Posts tonen met het label mediawijsheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mediawijsheid. Alle posts tonen

zondag 10 april 2011

Leerlingen "verfilmen" de literatuur; mediawijsheidproject van de Bibliotheek Deventer


Wat is dit? Is de Bibliotheek Deventer verandert in een begraafplaats?
Is dit het einde van de Bibliotheek? Lees verder en ontdek wat er aan de hand is!

De oplettende bezoeker zal ontdekken dat op eerste verdieping van de Centrale Bibliotheek aan de Brink de resultaten te zien zijn van een mediawijsheidproject, dat in het kader van het thema van de Boekenweek werd uitgevoerd.

Voor hun literatuurproject moesten VWO-leerlingen van Het Vlier een maatschappelijk thema kiezen. Daarover moesten ze boeken en artikelen lezen. Daarnaast gingen ze op pad om mensen te interviewen, die met het thema te maken hadden. Het interview moest op film worden vastgelegd met als doel in de Deventer schouwburg vertoond te worden tijdens De Boekenweek.
Filmen lijkt gemakkelijk, je neemt je mobiele telefoon of camera mee en je maakt opnames. Maar dan? Hoe maak je een interview interessant en hoe monteer je? Mediacoach Monique Bos van de Bibliotheek Deventer leidde het project. Ze vertelde de leerlingen over de rol van de journalist, het belang van nieuws en de objectiviteit daarvan. Daarnaast kregen de leerlingen les in camerastandpunten en interviewtechnieken. Tijdens de les waarbij de leerlingen met het montageprogramma JayCut leerden monteren mocht ik ook aanschuiven. Ik leerde hoe je netjes in een interview kunt knippen en ik zag het belang in van het hebben van voldoende plakshots om een interview interessanter en levendiger te maken.

Nog leuker vond ik dat ik mocht helpen bij het selecteren van de zes beste filmpjes uit alle inzendingen. Een jury onder voorzitterschap van directeur Jos Debeij mocht uit deze zes genomineerde filmpjes drie winnaars kiezen. Winnaars, die tijdens de Boekenweek bekendgemaakt zouden worden.
Een uitdagende klus! Want waar moet je op letten als je zes filmpjes mag uitkiezen?
Wat in ieder geval van belang is: het filmpje moet zo zijn gemaakt dat je van het begin tot het eind geboeid blijft kijken. Daarbij let je natuurlijk ook op de kwaliteit van beeld en geluid.
Een probleem was ook dat een aantal films niet in het openbaar vertoond mocht worden, omdat de geinterviewden hiervoor geen toestemming gaven.

De leerlingen kunnen trots zijn op hun verfilmde projecten. Natuurlijk is er kwaliteitsverschil en is het ene filmpje met meer enthousiasme gemaakt dan het andere.

Uit het juryrapport:
De jury heeft met heel veel plezier de filmpjes bekeken en beoordeeld. Beginnende filmmakers die in korte tijd het hele proces van redactie en productie hebben doorlopen met alles dat daarbij komt kijken. Het is mooi om te zien dat er bij het thema van de boekenweek op deze manier een prachtige bijdrage aan het programma van vandaag is geleverd. De jury wil heel graag onderzoeken of het mogelijk is om ook komend jaar, komende jaren dit project voort te zetten in de vorm van bijvoorbeeld een documentaireprogramma als onderdeel van het BoekenweekFestival bij het thema van de Boekenweek.
Dat is een compliment voor het werk van alle deelnemers en de genomineerden in het bijzonder.

Tijdens de prijsuitreiking werden er fragmenten vertoond van de genomineerde filmpjes en maakte directeur Jos Debeij de uitslag bekend.



Uit het juryrapport:
Op de derde plaats is geëindigd de film waar de goede vragen gesteld werden, bij een indrukwekkend verhaal – kampervaringen van Greet Oostenbroek door Djenné, Coen, Ruben en Gijs.
Op de tweede plaats is geëindigd de film met durf en slimmigheid, de durf om het onderwerp te kiezen en er op af te gaan en de slimmigheid om het na te spelen als de hoofdpersoon zelf niet voor de camera wil; met een actrice die het heel goed doet in beeld - Nederlandse prostitutie door Noortje, Jelmer en Jard.
De winnaar is de film het persoonlijke verhaal dat heel duidelijk en goed gefilmd is; er is nagedacht over de wijze van filmen – waardoor je als kijker dicht bij het verhaal en de emotie van wat verteld wordt komt. Depressie door Margot, Maylin, Shanna en Dorith.

