Via onze provinciale coördinator BoekStart kreeg ik deze mail doorgestuurd:
We staan met BoekStart op de Negenmaandenbeurs in de RAI (Amsterdam). Van 16 t/m 20 februari 2011 hebben we een marktkraam waarin we BoekStart presenteren aan zwangere vrouwen + hun partner.
De Negenmaandenbeurs loopt tegelijk met de laatste dagen van de Huishoudbeurs en had vorig jaar 43.485 bezoekers. De bezoekers blijven gemiddeld 3,5 uur op de beurs. Dit is een uitermate geschikte plek om onze doelgroep te bereiken.
Wij zoeken mensen die ons willen helpen bij de standbemanning. Als BoekStart coordinatoren kunnen jullie enthousiast de verhalen vanuit de bibliotheek vertellen aan de jonge (bijna) ouders en aangeven hoe belangrijk voorlezen is.
Als je BoekStart voor een stads- en dorpsbibliotheek mag coördineren en enthousiast bent over dit project, hoef je niet lang na te denken.
Afgelopen donderdag stond ik er, samen met Marijke Bos en Truuske Sanders.
We deelden die middag folders uit, lieten de BoekStartfilm zien en mochten koffertjes verloten onder belangstellende ouders. En natuurlijk vertelden we over het belang van BoekStart.
Soms struikel je over je eigen woorden, vanwege je enthousiasme en doordat je voor de zoveelste keer het verhaal vertelt. Maar dat maakt niet uit, je laat vol trots het koffertje zien en je pakt zo de draad weer op.
Wat mij opviel aan mijn middagje BoekStart tijdens de beurs:
- Het project is al redelijk bekend bij jonge ouders.
- De meeste ouders zijn enthousiast over BoekStart.
- Het is goed om BoekStart te blijven promoten. Ouders kennen de bibliotheek en maken er graag gebruik van, maar weten niet dat ook hun baby lid kan worden. Ze vinden het geweldig om te horen dat bibliotheken baby-boekjes hebben, die na elke uitleenbeurt worden gewassen of schoongemaakt.
- Helaas zijn er ook bibliotheken, die strikte afspraken hebben over het uitdelen van de koffertjes. BoekStart richt zich op de doelgroep tot anderhalf jaar. Van een paar ouders hoorden we dat ze geen koffertje van hun bibliotheek hadden gekregen omdat de baby ouder was dan 3 maanden. (met drie maanden krijgen ouders namelijk een brief via het consultatiebureau of gemeente om een koffertje in de bibliotheek op te halen).
Het advies is om ouders met een baby tussen de drie maanden en anderhalf jaar een koffertje te geven. En natuurlijk een gratis lidmaatschap voor de baby!
Tijdens deze BoekStartmiddag maakte ik ook kennis met Wapperkids. Zij werken al veel samen met BoekStartbibliotheken.
Een korte foto-impressie van de middag:
Posts tonen met het label bibliotheek Wierden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bibliotheek Wierden. Alle posts tonen
zaterdag 19 februari 2011
zaterdag 22 januari 2011
Spelen met JayCut en Animoto
Met JayCut kun je online filmpjes bewerken en monteren. Helemaal gratis. Het enige dat je nodig hebt is een account en veel geduld, want bij mij liep het programma nog weleens vast en werkten de overgangen niet.
Collega Monique uit Deventer hielp me gisteren een beetje op weg en vandaag oefen ik ermee. JayCut willen we inzetten tijdens een mediawijsheidproject in Deventer. Leerlingen van 4 VWO hebben geleerd wat de basisprincipes zijn van filmen en interviewen. Daarnaast hebben ze als opdracht gekregen zelf met hun mobieltje of digitale camera iemand te interviewen en dit op film vast te leggen. Binnenkort gaan de leerlingen hun filmpjes monteren op JayCut en gaan wij, mediacoaches (in opleiding), hen daarbij begeleiden. Om dat te kunnen, moet ik wel weten hoe JayCut werkt.
