Theodora spinsels

Leesvirus

2011-05-22T22:43:00.010+02:00

Vorige week organiseerde ik samen met collega Dirry uit Twenterand het slotfeest van Leesvirus.
Leesvirus is een ICT-leesproject voor kinderen uit groep 6 van de basisschool. Het is bedacht in Drenthe, waar het al een aantal jaren met succes heeft gedraaid.
Gedurende negen weken hebben leerlingen van basisscholen in Wierden en Twenterand tien boektoppers gelezen. Via de Leesvirus website konden kinderen onderling hun meningen uitwisselen over de boeken. Er vielen punten te behalen door het beantwoorden van boekvragen, internetvragen en creatieve opdrachten.
Het project werd afgesloten met een slotfeest. Alle scholen werden actief bij het feest betrokken, omdat ze zelf ook een presentatie verzorgden rondom een Leesvirustitel. Goochelaar Jan uit Wierden was de speciale gast.
Hieronder een impressie!

Leerlingen "verfilmen" de literatuur; mediawijsheidproject van de Bibliotheek Deventer

2011-04-10T21:19:00.014+02:00

Wat is dit? Is de Bibliotheek Deventer verandert in een begraafplaats?
Is dit het einde van de Bibliotheek? Lees verder en ontdek wat er aan de hand is!

De oplettende bezoeker zal ontdekken dat op eerste verdieping van de Centrale Bibliotheek aan de Brink de resultaten te zien zijn van een mediawijsheidproject, dat in het kader van het thema van de Boekenweek werd uitgevoerd.

Voor hun literatuurproject moesten VWO-leerlingen van Het Vlier een maatschappelijk thema kiezen. Daarover moesten ze boeken en artikelen lezen. Daarnaast gingen ze op pad om mensen te interviewen, die met het thema te maken hadden. Het interview moest op film worden vastgelegd met als doel in de Deventer schouwburg vertoond te worden tijdens De Boekenweek.
Filmen lijkt gemakkelijk, je neemt je mobiele telefoon of camera mee en je maakt opnames. Maar dan? Hoe maak je een interview interessant en hoe monteer je? Mediacoach Monique Bos van de Bibliotheek Deventer leidde het project. Ze vertelde de leerlingen over de rol van de journalist, het belang van nieuws en de objectiviteit daarvan. Daarnaast kregen de leerlingen les in camerastandpunten en interviewtechnieken. Tijdens de les waarbij de leerlingen met het montageprogramma JayCut leerden monteren mocht ik ook aanschuiven. Ik leerde hoe je netjes in een interview kunt knippen en ik zag het belang in van het hebben van voldoende plakshots om een interview interessanter en levendiger te maken.

Nog leuker vond ik dat ik mocht helpen bij het selecteren van de zes beste filmpjes uit alle inzendingen. Een jury onder voorzitterschap van directeur Jos Debeij mocht uit deze zes genomineerde filmpjes drie winnaars kiezen. Winnaars, die tijdens de Boekenweek bekendgemaakt zouden worden.
Een uitdagende klus! Want waar moet je op letten als je zes filmpjes mag uitkiezen?
Wat in ieder geval van belang is: het filmpje moet zo zijn gemaakt dat je van het begin tot het eind geboeid blijft kijken. Daarbij let je natuurlijk ook op de kwaliteit van beeld en geluid.
Een probleem was ook dat een aantal films niet in het openbaar vertoond mocht worden, omdat de geinterviewden hiervoor geen toestemming gaven.

De leerlingen kunnen trots zijn op hun verfilmde projecten. Natuurlijk is er kwaliteitsverschil en is het ene filmpje met meer enthousiasme gemaakt dan het andere.

Uit het juryrapport:

De jury heeft met heel veel plezier de filmpjes bekeken en beoordeeld. Beginnende filmmakers die in korte tijd het hele proces van redactie en productie hebben doorlopen met alles dat daarbij komt kijken. Het is mooi om te zien dat er bij het thema van de boekenweek op deze manier een prachtige bijdrage aan het programma van vandaag is geleverd. De jury wil heel graag onderzoeken of het mogelijk is om ook komend jaar, komende jaren dit project voort te zetten in de vorm van bijvoorbeeld een documentaireprogramma als onderdeel van het BoekenweekFestival bij het thema van de Boekenweek.
Dat is een compliment voor het werk van alle deelnemers en de genomineerden in het bijzonder.

Tijdens de prijsuitreiking werden er fragmenten vertoond van de genomineerde filmpjes en maakte directeur Jos Debeij de uitslag bekend.

Uit het juryrapport:

Op de derde plaats is geëindigd de film waar de goede vragen gesteld werden, bij een indrukwekkend verhaal – kampervaringen van Greet Oostenbroek door Djenné, Coen, Ruben en Gijs.
Op de tweede plaats is geëindigd de film met durf en slimmigheid, de durf om het onderwerp te kiezen en er op af te gaan en de slimmigheid om het na te spelen als de hoofdpersoon zelf niet voor de camera wil; met een actrice die het heel goed doet in beeld - Nederlandse prostitutie door Noortje, Jelmer en Jard.
De winnaar is de film het persoonlijke verhaal dat heel duidelijk en goed gefilmd is; er is nagedacht over de wijze van filmen – waardoor je als kijker dicht bij het verhaal en de emotie van wat verteld wordt komt. Depressie door Margot, Maylin, Shanna en Dorith.

Nieuwsgierig geworden? De genomineerde filmreportages zijn tijdens openingsuren nog tot 24 april te zien in de Centrale Bibliotheek! De minitheaters, waarin de films worden vertoond, zijn gemaakt door leerlingen van Arkelstein.

De make-over van de Bibliotheek Wierden

2011-03-27T20:43:00.010+02:00

Complimenten aan mijn collega's, die na hard werken de Bibliotheek Wierden transformeerden tot De Ideale Bibliotheek!

Goed gedaan, jullie kunnen trots zijn op deze prachtige heringerichte bibliotheek!

Speciaal voor jullie maakte ik deze presentatie met Animoto!

Veel swingend plezier ermee!

BoekStart tijdens de Negenmaandenbeurs

2011-02-19T14:37:00.028+01:00

Via onze provinciale coördinator BoekStart kreeg ik deze mail doorgestuurd:

We staan met BoekStart op de Negenmaandenbeurs in de RAI (Amsterdam). Van 16 t/m 20 februari 2011 hebben we een marktkraam waarin we BoekStart presenteren aan zwangere vrouwen + hun partner.

De Negenmaandenbeurs loopt tegelijk met de laatste dagen van de Huishoudbeurs en had vorig jaar 43.485 bezoekers. De bezoekers blijven gemiddeld 3,5 uur op de beurs. Dit is een uitermate geschikte plek om onze doelgroep te bereiken.

Wij zoeken mensen die ons willen helpen bij de standbemanning. Als BoekStart coordinatoren kunnen jullie enthousiast de verhalen vanuit de bibliotheek vertellen aan de jonge (bijna) ouders en aangeven hoe belangrijk voorlezen is.

Als je BoekStart voor een stads- en dorpsbibliotheek mag coördineren en enthousiast bent over dit project, hoef je niet lang na te denken.
Afgelopen donderdag stond ik er, samen met Marijke Bos en Truuske Sanders.
We deelden die middag folders uit, lieten de BoekStartfilm zien en mochten koffertjes verloten onder belangstellende ouders. En natuurlijk vertelden we over het belang van BoekStart.
Soms struikel je over je eigen woorden, vanwege je enthousiasme en doordat je voor de zoveelste keer het verhaal vertelt. Maar dat maakt niet uit, je laat vol trots het koffertje zien en je pakt zo de draad weer op.
Wat mij opviel aan mijn middagje BoekStart tijdens de beurs:

- Het project is al redelijk bekend bij jonge ouders.
- De meeste ouders zijn enthousiast over BoekStart.
- Het is goed om BoekStart te blijven promoten. Ouders kennen de bibliotheek en maken er graag gebruik van, maar weten niet dat ook hun baby lid kan worden. Ze vinden het geweldig om te horen dat bibliotheken baby-boekjes hebben, die na elke uitleenbeurt worden gewassen of schoongemaakt.
- Helaas zijn er ook bibliotheken, die strikte afspraken hebben over het uitdelen van de koffertjes. BoekStart richt zich op de doelgroep tot anderhalf jaar. Van een paar ouders hoorden we dat ze geen koffertje van hun bibliotheek hadden gekregen omdat de baby ouder was dan 3 maanden. (met drie maanden krijgen ouders namelijk een brief via het consultatiebureau of gemeente om een koffertje in de bibliotheek op te halen).
Het advies is om ouders met een baby tussen de drie maanden en anderhalf jaar een koffertje te geven. En natuurlijk een gratis lidmaatschap voor de baby!