Nieuwsgierig geworden? De genomineerde filmreportages zijn tijdens openingsuren nog tot 24 april te zien in de Centrale Bibliotheek! De minitheaters, waarin de films worden vertoond, zijn gemaakt door leerlingen van Arkelstein.

zaterdag 22 januari 2011

Spelen met JayCut en Animoto

Met JayCut kun je online filmpjes bewerken en monteren. Helemaal gratis. Het enige dat je nodig hebt is een account en veel geduld, want bij mij liep het programma nog weleens vast en werkten de overgangen niet.
Collega Monique uit Deventer hielp me gisteren een beetje op weg en vandaag oefen ik ermee. JayCut willen we inzetten tijdens een mediawijsheidproject in Deventer. Leerlingen van 4 VWO hebben geleerd wat de basisprincipes zijn van filmen en interviewen. Daarnaast hebben ze als opdracht gekregen zelf met hun mobieltje of digitale camera iemand te interviewen en dit op film vast te leggen. Binnenkort gaan de leerlingen hun filmpjes monteren op JayCut en gaan wij, mediacoaches (in opleiding), hen daarbij begeleiden. Om dat te kunnen, moet ik wel weten hoe JayCut werkt.
Het is niet moeilijk, lastig vind ik het zetten van knipjes in delen van het interview.
Knippen is zo gebeurd, maar een uitdaging is de knip zodanig te maken dat de kijker niet in de gaten heeft dat het schaartje is gebruikt. Daarnaast is het saai om de hele tijd naar dezelfde persoon te moeten kijken, die op dat moment geinterviewd wordt. Je moet zo'n interview opleuken met zogenaamde plakshots. Het is dus belangrijk voldoende van die shots te hebben.
Als ik tegenwoordig met onze pocket videocamera op stap ga, probeer ik daaraan te denken. Tijdens het monteren kom ik er vervolgens weer achter dat ik veel te weinig van die plakshots heb.
Nog veel oefenen dus!

Animoto vond ik in de lijst van het vervolg op 23 Dingen. Het is Ding 39.
Animoto is een webapplicatie waarmee je flitsende presentaties van je video's en foto's maakt.
Neem je genoegen met filmpjes van 30 seconden, dan kun je een gratis account aanmaken. Voor nog geen 25 euro per jaar kun je langere filmpjes maken.

Na 't aanmaken van je Animoto-account selecteer je achtereenvolgens een animatieschema, beeldmateriaal en muziek. Wat betreft de muziek heb je keuze uit de muziekcollectie van Animoto, maar je kunt ook je eigen nummers toevoegen.

Animoto zet vervolgens je project om in een filmpje. Het 'ontwikkelen' van de video gebeurt achter de schermen en je ontvangt een mailbericht wanneer 't proces voltooid is. Hierna bekijk je op de site van Animoto het resultaat en kun je je filmpje bijvoorbeeld op YouTube plaatsen.

De foto's en filmpjes, die ik maakte tijdens de Voorleesdagen in Wierden en Enter heb ik volgens het Animoto concept verwerkt!

Veel plezier!

zondag 28 maart 2010

Waar zitten de andere Edwins?

Want we hebben ze nodig als wij, bibliotheken, Het Huis van de Mediawijsheid, willen worden en blijven!

Graag breng ik onder de aandacht het weblog van Weerwatgeleerd!

Cursus Mediacoach Openbare Bibliotheek

Sinds 9 maart doe ik de posthbo Cursus Mediacoach Openbare Bibliotheek. Een mooie reden om weer eens op mijn weblog te schrijven.
Met maar liefst vier andere collega's van de Openbare Bibliotheek Deventer doe ik deze cursus aan de Saxion Hogeschool in Deventer.

De cursus belooft heel wat: "De Mediacoach die de opleiding met goed gevolg heeft afgerond, is in staat succesvol mediacoachingsdiensten aan te bieden aan diverse doelgroepen. In de opleiding leert de cursist om zélf mediawijsheidprojecten op te zetten (bijv. voor ouders, jongeren, allochtonen, etc.), dan wel andere professionals (bijv. leerkrachten, buurtwerkers, etc.) te adviseren en ondersteunen bij hun mediawijsheidprojecten."

Tijdens de opleiding is het de bedoeling dat de cursist binnen zijn organisatie een mediawijsheidproject ontwikkelt en uitvoert.
Daarnaast krijgen we naast theorie veel praktijkopdrachten, die we zelfstandig of in groepjes moeten uitvoeren.