Het is niet moeilijk, lastig vind ik het zetten van knipjes in delen van het interview.
Knippen is zo gebeurd, maar een uitdaging is de knip zodanig te maken dat de kijker niet in de gaten heeft dat het schaartje is gebruikt. Daarnaast is het saai om de hele tijd naar dezelfde persoon te moeten kijken, die op dat moment geinterviewd wordt. Je moet zo'n interview opleuken met zogenaamde plakshots. Het is dus belangrijk voldoende van die shots te hebben.
Als ik tegenwoordig met onze pocket videocamera op stap ga, probeer ik daaraan te denken. Tijdens het monteren kom ik er vervolgens weer achter dat ik veel te weinig van die plakshots heb.
Nog veel oefenen dus!
Animoto vond ik in de lijst van het vervolg op 23 Dingen. Het is Ding 39.
Animoto is een webapplicatie waarmee je flitsende presentaties van je video's en foto's maakt.
Neem je genoegen met filmpjes van 30 seconden, dan kun je een gratis account aanmaken. Voor nog geen 25 euro per jaar kun je langere filmpjes maken.
Na 't aanmaken van je Animoto-account selecteer je achtereenvolgens een animatieschema, beeldmateriaal en muziek. Wat betreft de muziek heb je keuze uit de muziekcollectie van Animoto, maar je kunt ook je eigen nummers toevoegen.
Animoto zet vervolgens je project om in een filmpje. Het 'ontwikkelen' van de video gebeurt achter de schermen en je ontvangt een mailbericht wanneer 't proces voltooid is. Hierna bekijk je op de site van Animoto het resultaat en kun je je filmpje bijvoorbeeld op YouTube plaatsen.
De foto's en filmpjes, die ik maakte tijdens de Voorleesdagen in Wierden en Enter heb ik volgens het Animoto concept verwerkt!
Veel plezier!
Collega Monique uit Deventer hielp me gisteren een beetje op weg en vandaag oefen ik ermee. JayCut willen we inzetten tijdens een mediawijsheidproject in Deventer. Leerlingen van 4 VWO hebben geleerd wat de basisprincipes zijn van filmen en interviewen. Daarnaast hebben ze als opdracht gekregen zelf met hun mobieltje of digitale camera iemand te interviewen en dit op film vast te leggen. Binnenkort gaan de leerlingen hun filmpjes monteren op JayCut en gaan wij, mediacoaches (in opleiding), hen daarbij begeleiden. Om dat te kunnen, moet ik wel weten hoe JayCut werkt.
Het is niet moeilijk, lastig vind ik het zetten van knipjes in delen van het interview.
Knippen is zo gebeurd, maar een uitdaging is de knip zodanig te maken dat de kijker niet in de gaten heeft dat het schaartje is gebruikt. Daarnaast is het saai om de hele tijd naar dezelfde persoon te moeten kijken, die op dat moment geinterviewd wordt. Je moet zo'n interview opleuken met zogenaamde plakshots. Het is dus belangrijk voldoende van die shots te hebben.
Als ik tegenwoordig met onze pocket videocamera op stap ga, probeer ik daaraan te denken. Tijdens het monteren kom ik er vervolgens weer achter dat ik veel te weinig van die plakshots heb.
Nog veel oefenen dus!
Animoto vond ik in de lijst van het vervolg op 23 Dingen. Het is Ding 39.
Animoto is een webapplicatie waarmee je flitsende presentaties van je video's en foto's maakt.
Neem je genoegen met filmpjes van 30 seconden, dan kun je een gratis account aanmaken. Voor nog geen 25 euro per jaar kun je langere filmpjes maken.
Na 't aanmaken van je Animoto-account selecteer je achtereenvolgens een animatieschema, beeldmateriaal en muziek. Wat betreft de muziek heb je keuze uit de muziekcollectie van Animoto, maar je kunt ook je eigen nummers toevoegen.