Tijdens deze BoekStartmiddag maakte ik ook kennis met Wapperkids. Zij werken al veel samen met BoekStartbibliotheken.

Een korte foto-impressie van de middag:

Pas op! Spannende boeken uit de Bieb!

2011-02-05T19:17:00.021+01:00

Het voorleesteam VoorleesExpress Deventer is er klaar voor. Van projectleider Linda ontvingen de voorleesvrijwilligers hun VoorleesExpresstas, met de prikkelende slogan: Pas Op! In deze tas ziten spannende boeken uit de bieb! Boeken van de bibliotheek, waaruit aan de eerste 10 gezinnen in Deventer voorgelezen gaat worden. Gedurende twintig weken lang om het voorleesritueel bij gezinnen met een taalachterstand te introduceren. Halverwege het project bezoekt de vrijwilliger met haar gezin ook de bibliotheek met als doel dat kinderen en ouders zelf naar de bibliotheek gaan.

Afgelopen woensdag waren de voorleesvrijwilligers in de Bibliotheek te Deventer voor hun eerste gezamenlijke bijeenkomst.

Een onderdeel van de avond was het bijwonen van de workshop interactief voorlezen, die ik namens de bibliotheek mocht verzorgen!
Aan hun enthousiasme zal het zeker niet liggen. Alle vrijwilligers hebben affiniteit met (voor)lezen en taal en willen vooral het plezier dat voorlezen met zich meebrengt aan hun gezin laten zien.

Wil je meer informatie over dit prachtige project, neem dan contact op met de VoorleesExpress!

Presentatie interactief voorlezen, VoorleesExpress Deventer

View more presentations from Hetty Odenthal.

Spelen met JayCut en Animoto

2011-01-22T16:10:00.019+01:00

Met JayCut kun je online filmpjes bewerken en monteren. Helemaal gratis. Het enige dat je nodig hebt is een account en veel geduld, want bij mij liep het programma nog weleens vast en werkten de overgangen niet.
Collega Monique uit Deventer hielp me gisteren een beetje op weg en vandaag oefen ik ermee. JayCut willen we inzetten tijdens een mediawijsheidproject in Deventer. Leerlingen van 4 VWO hebben geleerd wat de basisprincipes zijn van filmen en interviewen. Daarnaast hebben ze als opdracht gekregen zelf met hun mobieltje of digitale camera iemand te interviewen en dit op film vast te leggen. Binnenkort gaan de leerlingen hun filmpjes monteren op JayCut en gaan wij, mediacoaches (in opleiding), hen daarbij begeleiden. Om dat te kunnen, moet ik wel weten hoe JayCut werkt.
Het is niet moeilijk, lastig vind ik het zetten van knipjes in delen van het interview.
Knippen is zo gebeurd, maar een uitdaging is de knip zodanig te maken dat de kijker niet in de gaten heeft dat het schaartje is gebruikt. Daarnaast is het saai om de hele tijd naar dezelfde persoon te moeten kijken, die op dat moment geinterviewd wordt. Je moet zo'n interview opleuken met zogenaamde plakshots. Het is dus belangrijk voldoende van die shots te hebben.
Als ik tegenwoordig met onze pocket videocamera op stap ga, probeer ik daaraan te denken. Tijdens het monteren kom ik er vervolgens weer achter dat ik veel te weinig van die plakshots heb.
Nog veel oefenen dus!

Animoto vond ik in de lijst van het vervolg op 23 Dingen. Het is Ding 39.
Animoto is een webapplicatie waarmee je flitsende presentaties van je video's en foto's maakt.
Neem je genoegen met filmpjes van 30 seconden, dan kun je een gratis account aanmaken. Voor nog geen 25 euro per jaar kun je langere filmpjes maken.

Na 't aanmaken van je Animoto-account selecteer je achtereenvolgens een animatieschema, beeldmateriaal en muziek. Wat betreft de muziek heb je keuze uit de muziekcollectie van Animoto, maar je kunt ook je eigen nummers toevoegen.

Animoto zet vervolgens je project om in een filmpje. Het 'ontwikkelen' van de video gebeurt achter de schermen en je ontvangt een mailbericht wanneer 't proces voltooid is. Hierna bekijk je op de site van Animoto het resultaat en kun je je filmpje bijvoorbeeld op YouTube plaatsen.

De foto's en filmpjes, die ik maakte tijdens de Voorleesdagen in Wierden en Enter heb ik volgens het Animoto concept verwerkt!

Veel plezier!

Week van de Mediawijsheid

2010-12-04T16:12:00.007+01:00

De Week van de Mediawijsheid zit er weer op.

Mag ik zeggen dat ik er een dubbel gevoel over heb?

- De bibliotheek wil graag het Huis van de Mediawijsheid zijn, maar is ze dat ook?
- Zijn bibliotheekmedewerkers mediawijs?
- Ziet de klant ons als een huis waar hij of zij met mediawijze vragen terecht kan?

Punt 2 en 3 hangen natuurlijk nauw met elkaar samen. Als wij mediawijs zijn en dat uitstralen, zou dan de klant niet vanzelf met zijn of haar vragen op het gebied van mediawijsheid naar de bibliotheek gaan?
In elk geval werd mij weer duidelijk hoe belangrijk het is dat een bibliotheek één of meerdere mediacoaches in de organisatie moet hebben. In elk geval mensen, die collega's proberen te stimuleren en een voortrekkersrol vervullen als het gaat om mediawijsheid in de bibliotheek.

Ik mocht een bijdrage leveren in de bibliotheken Wierden/Enter en Deventer. Samen met hele enthousiaste heren van het internetcafe (onderdeel van Stichting de Welle in de gemeente Wierden) bracht ik het programma Klik en Tik onder de aandacht van senioren. Daarnaast gaf ik workshops Picasa in Wierden en Deventer.
In Wierden en Enter vervulden maatschappelijke stagiaires een belangrijke rol tijdens de inloopspreekuren "uitleg mobiele telefoon".

Hoewel de opkomst laag tot matig was, viel me wel op dat de deelnemers aan alle workshops enthousiast en belangstellend waren. Bij Klik en Tik had ik bewondering voor het geduld van de heren van het internetcafe. Zij vertelden me ook dat hun wekelijkse inloopochtenden en -middagen in een behoefte voorzien. Bezoekers kunnen in een eigen tempo o.a. boeken van Addo Stuur afwerken en met allerlei vragen op het gebied van internet- en computervaardigheden bij de vrijwilligers van het internetcafe terecht. Ik heb veel respect voor deze vrijwilligers van Stichting de Welle, die zelf heel computer- en internetvaardig zijn en dit willen delen met dorpsgenoten!
Bij de Picasa workshops waren de deelnemers met name geinteresseerd in het delen van foto's. Hoe zet je foto's op het web en niet onbelangrijk hoe zorg je ervoor dat de privacy wordt gewaarborgd?
Leuk vond ik ook dat de maatschappelijke stagiaires tijdens de Picasa workshop zo actief meededen en ook vragen van de deelnemers beantwoordden!

Wat mij betreft krijgt de Week van de Mediawijsheid een vervolg. Dit was de eerste keer, als we dit blijven doen, wordt de Bibliotheek vanzelf het Huis van de Mediawijsheid. Toch?!?

Hieronder de Picasa presentatie en een korte impressie van de Week in Wierden en Enter.

Presentatie Picasa

View more presentations from hettytheodora.