De allereerste opdracht was het maken van een powerpoint, bestaande uit twee slides, waarmee je jezelf aan je docenten en mede-cursisten kon voorstellen. De eerste slide zou meer over je prive-situatie moeten gaan, de tweede meer werk gerelateerd en het zou informatie moeten bevatten over je opdracht.

Het handige van die 23 Dingen is toch wel geweest, dat ik nu geen accounts meer hoef aan te maken als ik zo'n Ding weer eens nodig heb.

Hierbij mijn eerste opdracht: de kennismakingspowerpoint!

maandag 13 april 2009

Blogkermis; houd rekening met je klant

De volgende blogkermis wordt verzorgd door Weerwatgeleerd en volgens mij ben ik nog op tijd. Er is al heel wat geschreven over dit onderwerp, wat ik ga doen is dicht bij mijn eigen praktijk blijven en me houden aan het verzoek om niet meer dan 500 woorden aan deze blogpost te wijden.

Als kind was ik verzot op het touwtje trekken, spannend wat dit voor moois naar boven zou brengen. Ik kan me herinneren dat ik altijd driemaal mocht trekken.



Touwtje 1
Ondanks alle web 2.0 cursussen denkt de klant nog steeds dat de bibliotheek er is om boeken te lenen.
Het laatste jaar ben ik veel bezig geweest met het bestuderen van onze klantgroepen. We hebben ons filiaal volgens het winkelconcept heringericht. En wat blijkt: binnen de dorpsformule willen onze traditionele gezinnen en welvarende genieters niets liever dan boeken. Ze zouden ook matig geinteresseerd zijn in andere activiteiten van de bibliotheek. Dit blijkt in de praktijk mee te vallen; activiteiten, gericht op de vrouw (80 procent van onze klant is vrouw!) doen het goed en zorgen voor een goedgevulde zaal.
Verder zit onze klant volgens het onderzoek graag op MSN, Schoolbank en ik denk zelf ook op Hyves. Onze bibliotheekhyves, die voorzichtig groeit, bestaat voornamelijk uit vrouwelijke leden (niet alleen bibliotheekleden, maar ook collega’s) en 61 procent van onze hyvesbezoekers is ook vrouw.
De klant denkt niet alleen dat we boeken hebben, maar wil deze ook van ons en wat is daar mis mee? De klant is immers koningin.
De nieuwe vaardigheden, die we dankzij o.a. 23 Dingen hebben geleerd kunnen we inzetten om onze andere activiteiten aan de vrouw te brengen. Dus niet alleen een "ouderwets" persbericht, maar ook bijvoorbeeld een bericht op Hyves en weblog. Voorlopig zal dit naast elkaar moeten plaatsvinden, want onze klant hangt aan tradities en doet het merendeel van het bibliotheekpersoneel dit ook niet?

Touwtje 2
Met deze laatste vraag kom ik meteen op de volgende.
Hoe worden klanten mediawijzer?
Hier kan ik kort over zijn: dit worden zij niet, zolang wij dat ook nog niet zijn.
Want er is nog slechts een klein deel dat zich suf blogt, twittert enz. De cursus 23 Dingen was een eerste stap naar mediawijsheid onder het personeel. Wat dat betreft is het goed dat er op vele fronten wordt nagedacht over een soort vervolg.
Aan de andere kant: zit onze klant te wachten op al dat geblog en getwitter? Ik heb nu het idee dat we bloggen, twitteren om nieuwe contacten voor ons eigen bibliotheeknetwerk op te doen. Natuurlijk doe je zo wel weer leuke nieuwe ideeen op, en die kun je aanwenden voor je eigen klant.
Ik vind het wel een kunst om uit al die informatie datgene eruit te vissen wat voor je eigen bibliotheekpraktijk bruikbaar is.

Touwtje 3
Merkt de klant iets van onze activiteiten op web 2.0 en heeft het zin daarmee door te gaan?
Het merendeel van de klant zal het niet in de gaten hebben, maar komt via de traditionele kanalen aan onze informatie. Tot de traditionele kanalen behoren inmiddels ook onze mailinglijsten en informatie op onze website. Want de klant is wel op het web te vinden en emailen voor haar is ook heel gewoon. Blijven verwijzen naar onze nieuwe kanalen doen we dus veelvuldig om zo de klant te blijven attenderen op de mogelijkheden binnen web 2.0.
Conclusie: geen paal en perk stellen, maar wel rekening houden met de klant, waar je voor werkt. In een grote stad met studenten en meer hoogopgeleiden staat men waarschijnlijk meer open voor bijvoorbeeld een weblog en nieuwe ontwikkelingen. In een dorp zal dit heel anders liggen.

553 woorden!

Foto: Woordenaar