Animoto zet vervolgens je project om in een filmpje. Het 'ontwikkelen' van de video gebeurt achter de schermen en je ontvangt een mailbericht wanneer 't proces voltooid is. Hierna bekijk je op de site van Animoto het resultaat en kun je je filmpje bijvoorbeeld op YouTube plaatsen.
De foto's en filmpjes, die ik maakte tijdens de Voorleesdagen in Wierden en Enter heb ik volgens het Animoto concept verwerkt!
Veel plezier!
zaterdag 4 december 2010
Week van de Mediawijsheid
De Week van de Mediawijsheid zit er weer op.
Mag ik zeggen dat ik er een dubbel gevoel over heb?
- De bibliotheek wil graag het Huis van de Mediawijsheid zijn, maar is ze dat ook?
- Zijn bibliotheekmedewerkers mediawijs?
- Ziet de klant ons als een huis waar hij of zij met mediawijze vragen terecht kan?
Punt 2 en 3 hangen natuurlijk nauw met elkaar samen. Als wij mediawijs zijn en dat uitstralen, zou dan de klant niet vanzelf met zijn of haar vragen op het gebied van mediawijsheid naar de bibliotheek gaan?
In elk geval werd mij weer duidelijk hoe belangrijk het is dat een bibliotheek één of meerdere mediacoaches in de organisatie moet hebben. In elk geval mensen, die collega's proberen te stimuleren en een voortrekkersrol vervullen als het gaat om mediawijsheid in de bibliotheek.
Ik mocht een bijdrage leveren in de bibliotheken Wierden/Enter en Deventer. Samen met hele enthousiaste heren van het internetcafe (onderdeel van Stichting de Welle in de gemeente Wierden) bracht ik het programma Klik en Tik onder de aandacht van senioren. Daarnaast gaf ik workshops Picasa in Wierden en Deventer.
In Wierden en Enter vervulden maatschappelijke stagiaires een belangrijke rol tijdens de inloopspreekuren "uitleg mobiele telefoon".
Hoewel de opkomst laag tot matig was, viel me wel op dat de deelnemers aan alle workshops enthousiast en belangstellend waren. Bij Klik en Tik had ik bewondering voor het geduld van de heren van het internetcafe. Zij vertelden me ook dat hun wekelijkse inloopochtenden en -middagen in een behoefte voorzien. Bezoekers kunnen in een eigen tempo o.a. boeken van Addo Stuur afwerken en met allerlei vragen op het gebied van internet- en computervaardigheden bij de vrijwilligers van het internetcafe terecht. Ik heb veel respect voor deze vrijwilligers van Stichting de Welle, die zelf heel computer- en internetvaardig zijn en dit willen delen met dorpsgenoten!
Bij de Picasa workshops waren de deelnemers met name geinteresseerd in het delen van foto's. Hoe zet je foto's op het web en niet onbelangrijk hoe zorg je ervoor dat de privacy wordt gewaarborgd?
Leuk vond ik ook dat de maatschappelijke stagiaires tijdens de Picasa workshop zo actief meededen en ook vragen van de deelnemers beantwoordden!
Wat mij betreft krijgt de Week van de Mediawijsheid een vervolg. Dit was de eerste keer, als we dit blijven doen, wordt de Bibliotheek vanzelf het Huis van de Mediawijsheid. Toch?!?
Hieronder de Picasa presentatie en een korte impressie van de Week in Wierden en Enter.
Mag ik zeggen dat ik er een dubbel gevoel over heb?
- De bibliotheek wil graag het Huis van de Mediawijsheid zijn, maar is ze dat ook?
- Zijn bibliotheekmedewerkers mediawijs?
- Ziet de klant ons als een huis waar hij of zij met mediawijze vragen terecht kan?
Punt 2 en 3 hangen natuurlijk nauw met elkaar samen. Als wij mediawijs zijn en dat uitstralen, zou dan de klant niet vanzelf met zijn of haar vragen op het gebied van mediawijsheid naar de bibliotheek gaan?