Reacties Rijmreis

2010-10-09T23:40:00.012+02:00

Ik schreef al vaker over Rijmreis, een project waar ik nog steeds heel enthousiast over ben.
In Wierden-Enter hebben we 33 van de 40 gedichten verstopt. Twee daarvan waren Goud en zijn dus niet meer in roulatie. De 7 andere gedichten (waarvan 2 Goud) worden komende week verstopt. Daarbij ga ik de BiebHyves inzetten. Kinderen krijgen via Hyves een tip waar het gedicht zou kunnen liggen. Een mooie manier om kinderen weer naar onze Hyves toe te leiden.
De 33 eerder genoemde gedichten reizen nog steeds door Wierden en zijn bij elkaar 120 x verstopt.
Woensdagmiddag 6 oktober was ik erbij en wat me opviel was dat tweederde van de deelnemers jongens waren. Zij leken fanatieker over te komen dan de meisjes.
Als verstopplekken kiezen kinderen de bibliotheek, winkels, de omgeving van scholen, struiken/bosjes en soms een boom. Ja, dan moet er geklommen worden.
Kinderen zijn over het algemeen heel enthousiast en ik ben ervan overtuigd dat dit ook komt omdat we dit fanatiek via de scholen hebben gepromoot. Met gedichten verstoppen, een affiche en een persbericht werkt Rijmreis niet. Bovendien doen we Rijmreis alweer voor het derde jaar en daarmee wordt het steeds bekender. Het concept van het zoeken, opnieuw verstoppen en de website waarop je aanwijzingen kunt krijgen en je verstopplek weer mag intikken, blijkt te werken.
Graag deel ik met jullie een aantal reacties:
- "Mevrouw, geeft u nog een extra tip, waar is de letter T? Het is echt moeilijk te vinden".
- Een moeder via de mail: "wat een leuk idee, Rijmreis, maar ik snap het niet, ik zie sommige gedichten er twee keer inzitten." (we hebben 20 verschillende gedichten en als je meerdere sets hebt gekocht, krijg je dat inderdaad)
- Een juf van een school, waar ik Rijmreis kwam uitleggen in de klas: "Dit is nieuw voor mij, ik vind het zo leuk, mag ik morgen met de klas komen zoeken".
- Een moeder in de bibliotheek: "Ik moest mee naar de bibliotheek met mijn zoon. Het was vanmorgen zo enthousiast uitgelegd in de klas, mijn zoon wilde onmiddellijk naar de bibliotheek om te zoeken."
- "Ik heb al 2 gedichten gevonden, weet u waar ik ze kan verstoppen."
- "Wanneer wordt het Gouden gedicht verstopt?"

Maar ook:
- "Wat moeten we doen? We wilden het gedicht bij een kledingwinkel verstoppen, maar het mocht niet van die mevrouw. Ze was bang dat kinderen een puinhoop ervan zouden maken."
- Via de vindtips werd er een keer gescholden op een andere school. Gelukkig kunnen we dit soort zaken via de beheermodule verwijderen.

In de klassen ging ik met de kinderen ook in gesprek over de mogelijke "gevaren" van Rijmreis. Wat mogen ze van hun ouders aan privegegevens op internet zetten? Hoe ga je met elkaar om als je een mening geeft over een gedicht? (geen pesterijen dus). En reken erop dat niet iedereen meewerkt. Wat doe je dan?

In de praktijk blijkt dat dit soort gesprekken nog steeds nodig zijn, gezien het feit dat er inderdaad gescholden werd en een winkel niet zijn medewerking toezegde.
Voor een mediacoach in opleiding zeer leerzaam om weer eens te ondervinden.

Hieronder een korte impressie van de woensdagmiddag in Bibliotheek Wierden.

Kijk- en luistervink kit

2010-09-05T12:56:00.033+02:00

Binnenkort gaat er weer een nieuwe 23 Dingengroep van start in Overijssel en ik mag ook een groepje coachen. Een uitdaging!

Want dat betekent ook weer voor mij Nieuwe Dingen ontdekken. Spannend allemaal!

Een van de Dingen die ik meer ben gaan doen is fotograferen en delen op het Bieblog of mijn eigen weblog.

Tot mijn grote verrassing ontving ik voor mijn vakantie een schattig rood koffertje, getiteld Kijk- en luistervink kit. Met daarin een pocket video cameraatje.

Ook zat er een klein notitieboekje met briefje bij:

Gefeliciteerd, jij bent de eerste die onze kijk- en luistervink kit in je bezit hebt. In dit boekje mag je je bevindingen schrijven en misschien een paar tips geven aan de volgende in het Overijssels bibliotheken netwerk aan wie jij het koffertje verstuurt.

En verder:

Zo gauw je je filmpje af hebt en hebt geupload op je YouTube account mag je hem doorsturen naar de volgende, ergens in Overijssel.

Wat ontzettend leuk en wat een uitdaging! Met filmen heb ik nog niet zoveel ervaring. Het is ook een stuk lastiger dan fotograferen.

Beste Elin en Annemarie,

Ik heb er twee filmpjes meegemaakt en ze staan inmiddels op YouTube. Een filmpje voor Rijmreis en een filmpje over een Muziek op schoot bijeenkomst in het kader van Boekstart.

Mijn ervaringen:

Ik vind het cameraatje heel erg gemakkelijk in de bediening. Je hebt snel door hoe het werkt. Geen toeters en bellen zoals op camrecorders wel het geval is. Gewoon een aan/uit knop, een knop om film of foto te selecteren, een zoomknop en natuurlijk een knop om de foto of film mee te maken. Het wijst zich eigenlijk vanzelf.
Ik vind het ook beslist een pre dat het apparaatje zo handzaam is. Het past in je broekzak, lekker makkelijk.

Als tip van bovengenoemde dames kreeg ik mee de camera zoveel mogelijk met vaste hand te bedienen. Dit omdat hij geen snelle bewegingen kan registreren.
Dat vond ik best lastig. Bij het Boekstart filmpje waarbij je een groep baby's en moeders filmt, heb je snel de neiging alleen een bepaalde hoek te willen filmen. Gewoon omdat je bang bent dat je teveel beweegt. Daardoor mis je de andere hoek waar natuurlijk ook leuke beelden van te maken zijn. Ik vind filmen wel leuk, maar echt mijn Ding is het niet. Met fotograferen heb ik het gevoel dat ik rustiger mijn punt kan bepalen en met filmen voel ik me veel meer opgejaagd. Waarschijnlijk bang om iets te willen missen.
Maar filmen heeft wel weer hele andere mogelijkheden dan fotograferen. Voor Boekstart vond ik het uitermate geschikt omdat er wordt gespeeld en gezongen. En wat te denken van al die schattige geluidjes die baby's kunnen maken. Zoiets kun je nooit vastleggen op een foto.

Over het monteren:
Volgens de website kun je de filmpjes als MOV bestanden, direct op YouTube zetten. Bij het Rijmreisfilmpje gebruikte ik Windows Live Moviemaker om mijn beelden te monteren. Dat ging redelijk snel. Moviemaker ondersteunt MOV bestanden, dus ik had het in een wip gemonteerd. Op YouTube zetten was ook zo gebeurd.

Bij het Boekstart filmpje was het een ander verhaal. Ik zat achter een andere pc waar geen Moviemaker op zat. Wel een ander montageprogramma: Cyberlink DVD suite deluxe. Een bruikbaar programma met meer mogelijkheden dan Moviemaker. Het nadeel was wel dat Cyberlink geen MOV ondersteunde. Ik moest dus eerst alles omzetten naar AVI, waarna ik kon beginnen met monteren.
Door de lengte van het Boekstart filmpje en het uploaden naar YouTube was ik wel een hele avond ermee zoet. Tja, je moet er wat voor over hebben.

Conclusie: ik vond het leuk om ermee te mogen oefenen en wil ook zo'n mooi filmcameraatje voor onze bibliotheek. Eens kijken of een van mijn directeuren het daarmee eens is!

Het land van mijn ouders

2010-09-05T11:13:00.021+02:00

Eindelijk....eindelijk na 20 jaar had ik weer gelegenheid samen met mijn 17-jarige dochter mijn geboorteland te bezoeken.
Voor een uitgebreid reisverslag mag je een afspraak met me maken en een deel van de honderden foto's is op Facebook te bewonderen. Hier, en hier en hier!

Een aantal, voor mij opvallende en leuke dingen, wil ik graag op mijn weblog delen:

Over het algemeen wordt er in Indonesie weinig of helemaal geen Engels gesproken. Dat was weleens lastig communiceren tussen mijn familie en mij. Ik kon me nog wel redden met mijn beetje Bahasa, maar voor mijn dochter was het niet leuk. Ze werd als een prinses op handen gedragen, maar kon niet zoveel over haar leven hier vertellen. Samen met haar 22-jarige neef bedacht ze een oplossing. Hij nam zijn laptop, zocht een online vertaalprogramma op en ze gingen aan de slag. Hij tikte zijn vraag in het Indonesisch in, het programma vertaalde en mijn dochter antwoordde in Engels. Het programma vertaalde vervolgens haar antwoord in het Indonesisch voor hem. Is dat niet volledig Web 2.0? Ik vond het geweldig!

Facebook heb ik ontdekt is de manier om met mijn familie en vrienden in Indonesie te communiceren. Via Facebook kan ik met behulp van mijn foto's over mijn leven hier vertellen en zelfs in het Engels met hen chatten. Je moet wel geduld hebben. Je tikt een antwoord, zij gebruiken een vertaalprogramma en hetgeen ze willen antwoorden, moet eerst weer in het Engels worden vertaald.

