Vandaag lukte het me eindelijk een eigen groep binnen LibraryThing op te richten. Selamat Tinggal, waar we van gedachten kunnen wisselen over Nederlands-Indische literatuur. Selamat Tinggal betekent prettig verblijf en dat is ook de bedoeling; de toekomstige leden van Selamat Tinggal moeten zich prettig gaan voelen in deze groep.
Ik behoor tot de tweede generatie Indo's. De generatie, die zich snel heeft geintegreerd in de Nederlandse samenleving. Een generatie, die aan de ene kant is opgegroeid met geheimen, die zich in het verleden hebben afgespeeld. Geheimen die voornamelijk met de oorlog te maken hadden en met het leed, dat zich in het Jappenkamp had afgespeeld. Hierover werd gezwegen, de tweede generatie mocht er niet mee opgezadeld worden. Maar aan de andere kant kregen we toch onbewust veel dingen mee uit die Indische cultuur. Al die heerlijke Indische gerechten, de gastvrijheid en daarom altijd veel te veel eten klaarmaken. Daarnaast was er natuurlijk de taal. We spraken alleen Nederlands, maar net zoals in zoveel andere Indische gezinnen doorspekt met allerlei woorden uit het Maleis. De woorden Selamat Datang(welkom), Selamat Tidur(welterusten), Selamat Makan(eet smakelijk), Selamat Tinggal(prettig verblijf) kwamen ook in het vocabulaire van mijn ouders voor. Het woord Selamat had iets vertrouwds voor me, ik voelde me prettig bij dat woord Selamat. Het deed me altijd denken aan heerlijke geuren, aan lekker eten, aan lieve mensen; kortom het hoorde bij het land van mijn ouders, mijn geboorteland.
Het boek Benjamins bruid van Yvonne Keuls gaat ook over een Indische familie.
Het volgende fragment deed me onmiddellijk aan de keuken van mijn moeder denken:
"Ook Soefie had haar eigen plek in het huis: de keuken. Het kostte haar nauwelijks een dag om die naar haar hand te zetten. Rijststomers, wadjans, ovenschalen, potten met geblakerde houten lepels, stopflessen met kruiden, een dienblad met felgekleurde Indische "stroopjes" en manden met uien, eieren en groenten stonden rommelig op het aanrecht verspreid. Over de keukentafel lag een bruingele sarong. Aan de muren had Soefie waaiers geprikt en prenten uit het oude Indie. Prenten met in nevels gehulde bergen erop, sawa's, karbouwen voor een kar en roodbloeiende bomen. Wajangpoppen stonden voor de ramen, hun ijle handjes omhoog geheven, alsof ze bezig waren de opdringerige geur van trassi en knoflook van zich af te wapperen. Indie was volop aanwezig in die grote oer-Hollandse keuken, waar zelfs ruimte was voor Soefies rotan zitje."
Lezen over Indonesie, Indische literatuur, het voelt voor mij als herkenning aan, als thuiskomen. Vandaar Selamat Tinggal.
Ik hoop dat ik gelijkgestemden vind, die met mij van gedachten willen wisselen over Nederlands-Indische literatuur. Er zijn al vele soorten Indo groepen actief op het Web, dus daarbinnen ga ik Selamat Tinggal promoten.