In elk geval werd mij weer duidelijk hoe belangrijk het is dat een bibliotheek één of meerdere mediacoaches in de organisatie moet hebben. In elk geval mensen, die collega's proberen te stimuleren en een voortrekkersrol vervullen als het gaat om mediawijsheid in de bibliotheek.
Ik mocht een bijdrage leveren in de bibliotheken Wierden/Enter en Deventer. Samen met hele enthousiaste heren van het internetcafe (onderdeel van Stichting de Welle in de gemeente Wierden) bracht ik het programma Klik en Tik onder de aandacht van senioren. Daarnaast gaf ik workshops Picasa in Wierden en Deventer.
In Wierden en Enter vervulden maatschappelijke stagiaires een belangrijke rol tijdens de inloopspreekuren "uitleg mobiele telefoon".
Hoewel de opkomst laag tot matig was, viel me wel op dat de deelnemers aan alle workshops enthousiast en belangstellend waren. Bij Klik en Tik had ik bewondering voor het geduld van de heren van het internetcafe. Zij vertelden me ook dat hun wekelijkse inloopochtenden en -middagen in een behoefte voorzien. Bezoekers kunnen in een eigen tempo o.a. boeken van Addo Stuur afwerken en met allerlei vragen op het gebied van internet- en computervaardigheden bij de vrijwilligers van het internetcafe terecht. Ik heb veel respect voor deze vrijwilligers van Stichting de Welle, die zelf heel computer- en internetvaardig zijn en dit willen delen met dorpsgenoten!
Bij de Picasa workshops waren de deelnemers met name geinteresseerd in het delen van foto's. Hoe zet je foto's op het web en niet onbelangrijk hoe zorg je ervoor dat de privacy wordt gewaarborgd?
Leuk vond ik ook dat de maatschappelijke stagiaires tijdens de Picasa workshop zo actief meededen en ook vragen van de deelnemers beantwoordden!
Wat mij betreft krijgt de Week van de Mediawijsheid een vervolg. Dit was de eerste keer, als we dit blijven doen, wordt de Bibliotheek vanzelf het Huis van de Mediawijsheid. Toch?!?
Hieronder de Picasa presentatie en een korte impressie van de Week in Wierden en Enter.
Presentatie Picasa
View more presentations from hettytheodora.
zaterdag 9 oktober 2010
Reacties Rijmreis
Ik schreef al vaker over Rijmreis, een project waar ik nog steeds heel enthousiast over ben.
In Wierden-Enter hebben we 33 van de 40 gedichten verstopt. Twee daarvan waren Goud en zijn dus niet meer in roulatie. De 7 andere gedichten (waarvan 2 Goud) worden komende week verstopt. Daarbij ga ik de BiebHyves inzetten. Kinderen krijgen via Hyves een tip waar het gedicht zou kunnen liggen. Een mooie manier om kinderen weer naar onze Hyves toe te leiden.
De 33 eerder genoemde gedichten reizen nog steeds door Wierden en zijn bij elkaar 120 x verstopt.
Woensdagmiddag 6 oktober was ik erbij en wat me opviel was dat tweederde van de deelnemers jongens waren. Zij leken fanatieker over te komen dan de meisjes.
Als verstopplekken kiezen kinderen de bibliotheek, winkels, de omgeving van scholen, struiken/bosjes en soms een boom. Ja, dan moet er geklommen worden.
Kinderen zijn over het algemeen heel enthousiast en ik ben ervan overtuigd dat dit ook komt omdat we dit fanatiek via de scholen hebben gepromoot. Met gedichten verstoppen, een affiche en een persbericht werkt Rijmreis niet. Bovendien doen we Rijmreis alweer voor het derde jaar en daarmee wordt het steeds bekender. Het concept van het zoeken, opnieuw verstoppen en de website waarop je aanwijzingen kunt krijgen en je verstopplek weer mag intikken, blijkt te werken.
Graag deel ik met jullie een aantal reacties:
- "Mevrouw, geeft u nog een extra tip, waar is de letter T? Het is echt moeilijk te vinden".