Een computer is nog een luxe artikel voor de meeste Indonesiers, maar een mobiele telefoon met internet en dus Facebook is voor de meesten beschikbaar. Desnoods op afbetaling, zo vertelde mij een hoteljongen op Bali. Het weinige geld dat hij verdiende, was om zijn ouders te kunnen steunen en om zijn scooter en mobiele telefoon te kunnen afbetalen. Die scooter was weer nodig om toeristen te kunnen vervoeren, zodat hij daarmee een extra roepiah kon verdienen.
Regelmatig zag ik op straat verkopers in djongkok (hurk) houding voor hun smoezelige karretje (waarin overigens altijd heerlijke geuren uit opstegen) druk bezig hun berichten te checken.

Volgens een Engelse leraar, die wij in Rangkasbitung (West-Java) spraken, is de Indonesier heel trots op zijn eigen taal en ziet er daarom de noodzaak niet van in om het Engels goed te leren spreken. Engels wordt wel gegeven op scholen, maar ach, waarom zou je het oefenen als je het verder nooit nodig hebt?
De hoteljongen op Bali sprak beter Engels dan mijn neef, die notabene journalist is. Maar de hoteljongen ziet elke toeristen en moet wel. Ik geloof dat mijn neef nu inziet dat het toch wel handig is het Engels te kunnen beheersen, al is het alleen maar om met zijn familie in Nederland te kunnen communiceren.

Mijn geboortehuis aan de Jalan Pasir Kuda in Bogor staat er nog. Er woonde momenteel niemand in, dus het zag er vervallen uit. Tja, dat maakte me wel een beetje verdrietig.

Openbare Bibliotheken kennen ze niet in Indonesie, want lezen is alleen weggelegd voor degenen, die gestudeerd hebben en een baan hebben, waarbij ze veel moeten lezen. Leesbevordering vindt plaats op de scholen.
Mijn familie leest wel de krant en koopt af en toe een tijdschrift. Boekenkasten heb ik niet gezien bij hen. 's Avonds kijken ze graag televisie en daarnaast is eten een heel belangrijk tijdverdrijf van de Indonesier.
In Lovina Beach kwamen we wel een Openbare Bibliotheek/Perpustakaan tegen, gerund door enthousiaste vrijwilligers.

Over eten gesproken. Het viel mijn dochter op dat er veel snacks worden verkocht aan de straat. Heerlijke snacks met veel groenten erin. Weinig zoetigheden, meer hartig.
Het lijkt mij dat je daar ook behoorlijk van aan kunt komen. Desondanks waren we allebei afgevallen. Maar komt dat ook niet door de warmte en het vele reizen, waardoor je toch actiever bent?

Het Balinese eten is veel pittiger dan de Javaanse keuken. We volgden een Balinese kookworkshop bij Warung Jegeg in Lovina, zeer aan te bevelen. We leerden van gastvrouw Wayan Paliani een aantal fijne kneepjes. Ook interesse? Mail naar wayan_paliani@yahoo.com
Haar warung zit aan de Jalan Raya Lovina, naast de bibliotheek.

Tot slot. Reizen in Indonesie is vermoeiend. De afstanden, de warmte, de drukte en soms ook de slechte staat van bussen en auto's.
Wij eindigden op Gili Gede, een eilandje voor de Zuidwestkust van Lombok. Fantastisch!
Daar konden we een klein weekje bijkomen en energie opdoen voor de lange terugreis. Gastvrouw Jet en haar staf leerden ons de Kunst van het nietsdoen.

Jammer dat je er zolang voor in het vliegtuig moet zitten, maar anders zou ik er veel vaker naar toe willen gaan.

Selamat jalan!

Vind je antwoord bij Durftevragen!

2010-05-30T21:27:00.006+02:00

Ik had er vaag weleens iets over gehoord, maar uiteindelijk werd ik door Jan Klerk geinspireerd om ook eens zo'n Durftevragen sessie mee te maken.

Vele anderen zijn mij al voorgegaan en hebben over hun ervaringen met betrekking tot Durftevragen geschreven.

Wat ikzelf heel prettig vond, is naast de open sfeer de positieve benadering van de vraagoplossing. Reacties als "zou je dat wel doen?", of "dat gaat je nooit lukken" of "maar...." zijn absoluut verboden als antwoord.
Voor mij was deze benadering een eye-opener. Soms durf ik gewoon niet te vragen, gewoon omdat ik bang ben dat de vraag niet helder genoeg is en je voor dom wordt versleten. En wat te denken van onze klant in de bibliotheek. Reageert de bibliotheekmedewerker altijd positief op de vragen, die hij krijgt? En hoe is mijn eigen benadering als iemand mij een vraag stelt?

Echt iets om over na te denken! Wat kan ik er zelf mee en wat kan de bibliotheek ermee? Het idee van de Haarlemse bibliotheek spreekt me zeker aan om er tijdens de Week van de Mediawijsheid iets mee te doen.

In elk geval ging ik heel blij en met een heleboel tips weer naar huis!

Durftevragen from Cor Mouwen on Vimeo.

Rijmen en Reizen

2010-04-25T12:56:00.023+02:00

De Rijmreis werkgroep is alweer druk bezig met de voorbereidingen voor Rijmreis 2010.
Onlangs hebben we gedichten uitgezocht rondom het thema van de kinderboekenweek: De Grote TekenTentoonstelling - beeldtaal in kinderboeken.

Het thema Beeldtaal daagt ons uit Rijmreis dit jaar nog interactiever, nog beeldender te maken. Ideeën zijn er genoeg, de volgende stap is met andere partners te kijken wat we kunnen verwezenlijken. Uiteraard zal ik er op mijn weblog over schrijven.

Rijmen en gedichten, ook over de grens kunnen ze er wat van. De Poem Express is een internationaal kunst- en gedichtenfestival voor kinderen. Sinds 1992 reizen gedichtenposters van kinderen de wereld rond. Duizenden kinderen uit verschillende landen hebben meegedaan en stuurden gedichtenposters op in hun eigen taal. Poem Express zou uitstekend kunnen aansluiten bij het thema van de kinderboekenweek 2010. Kijk eens op het weblog van Poem Express. Het resultaat is geweldig!!

Twee winnende posters werden zelfs op filmpje gezet. Zie hier het gedicht "Boos".

BOOS! an animated poem for the poem-express from Leerlingen Films on Vimeo.

Ik houd van reizen, verre reizen, maar ook uitstapjes net over de grens geven nieuwe ideeën, inspiratie voor je werk.
Twee weken geleden was ik in Belgie en voordat ik weer op de trein ging richting Nederland, bezocht ik Supervlieg.
Mijn Supervlieg landde op het kasteeldomein in Hingene (vlakbij Bornem).

SuperVlieg zijn talloze kinderfestivals in Vlaanderen voor iedereen vanaf 4 jaar. Toeters, trompetten en majoretten passeren langs de mooiste en schoonste podiumproducties van Vlaanderen. SuperVlieg is theater, circus, muziek, dans en beeldende kunst om zelf mee te experimenteren of om zalig van te genieten voor volwassenen én kinderen samen.

Bibliotheken nemen actief deel aan Supervlieg.

Natuurlijk kon er ook bij Supervlieg worden gedicht, samen met een clown en een mandje vol bekende gedichten. Gedichten, die in stukjes waren gehakt. De kunst was om na het grabbelen een eigen gedicht te maken. Niet eenvoudig, maar wel een uitdaging!

Supervlieg, Hingene 2010 on PhotoPeach

Waar zitten de andere Edwins?

2010-03-28T16:47:00.006+02:00

Want we hebben ze nodig als wij, bibliotheken, Het Huis van de Mediawijsheid, willen worden en blijven!

Graag breng ik onder de aandacht het weblog van Weerwatgeleerd!

Cursus Mediacoach Openbare Bibliotheek

2010-03-28T12:40:00.019+02:00

Sinds 9 maart doe ik de posthbo Cursus Mediacoach Openbare Bibliotheek. Een mooie reden om weer eens op mijn weblog te schrijven.
Met maar liefst vier andere collega's van de Openbare Bibliotheek Deventer doe ik deze cursus aan de Saxion Hogeschool in Deventer.

De cursus belooft heel wat: "De Mediacoach die de opleiding met goed gevolg heeft afgerond, is in staat succesvol mediacoachingsdiensten aan te bieden aan diverse doelgroepen. In de opleiding leert de cursist om zélf mediawijsheidprojecten op te zetten (bijv. voor ouders, jongeren, allochtonen, etc.), dan wel andere professionals (bijv. leerkrachten, buurtwerkers, etc.) te adviseren en ondersteunen bij hun mediawijsheidprojecten."

Tijdens de opleiding is het de bedoeling dat de cursist binnen zijn organisatie een mediawijsheidproject ontwikkelt en uitvoert.
Daarnaast krijgen we naast theorie veel praktijkopdrachten, die we zelfstandig of in groepjes moeten uitvoeren.

