen organisatie doen en welke Dingen kunnen provinciaal opgepakt worden.
Een goed voorbeeld van een provinciale actie is het zetten van de al@din favorieten in Del.icio.us.
Wat ook heel goed provinciaal of zelfs landelijk zou kunnen, is het toevoegen van Last.fm aan de aquabrowser. Onze Vlaamse collega's gingen ons reeds voor: Neem maar een kijkje op De Vlaamse Catalogus
In een kleine bibliotheek kun je in elk geval starten met een bibliotheekblog. Ik schreef er al eerder over. Aan mij zal het zeker niet liggen, mits het gedragen wordt door de hele organisatie.

Tot slot maak ik een klein uitstapje naar de Creative Commons. Marina Noordegraaf deed dat ook tijdens de slotbijeenkomst en ik verwijs graag naar haar prachtige presentatie over dit thema.
Met Creative Commons kun je een licentie aan je eigen werk toekennen, bijvoorbeeld je blog of je foto's op Flickr.com.
Heb dit dus maar meteen toegepast op mijn blog en onze Flickr en Picasa pagina's.