- Een moeder via de mail: "wat een leuk idee, Rijmreis, maar ik snap het niet, ik zie sommige gedichten er twee keer inzitten." (we hebben 20 verschillende gedichten en als je meerdere sets hebt gekocht, krijg je dat inderdaad)
- Een juf van een school, waar ik Rijmreis kwam uitleggen in de klas: "Dit is nieuw voor mij, ik vind het zo leuk, mag ik morgen met de klas komen zoeken".
- Een moeder in de bibliotheek: "Ik moest mee naar de bibliotheek met mijn zoon. Het was vanmorgen zo enthousiast uitgelegd in de klas, mijn zoon wilde onmiddellijk naar de bibliotheek om te zoeken."
- "Ik heb al 2 gedichten gevonden, weet u waar ik ze kan verstoppen."
- "Wanneer wordt het Gouden gedicht verstopt?"
Maar ook:
- "Wat moeten we doen? We wilden het gedicht bij een kledingwinkel verstoppen, maar het mocht niet van die mevrouw. Ze was bang dat kinderen een puinhoop ervan zouden maken."
- Via de vindtips werd er een keer gescholden op een andere school. Gelukkig kunnen we dit soort zaken via de beheermodule verwijderen.
In de klassen ging ik met de kinderen ook in gesprek over de mogelijke "gevaren" van Rijmreis. Wat mogen ze van hun ouders aan privegegevens op internet zetten? Hoe ga je met elkaar om als je een mening geeft over een gedicht? (geen pesterijen dus). En reken erop dat niet iedereen meewerkt. Wat doe je dan?
In de praktijk blijkt dat dit soort gesprekken nog steeds nodig zijn, gezien het feit dat er inderdaad gescholden werd en een winkel niet zijn medewerking toezegde.
Voor een mediacoach in opleiding zeer leerzaam om weer eens te ondervinden.
Hieronder een korte impressie van de woensdagmiddag in Bibliotheek Wierden.
In Wierden-Enter hebben we 33 van de 40 gedichten verstopt. Twee daarvan waren Goud en zijn dus niet meer in roulatie. De 7 andere gedichten (waarvan 2 Goud) worden komende week verstopt. Daarbij ga ik de BiebHyves inzetten. Kinderen krijgen via Hyves een tip waar het gedicht zou kunnen liggen. Een mooie manier om kinderen weer naar onze Hyves toe te leiden.
De 33 eerder genoemde gedichten reizen nog steeds door Wierden en zijn bij elkaar 120 x verstopt.
Woensdagmiddag 6 oktober was ik erbij en wat me opviel was dat tweederde van de deelnemers jongens waren. Zij leken fanatieker over te komen dan de meisjes.
Als verstopplekken kiezen kinderen de bibliotheek, winkels, de omgeving van scholen, struiken/bosjes en soms een boom. Ja, dan moet er geklommen worden.
Kinderen zijn over het algemeen heel enthousiast en ik ben ervan overtuigd dat dit ook komt omdat we dit fanatiek via de scholen hebben gepromoot. Met gedichten verstoppen, een affiche en een persbericht werkt Rijmreis niet. Bovendien doen we Rijmreis alweer voor het derde jaar en daarmee wordt het steeds bekender. Het concept van het zoeken, opnieuw verstoppen en de website waarop je aanwijzingen kunt krijgen en je verstopplek weer mag intikken, blijkt te werken.
Graag deel ik met jullie een aantal reacties:
- "Mevrouw, geeft u nog een extra tip, waar is de letter T? Het is echt moeilijk te vinden".
- Een moeder via de mail: "wat een leuk idee, Rijmreis, maar ik snap het niet, ik zie sommige gedichten er twee keer inzitten." (we hebben 20 verschillende gedichten en als je meerdere sets hebt gekocht, krijg je dat inderdaad)
- Een juf van een school, waar ik Rijmreis kwam uitleggen in de klas: "Dit is nieuw voor mij, ik vind het zo leuk, mag ik morgen met de klas komen zoeken".