De allereerste opdracht was het maken van een powerpoint, bestaande uit twee slides, waarmee je jezelf aan je docenten en mede-cursisten kon voorstellen. De eerste slide zou meer over je prive-situatie moeten gaan, de tweede meer werk gerelateerd en het zou informatie moeten bevatten over je opdracht.

Het handige van die 23 Dingen is toch wel geweest, dat ik nu geen accounts meer hoef aan te maken als ik zo'n Ding weer eens nodig heb.

Hierbij mijn eerste opdracht: de kennismakingspowerpoint!

Opdracht 1, voorstellen Hetty Odenthal

View more presentations from hettytheodora.

Huis van Zwarte Piet

2009-11-27T20:48:00.008+01:00

Nederland heeft zijn eigen tradities. Ook steden hebben hun eigen tradities. Zo is het in Deventer de traditie dat Sinterklaas op 5 december gastvrij wordt onthaald. Wordt Sinterklaas vóór 5 december gesignaleerd, dan riskeert hij daarmee een boete van 2250 euro!

Zwarte Piet is uiteraard wel voor die tijd welkom. Aangezien Sinterklaas dit jaar voor de 150ste keer op 5 december in Deventer aankomt, is de Deventer bibliotheek aan de Brink omgebouwd tot het Huis van Zwarte Piet.
Sinds zaterdag 14 november logeert de Hoofdpiet drie weken lang in de bibliotheek. Hij geeft leiding aan tal van activiteiten voor jong én oud. Kinderen kunnen deelnemen aan verschillende workshops, hun schoen zetten, films kijken en genieten van het Zwarte Pieten Orkest.

Zo kan het gebeuren dat je nietsvermoedend door de bibiotheek loopt en ineens een Piet voorbij ziet rennen, die achterna gezeten wordt door een groepje kinderen. Of je gaat naar het personeelstoilet en deze blijkt bezet te zijn door een Piet, die wil checken of zijn kraag nog goed zit. Maar het leukste is toch wel dat Zwarte Piet af en toe een middagdutje moet doen en door kinderen van diverse scholen naar bed wordt gebracht. Eerst wordt er een verhaal voorgelezen, een slaapliedje gezongen en vervolgens gaat Piet lief slapen!

"Slaap Pietje slaap!"

Rijmreisbelevenissen

2009-10-12T22:30:00.001+02:00

Wat is Rijmreis toch leuk! Complimenten aan de uitvinders ervan. Een goede uitvinder ben ik niet, maar er zijn ook mensen nodig die de uitvindingen toepassen.
Ik voel me een bofkont, want ik mag Rijmreis voor twee bibliotheken organiseren. Een bibliotheek in een bruisende hanzestad en een bibliotheek in Twente. Zijn er verschillen? Jazeker!

In een dorp zijn kinderen veel sneller te porren voor Rijmreis, het valt ook meer op als je daarmee bezig bent. Hele groepjes kinderen zie je zowel in de bibliotheek als daarbuiten naar gedichten zoeken. Na het vinden wordt meteen naar de computer (in de bibliotheek!)gehold om te kijken of je er toevallig eentje van "Goud" hebt. Jammer, als dat niet zo is, maar ach, je mag het gedicht opnieuw verstoppen en dat is eigenlijk net zo leuk.
Gelukkig hadden we in de grote stad de opening van Rijmreis, dus ook daar kwam het uiteindelijk goed. Met een Rijmreiskok en een echte dichter.
Van een interview op Radio Oost, het meemaken van de opening tot het zien van blije kinderen, die op zoek waren en een (Gouden) Gedicht vonden, ik heb het allemaal beleefd. Geniet met me mee en bekijk onderstaande impressie.

Update Siepeljam Lekker!

2009-09-20T12:19:00.015+02:00

Ruim een jaar geleden begon ik voor 23 Dingen aan dit weblog.

Vanwege de drukte die twee banen met zich meebrengen, mijn gezin en hobby's kom ik niet vaak aan bloggen toe. Maar ik mag niet mopperen, mijn blog wordt nog regelmatig bezocht. Het grappige is dat iets wat helemaal niet met de bibliotheek te maken heeft, namelijk mijn Moederdag post, het vaakst wordt bekeken. De tweede plaats wordt ingenomen door mijn post over Siepeljam n.a.v. de lezing van Thea Kroese. Ik kan zien dat men via de trefwoorden Siepeljam en Recept bij deze post terechtkomt.

Een recept mag je natuurlijk niet zomaar klakkeloos kopieren en in je weblog plaatsen. Maar je mag er wel over schrijven. Ik was eigenlijk zelf ook wel nieuwsgierig geworden hoe het zou smaken.

In het kookboek van Thea Kroese wordt overigens het woord Siepeljam niet genoemd. In het boek staat een recept voor uienmarmelade. Maar aangezien ik weet dat siepel het Twentse woord is voor ui en Thea tijdens haar lezing verwees naar dit boek, ga ik ervan uit dat deze uienmarmelade hetzelfde is als Siepeljam.

Volgens de aanwijzingen nam ik 500 gram uien in ringen, 1 en 1/2 eetlepel zout, 500 gram suiker, 2 en 1/2 deciliter azijn, 2 theelepels karwijzaad en 1 flinke theelepel kruidnagels.
De uien sneed ik in ringen. Deze bestrooide ik met het zout en liet het ongeveer een uur staan.
Daarna moest ik het afspoelen en afdrogen. Ik deed dat met een schone theedoek. Vervolgens mengde ik de suiker met het azijn in een pan, bracht het aan de kook en na 5 minuten voegde ik de uien, het karwijzaad en de kruidnagels toe. Volgens het recept moest dat laatste in een filterzakje, maar ik deed ze er gewoon los in. Bij mijn Indische gerechten doe ik dat ook en dat gaat prima. Je kunt ze er desnoods later uit vissen.
Op laag vuur liet ik de uienmoes in twee uur indikken.

Een heerlijke geur, die je ook met uiensoep hebt, verspreidt zich dan door je huis!

Zodra het afgekoeld is, kun je de jam in een potje doen en smeren op toastjes of op een belegde boterham met kaas. Maar andere toepassingen zijn uiteraard ook mogelijk.
Volgens het boek is de jam een jaar houdbaar. Ik vrees dat we dat niet halen....

Bron: Han Hottenhuis en Thea Kroese, Kieken & Koken, Van Deinse Instituut, 2005

Luister naar de Rijmreisgedichten 2009

2009-09-12T21:24:00.012+02:00

Onlangs mocht ik samen met twee andere Overijsselse collega's naar de studio van RTV Oost. We hadden namelijk bedacht dat het leuk zou zijn als je de gekozen gedichten over eten en snoepen kon beluisteren. Voor het inspreken van gedichten heb je mooie stemmen nodig. We vonden vier voorleeskampioenen, die bereid waren hun vrije woensdagmiddag daarvoor op te offeren.
RTV Oost beloofde mee te werken en stelde voor een paar uurtjes een opnamestudio met professionele geluidstechnicus ter beschikking.

Na een rondleiding door het RTV gebouw was het dan zover. Een beetje zenuwachtig waren ze wel, maar ze deden het geweldig: Bente Landeweerd uit Holten, Anne Grootenhuis uit Lemelerveld, Iason van der Meulen uit Wierden en Anna Schoonhoven uit Staphorst.
Het resultaat is te horen op de Rijmreissite.

Foto: Rijmreis Hyves. Word lid!!!

Stop motion animatie met Cinekid

2009-09-12T17:12:00.018+02:00

Toen mijn kinderen nog klein waren,keek ik regelmatig met ze naar Pingu; een Zwitserse animatieserie met kleifiguren. Toen al bedacht ik me dat het veel werk moest zijn om een dergelijke Clay Animation te maken.

Afgelopen week gaf Cinekid een workshop hoe je met een webcam stop motion animaties kunt maken. Mijn collega 23dingeninsteenwijk schreef hier ook over.

Cinekid is natuurlijk bekend vanwege hun jaarlijkse filmfestival dat zij voor kinderen in de herfstvakantie organiseren.
Maar zij doen meer: binnen hun afdeling educatie hebben zij o.a. Cinekidstudio.nl ontwikkeld.

CinekidStudio is een online mediastudio, waar kinderen zelf mediaproducties maken: tekeningen, tekenfilms, videoclips, nieuwsuitzendingen, filmpjes, muziek en meer. Kinderen kunnen hun filmpjes ook uitzenden, versturen en delen met andere kinderen, ouders of leraren. Web 2.0 dus; delen van informatie.

De bibliotheek kan al dan niet in samenwerking met het onderwijs CinekidStudio inpassen in haar aanbod. Het multimediale lesmateriaal dat Cinekid heeft ontwikkeld is opgebouwd uit instructiefilmpjes, lesbrieven en stappenplannen.

Dat het niet ingewikkeld hoeft te zijn, bleek tijdens de workshop die Cinekid aan bibliotheekmedewerkers gaf. Met een webcam, attributen als snoep, groenten en fruit konden we aan de slag gaan. De opdracht luidde: maak een stop motion animatie rond het thema van de kinderboekenweek. Moeilijk is het niet om zo'n filmpje te maken. Ik stond er wel van te kijken hoeveel tijd er gaat zitten in: het verhaal bedenken, de materialen steeds ietsje opschuiven (om later bewegend beeld te krijgen), foto's maken, monteren en tot slot geluid toevoegen. Alle groepen hadden veel plezier en er werd veel gelachen.

Ook zonder de workshop kun je CinekidStudio gebruiken, de vele lesbrieven wijzen je de weg.

Foto gemaakt met Jing

Geef je snel op voor Rijmreis 2009!

2009-07-18T22:37:00.006+02:00

Nog 1 week, volgens Rijmreis Twitter!
Tot en met vrijdag 24 juli 2009 kunnen bibliotheken zich opgeven voor Rijmreis 2009!

Wat vond ik het een leuk project, zo leuk zelfs dat ik nu ook betrokken ben bij de voorbereidingen van Rijmreis 2009. Samen met een aantal Overijsselse collega's hebben we gedichten uitgezocht, dit keer rond het thema Aan Tafel!, want eten en snoepen zullen centraal staan in de komende kinderboekenweek.

Nog heel even in het kort wat Rijmreis precies is:
Rijmreis is een project dat kinderen op een moderne en onverwachte manier laat ontdekken hoe mooi, leuk en/of verrassend gedichten kunnen zijn. Het project is geïnspireerd op Bookcrossing. Bij Bookcrossing worden boeken her en der op straat, in de trein of in het café achtergelaten. Via internet kan gevolgd worden wat er met de boeken gebeurd. Bij Rijmreis zijn het echter geen boeken die een reis langs diverse lezers maken, maar gedichten!

Website
Op de website www.rijmreis.nl kunnen kinderen aanwijzingen vinden voor de plekken waar de verschillende gedichten zijn achtergelaten. Wanneer ze een gedicht hebben gevonden, kunnen ze op dezelfde site laten weten wat ze van het gedicht vonden en waar zij op hun beurt het gedicht weer hebben verstopt: in de kleedkamer van de voetbalvereniging, in de tas van een vriendje of vriendinnetje, in de supermarkt of waar dan ook. De enige restrictie hierbij is dat het gedicht ergens in de eigen gemeente wordt achtergelaten.

Prijs voor het ‘gouden gedicht’
Enkele van de verspreide gedichten zijn – geïnspireerd door de gouden wikkels om de chocoladerepen van Willie Wonka – ‘gouden gedichten’. Iedere vinder van een ‘gouden gedicht’ wint een leuke prijs. Bovendien maakt hij/zij kans op een gezellige, landelijke hoofdprijs (waarover de onderhandelingen op dit moment nog in volle gang zijn).

Succes
Vorig jaar was Rijmreis in Overijssel een groot succes. Het kreeg de nodige aandacht in de media (Piet Paulusma kwam zelfs speciaal voor Rijmreis naar Overijssel) en er werd ruim 1200 keer een gedicht gevonden en weer verstopt. Bovendien werden in de actieperiode 30 ‘gouden gedichten’ gevonden. En de website? Die werd in twee weken tijd maar liefst 24.000 keer bekeken.

Dit jaar hopen we dat ook andere bibliotheken in het land gaan deelnemen.
Interesse? Klik hier en geef je bibliotheek snel op voor Rijmreis 2009!

Opening Rijmreis 2008 in bibliotheek Wierden!

Volgende blogkermis

2009-06-08T19:59:00.005+02:00

Graag attendeer ik iedereen op de volgende blogkermis!
Namelijk die van een biebblogger uit Arnhem.

Thema: Welke keuze maken we als bibliothecaris uit dat geweldige aanbod aan web 2.0 applicaties!

Foto: Kid.Mercury

Singer-songwriters in ons huis

2009-06-07T17:08:00.018+02:00

Drie jaar geleden bezocht ik het Bluescafe in Apeldoorn en kwam via een band, die daar optrad, in aanraking met een cd onder de titel "New Old World" van The Jay Ottaway Band.
Ik werd geraakt door een van de nummers en wilde daar dolgraag de songtekst van hebben. Zonder al te veel hoop op succes mailde ik Jay Ottaway himself en vroeg voorzichtig of ik alsjeblieft de songtekst kon krijgen. Per omgaande kreeg ik een enthousiaste mail van hem terug, inclusief de gevraagde tekst. Hij vond het ook geweldig dat hij feedback kreeg van iemand uit Nederland. Er ontstond een mailwisseling tussen ons. Hij vertelde dat hij naast bandleider van The Jay Ottaway Band ook als singer-songwriter optrad. Samen met nog andere collega singer-songwriters toerde hij tijdens de zomermaanden door met name Duitsland. Hun optredens gaven ze voornamelijk bij mensen thuis, in boekhandels, (blues)-cafe's en culturele centra. Ze ontvingen veel enthousiaste reacties op hun optredens.
Hij vroeg me of hij samen met singer-songwriter James O'Halloran een optreden mocht verzorgen in onze bibliotheek. Ik twijfelde, zaten onze doelgroepen wel te wachten op Amerikaanse singer-songwriters. Mijn toenmalige directeur reageerde echter zo enthousiast, dat ik besloot er helemaal voor te gaan.
Verder stuurde Jay me zijn nieuwe cd "Come and Go" , ik luisterde ernaar en was verkocht. Ik zou mijn uiterste best doen deze singer-songwriter en zijn vrienden onder de aandacht te brengen van meer mensen.
Maar hoe pak je zoiets aan? Ik kreeg wat hulp van een vriend, die een evenementenbureau heeft. Er gingen heel wat mails naar o.a. organisatoren van festivals, bluescafe's en mensen, die huisconcerten verzorgen.
Ik heb ontdekt dat je veel geduld moet hebben. Het is zoals singer-songwriter James O'Halloran mij terecht vertelde: een grote doorbraak is slechts voor weinigen weggelegd. Er zijn zo ontzettend veel singer-songwriters, zie daar maar als onbekende singer-songwriter tussen te komen.
Toch boeken we voorzichtig succes. Met zijn band trad Jay reeds in het Bluescafe Apeldoorn op en ook tijdens Jazz Maastricht Promenade 2008 was hij van de partij.
Het bluescafe heeft zelfs gevraagd of ze deze zomer weer komen optreden.
Daarnaast gaf Jay met singer-songwriters James O'Halloran en Mare Wakefield in juni 2008 twee concerten in Muziek op de Welle. En last but not least waren daar de drie geweldige concerten die ze gaven in onze bibliotheken op 14 en 15 november 2007 en 4 juni 2009:

Vorig jaar logeerde Jay met zijn gezin bij ons thuis. Hij trakteerde ons op een mini-huisconcert. Zijn kinderen en ik dansten op zijn muziek. Ik genoot en dacht bij mijzelf: daar moet ik iets mee doen.
Aan het begin van het jaar probeerde ik weer wat aan werving te doen voor Jay and Friends. Zonder al teveel resultaat dit keer. Daar zijn een aantal redenen voor:
- de periode, waarin de muzikanten door Europa toeren. De meeste organisatoren programmeren t/m de maand mei en houden daarna een zomerstop.
- de onbekendheid met de muziek van deze singer-songwriters in Nederland, ondanks de awards die ze gewonnen hebben. Je kunt natuurlijk doorverwijzen naar hun MySpace websites en demo-cd's opsturen, maar dan proef je geen sfeer, geen interactie tussen muzikanten en publiek.
- en tot slot zal de financiele crisis er zeker ook toe bijdragen dat programmeurs kiezen voor het veilige, het vertrouwde. Anders komt er immers geen publiek!

Ik dacht weer terug aan het mini-huisconcert en dacht: waarom een grote aanpak, als je ook klein kunt beginnen? Inmiddels had ik een aantal huisconcerten bezocht van Jay and Friends en ik zag dat de organisatie niet zoveel verschilde van die van een schrijversavond of ander cultureel evenement in de bibliotheek.
Ik zag ook elke keer het enthousiaste publiek, de geweldige sfeer, muzikanten die na afloop een praatje maakten met iedereen. Zo ontzettend dicht bij de mensen staan, zo gewoon, maar toch ook zo ontzettend professioneel musiceren.