- Een moeder in de bibliotheek: "Ik moest mee naar de bibliotheek met mijn zoon. Het was vanmorgen zo enthousiast uitgelegd in de klas, mijn zoon wilde onmiddellijk naar de bibliotheek om te zoeken."
- "Ik heb al 2 gedichten gevonden, weet u waar ik ze kan verstoppen."
- "Wanneer wordt het Gouden gedicht verstopt?"
Maar ook:
- "Wat moeten we doen? We wilden het gedicht bij een kledingwinkel verstoppen, maar het mocht niet van die mevrouw. Ze was bang dat kinderen een puinhoop ervan zouden maken."
- Via de vindtips werd er een keer gescholden op een andere school. Gelukkig kunnen we dit soort zaken via de beheermodule verwijderen.
In de klassen ging ik met de kinderen ook in gesprek over de mogelijke "gevaren" van Rijmreis. Wat mogen ze van hun ouders aan privegegevens op internet zetten? Hoe ga je met elkaar om als je een mening geeft over een gedicht? (geen pesterijen dus). En reken erop dat niet iedereen meewerkt. Wat doe je dan?
In de praktijk blijkt dat dit soort gesprekken nog steeds nodig zijn, gezien het feit dat er inderdaad gescholden werd en een winkel niet zijn medewerking toezegde.
Voor een mediacoach in opleiding zeer leerzaam om weer eens te ondervinden.
Hieronder een korte impressie van de woensdagmiddag in Bibliotheek Wierden.
maandag 12 oktober 2009
Rijmreisbelevenissen
Wat is Rijmreis toch leuk! Complimenten aan de uitvinders ervan. Een goede uitvinder ben ik niet, maar er zijn ook mensen nodig die de uitvindingen toepassen.
Ik voel me een bofkont, want ik mag Rijmreis voor twee bibliotheken organiseren. Een bibliotheek in een bruisende hanzestad en een bibliotheek in Twente. Zijn er verschillen? Jazeker!
In een dorp zijn kinderen veel sneller te porren voor Rijmreis, het valt ook meer op als je daarmee bezig bent. Hele groepjes kinderen zie je zowel in de bibliotheek als daarbuiten naar gedichten zoeken. Na het vinden wordt meteen naar de computer (in de bibliotheek!)gehold om te kijken of je er toevallig eentje van "Goud" hebt. Jammer, als dat niet zo is, maar ach, je mag het gedicht opnieuw verstoppen en dat is eigenlijk net zo leuk.
Gelukkig hadden we in de grote stad de opening van Rijmreis, dus ook daar kwam het uiteindelijk goed. Met een Rijmreiskok en een echte dichter.
Van een interview op Radio Oost, het meemaken van de opening tot het zien van blije kinderen, die op zoek waren en een (Gouden) Gedicht vonden, ik heb het allemaal beleefd. Geniet met me mee en bekijk onderstaande impressie.
Ik voel me een bofkont, want ik mag Rijmreis voor twee bibliotheken organiseren. Een bibliotheek in een bruisende hanzestad en een bibliotheek in Twente. Zijn er verschillen? Jazeker!
In een dorp zijn kinderen veel sneller te porren voor Rijmreis, het valt ook meer op als je daarmee bezig bent. Hele groepjes kinderen zie je zowel in de bibliotheek als daarbuiten naar gedichten zoeken. Na het vinden wordt meteen naar de computer (in de bibliotheek!)gehold om te kijken of je er toevallig eentje van "Goud" hebt. Jammer, als dat niet zo is, maar ach, je mag het gedicht opnieuw verstoppen en dat is eigenlijk net zo leuk.
Gelukkig hadden we in de grote stad de opening van Rijmreis, dus ook daar kwam het uiteindelijk goed. Met een Rijmreiskok en een echte dichter.
Van een interview op Radio Oost, het meemaken van de opening tot het zien van blije kinderen, die op zoek waren en een (Gouden) Gedicht vonden, ik heb het allemaal beleefd. Geniet met me mee en bekijk onderstaande impressie.
Abonneren op:
Posts (Atom)