Zo ontstond binnen mijn gezin het idee om een huisconcert bij ons thuis te organiseren. Voor vrienden, familie en bekenden. We beschikken over een huis met een extra woonkamer (ideaal met twee pubers en vrienden, zie zij altijd meenemen!), dus de ruimte was zo geregeld.
Volgende vraag was: hoe pak ik de organisatie aan? Ik wist dat er organisaties als Live in Your Living Room en Live in the Living actief zijn op dat gebied, maar zij programmeren veelal in grote steden. Bovendien vragen zij hoge toegangsprijzen en ik wilde het juist zo laagdrempelig mogelijk houden.
Bij de selectie van mijn publiek was ik streng. Ik hield het voornamelijk bij familie, vrienden en kennissen uit mijn directe omgeving. Mensen, waarvan ik inschatte dat ze van deze muziek zouden houden. Ook nodigde ik een paar mensen uit, die zelf in een band spelen of op een andere manier muziek maken.
Al met al verstuurde ik zo'n 30 uitnodigingen, rekening houdend met het feit dat er altijd mensen op het laatste moment toch niet kunnen komen.

Het is heel bijzonder om singer-songwriters in je huis te hebben. Terwijl ik een rijsttafel aan het voorbereiden was in de keuken, werd er bijna de hele dag in de aangrenzende kamer geoefend. Het is zoals James mij vertelde: een muzikant wil het liefst de hele dag musiceren. Dat heb ik gehoord! En hoe! Een Jamsessie bij je thuis, wie maakt dat nou mee?
In de Verenigde Staten opereren Jay Ottaway, James O'Halloran en Mare Wakefield zelfstandig en hebben daar zo hun eigen publiek. Tijdens hun toer door Europa bundelen zij hun krachten. Jay doet voornamelijk de p.r. en probeert op die manier optredens te regelen. Tot nu toe speelden ze tijdens concerten drie sessies na elkaar, waarbij Nomad, de man van Mare, haar op de piano en op bas begeleid. Dat deden ze ook in de bibliotheek.
In ons huis hadden we die avond een soort try-out. Als je al drie jaar met elkaar optrekt, leer je elkaars muziek kennen en kun je meer op elkaar inspelen. Het zou een andere aanpak worden dan in de bibliotheek, vertelde Jay mij.
Enfin, ik zou het wel merken die avond! Het publiek zou verrast worden.

Ik geloof dat "mijn" singer-songwriters daarin geslaagd zijn. Van elke minuut heb ik genoten. En ik denk: mijn vrienden en kennissen ook! Jay, James en Mare speelden geen drie sessies na elkaar, maar meer met elkaar. James had een nieuwe mandoline gekocht, want zo vertelde hij: een gitaar is weleens lastig meenemen in het vliegtuig en een muzikant kan immers niet zonder instrument!
Mare is naast een geweldige singer-songwriter ook een hele goede performer. Het publiek bij mij thuis hing aan haar lippen. En zong vol enthousiasme mee met haar Sing-Along...
Jay zong nummers van zijn allernieuwste cd, die hij op had opgedragen aan zijn grootste fan in Holland!

Het was een fantastische avond, mede dankzij de goede interactie tussen publiek en muzikanten. Je hebt helemaal gelijk Bert:

Het was een zeer geslaagde avond. Heel aardige mensen ook, waren bereid een gesprek met je aan te knopen.
Kortom, voor herhaling vatbaar.

Mijn vriendin Dian opende haar verslag op Facebook:

Amazing day: House Concert of Mare Wakefield, Jay Ottaway, James O'Halloran

Dear Jay, James, Mare and Nomad: Thanks again for the wonderful evening! See you soon in Cologne!

Hieronder een korte impressie van deze bijzondere avond. Klik binnen dit webalbum op diavoorstelling!

Houseconcert Jay and Friends

Moederdag 2009

2009-05-10T21:04:00.008+02:00

Een mooie zonnige moederdag vandaag.

Van mij hoeft moederdag niet zo nodig. Het is toch elke dag moederdag? Elke dag moeder ik wel een beetje over mijn kinderen.

Maar als je dochter van 16 je verrast met een overheerlijke taart, dan is zo'n officiele moederdag toch wel leuk! Wel mierzoet al dat marsepein....

Foto met glittertjes voorzien met Glitterfoto.

Blogkermis; houd rekening met je klant

2009-04-13T10:51:00.004+02:00

De volgende blogkermis wordt verzorgd door Weerwatgeleerd en volgens mij ben ik nog op tijd. Er is al heel wat geschreven over dit onderwerp, wat ik ga doen is dicht bij mijn eigen praktijk blijven en me houden aan het verzoek om niet meer dan 500 woorden aan deze blogpost te wijden.

Als kind was ik verzot op het touwtje trekken, spannend wat dit voor moois naar boven zou brengen. Ik kan me herinneren dat ik altijd driemaal mocht trekken.

Touwtje 1

Ondanks alle web 2.0 cursussen denkt de klant nog steeds dat de bibliotheek er is om boeken te lenen.

Het laatste jaar ben ik veel bezig geweest met het bestuderen van onze klantgroepen. We hebben ons filiaal volgens het winkelconcept heringericht. En wat blijkt: binnen de dorpsformule willen onze traditionele gezinnen en welvarende genieters niets liever dan boeken. Ze zouden ook matig geinteresseerd zijn in andere activiteiten van de bibliotheek. Dit blijkt in de praktijk mee te vallen; activiteiten, gericht op de vrouw (80 procent van onze klant is vrouw!) doen het goed en zorgen voor een goedgevulde zaal.
Verder zit onze klant volgens het onderzoek graag op MSN, Schoolbank en ik denk zelf ook op Hyves. Onze bibliotheekhyves, die voorzichtig groeit, bestaat voornamelijk uit vrouwelijke leden (niet alleen bibliotheekleden, maar ook collega’s) en 61 procent van onze hyvesbezoekers is ook vrouw.
De klant denkt niet alleen dat we boeken hebben, maar wil deze ook van ons en wat is daar mis mee? De klant is immers koningin.
De nieuwe vaardigheden, die we dankzij o.a. 23 Dingen hebben geleerd kunnen we inzetten om onze andere activiteiten aan de vrouw te brengen. Dus niet alleen een "ouderwets" persbericht, maar ook bijvoorbeeld een bericht op Hyves en weblog. Voorlopig zal dit naast elkaar moeten plaatsvinden, want onze klant hangt aan tradities en doet het merendeel van het bibliotheekpersoneel dit ook niet?

Touwtje 2
Met deze laatste vraag kom ik meteen op de volgende. Hoe worden klanten mediawijzer?
Hier kan ik kort over zijn: dit worden zij niet, zolang wij dat ook nog niet zijn.
Want er is nog slechts een klein deel dat zich suf blogt, twittert enz. De cursus 23 Dingen was een eerste stap naar mediawijsheid onder het personeel. Wat dat betreft is het goed dat er op vele fronten wordt nagedacht over een soort vervolg.
Aan de andere kant: zit onze klant te wachten op al dat geblog en getwitter? Ik heb nu het idee dat we bloggen, twitteren om nieuwe contacten voor ons eigen bibliotheeknetwerk op te doen. Natuurlijk doe je zo wel weer leuke nieuwe ideeen op, en die kun je aanwenden voor je eigen klant.
Ik vind het wel een kunst om uit al die informatie datgene eruit te vissen wat voor je eigen bibliotheekpraktijk bruikbaar is.

Touwtje 3
Merkt de klant iets van onze activiteiten op web 2.0 en heeft het zin daarmee door te gaan?
Het merendeel van de klant zal het niet in de gaten hebben, maar komt via de traditionele kanalen aan onze informatie. Tot de traditionele kanalen behoren inmiddels ook onze mailinglijsten en informatie op onze website. Want de klant is wel op het web te vinden en emailen voor haar is ook heel gewoon. Blijven verwijzen naar onze nieuwe kanalen doen we dus veelvuldig om zo de klant te blijven attenderen op de mogelijkheden binnen web 2.0.
Conclusie: geen paal en perk stellen, maar wel rekening houden met de klant, waar je voor werkt. In een grote stad met studenten en meer hoogopgeleiden staat men waarschijnlijk meer open voor bijvoorbeeld een weblog en nieuwe ontwikkelingen. In een dorp zal dit heel anders liggen.

553 woorden!

Foto: Woordenaar

Heropening bibliotheek Bathmen

2009-04-04T00:57:00.005+02:00

Afgelopen woensdag woonde ik de heropening bij van de bibliotheek Bathmen.

Het resultaat vind ik geweldig! Collega's in Deventer/Bathmen: gefeliciteerd!!!

(Jeugd)specialist of generalist???

2009-03-29T14:09:00.025+02:00

Jarenlang heb ik gewerkt als jeugdbibliothecaris. In een tijd dat je binnen dat vak van alles deed: niet alleen organiseerde je allerlei leesbevorderingsactiviteiten, ontving je zelf groepen kinderen, maar zat je ook ouderwets achter het inlichtingenbureau in de jeugdbibliotheek. Ik vond het contact met kinderen heerlijk, ze kenden mij en van velen wist ik wat ze graag lazen. Kortom: ik denk dat ik een jeugdbibliothecaris was in hart en nieren.

Door allerlei omstandigheden, verhuizing, kinderen en part-time willen werken, ben ik nu alweer een poosje bibliothecaris specialist. Het woord specialist mocht ik achter mijn naam zetten, nadat ik de Post HBO-opleiding "Marketing door bibliotheken" had gevolgd en daardoor een functieschaal omhoog ging.
Ik moet vaak lachen om dat woord specialist, want ben ik dat wel? Ik vind mijn werk nog steeds leuk, want het is ontzettend afwisselend. Maar nooit kun je goed de diepte in, het is een beetje van alles wat. Van de collectievorming, het organiseren van een culturele avond voor volwassenen tot meedenken over het winkelconcept: wie doet mij dat na in slechts 20 uurtjes per week? Want ook het jeugdbibliotheekwerk moet er ook eens ingepropt worden. Dus tja, soms moet er iets in vrije tijd gebeuren. Ik denk dat meer collega's specialisten dit zullen herkennen.

Door al die verschillende werkzaamheden voel ik mij meer een generalist dan een specialist, maar ach, wat maakt het uit: het beestje moet een naam hebben. Liever generalist, dan dat ik zo moet eindigen als specialist:

Toch kruipt het bloed soms waar het niet kan gaan. Afgelopen week mocht ik meedenken over een mogelijke Rijmreis 2009, mocht ik weer eens ouderwets een klas kinderen ontvangen en zag ik hoe enthousiast een klas aan het Leesvirusproject werkt.
Als ik dat zie en mag ervaren: ja dan gaat mijn jeugdbibliothecaris hart weer sneller kloppen!

Bertolt Brecht in Deventer

2009-02-25T09:30:00.005+01:00

Deventer staat tot en met vandaag, woensdag 25 februari, in het teken van Bertolt Brecht .

"Van vrijdag 20 tot en met woensdag 25 februari 2009 vindt voor de tweede maal het Brechtfestival Deventer plaats en zal hij weer verschijnen in theater- en muziekvoorstellingen, in films en lezingen. Op verschillende plaatsen in de stad kan men de werken van deze grootmeester van het episch theater en diens tijdgenoten opnieuw beleven. In het programma vindt u klinkende namen, zoals Mieke Stemerdink (bekend van ‘De Gigantjes’), het Willem Breuker Kollektief en Cox Habbema. Er is een lezing over Bauhaus in voorbereiding, een projectkoor zal stukken uit Die Mutter zingen en meerdere toneelgezelschappen zullen hun opwachting maken.
Theaterstukken en liederen van Brecht zetten mensen aan het denken. Brecht had een hekel aan theater, waarbij de
mensen, samen met hun jassen en hoeden, hun hersens in de garderobe konden achterlaten. Het is een heroriëntatie op normen en de waarden. In de tijd waarin plat vermaak hoogtij viert en de samenleving op veel vlakken in beroering is, is het Brechttheater een bron van inspiratie."

Ooit op de middelbare school voor het vak Duits hoorde ik van Brecht en las ik het boek Mutter Courage und ihre Kinder. Ik las het voor de lijst en dus met enige tegenzin. Toch is het boek me altijd bij gebleven; de moeder die het zaken doen regelmatig boven het belang van haar kinderen plaatste.

Nu na al die jaren en dankzij dit festival is mijn belangstelling voor Brecht weer aangewakkerd.
In De Kleine Keizerin in de bibliotheek Deventer werd de film Die Driegroschenoper vertoond. Het was er druk en we konden nog net een plekje krijgen.

Ik heb van deze film genoten. Het verhaal gaat over liefde en verraad in het laat Victoriaanse Londen. De film brengt gewone mensen in beeld, in een wereld die is ingedeeld in arm en rijk. De strijd tussen groeperingen komt vlammend aan bod.
Wat ik ook leuk vond om te zien is dat Polly, de vrouw van de bandiet Mackie Messer, eerst hoog opziet tegen haar man en maar al te graag zijn liefje wil zijn. Zodra hij moet vluchten en in de gevangenis terechtkomt, moet ze zich ineens alleen handhaven in een mannenwereld. En dat lukt haar uitstekend!

Daarnaast bevat de film prachtige muziek van Kurt Weill

Blogkermis; nadenken over het nut en noodzaak van klassieke media

2009-02-14T23:58:00.006+01:00

Op de valreep heb ik toch nog maar besloten mijn bijdrage te leveren aan de blogkermis van Scribbles. Aan de ene kant waren er al zoveel mooie bijdragen voorbij gekomen en ik dacht: "wat voor nuttigs kan ik daar nog aan toevoegen?"
Maar aan de andere kant: ik heb zelf te maken met twee kinderen, beiden op de middelbare school en beslist behorende tot de doelgroep waar Scribbles over schrijft. Zowel als ouder en als bibliothecaris was het onderwerp van deze kermis dus buitengewoon interessant voor mij.

Niet alleen leerlingen maken niet of nauwelijks gebruik van de klassieke media. Als we kijken naar het gebruik van de collectie in een openbare bibliotheek zien we dat met name de non-fictie collectie geen hoog uitleenpercentage heeft. Voor de realisering van het winkelconcept in bibliotheek Enter was het nodig flink te saneren. Toen we keken naar de gebruiksfactor(procentuele verhouding uitleningen-bezit) van bepaalde collectie-onderdelen, bleek (niet verrassend) de non-fictie collectie bij zowel de jeugd als volwassenen het minst goed te scoren. Niet alleen kinderen en jongeren gebruiken de klassieke media niet meer, blijkbaar geldt dit ook voor volwassenen. Volgens het CBS gebruiken 95 procent van de mensen, die internetten in Nederland, een zoekmachine om informatie te vinden. Grepen ze voorheen een naslagwerk of ander boek, nu vinden ze de informatie op het World Wide Web.

Mijn beide kinderen (havo/vwo) gebruiken net zoals vele andere klasgenoten bij het maken van hun werkstukken inderdaad voornamelijk het internet. Als ik het vergelijk met vroeger, hoe ik mijn werkstukken moest voorbereiden, ben ik best "jaloers" op ze. Ik kan me herinneren dat ik ooit een werkstuk over de piano wilde maken. Ik speelde zelf met plezier piano en het leek me leuk om daar wat over te schrijven. Maar ik haakte snel af, want ik had niet voldoende stof voor een werkstuk. Ik kwam niet veel verder dan informatie uit een muziekencyclopedie, wat plaatjes uit tijdschriften en wat informatie over mijn eigen ervaringen. De medewerker van de bibliotheek attendeerde me ook niet op mogelijkheden als IBL.
Dus ik nam een ander onderwerp (weet niet eens meer waarover), waar ik helemaal niet achter stond. Jammer!
En dan observeer ik nu mijn dochter, die gitaar speelt. De mogelijkheden zijn onbeperkt op dat internet. Van Digischool , Ultimate Guitar, tot YouTube, ze vindt voldoende informatie om een (digitaal) werkstuk te maken. Ze vindt het zichtbaar leuk om dit voor school te doen en ik? Ik geniet met haar mee!

Internet is dus een belangrijke informatiebron, maar niet de enige in het dagelijkse leven van mijn kinderen. Ze lezen ook informatieve tijdschriften, als Kijk en Quest en kijken naast al het amusement ook naar programma's als Planet Earth op Discovery Channel.
Ik ben ervan overtuigd dat ze, ook zonder die schriftelijke klassieke media, de informatie krijgen, die ze nodig hebben.
Bovendien komen dankzij samenwerking tussen bibliotheekpartners en Google Books ook steeds meer klassieke media via het internet beschikbaar. Zodat de drempel ook voor scholieren lager wordt om met deze media in aanraking te komen.
Misschien moet ik me toch nog eens wagen aan een werkstuk over de piano?

Scribbles zegt het volgende:

"Er doen zich dus twee problemen voor:
1. leerlingen zijn niet alleen te lui - te verwend wellicht - om nog de moeite te nemen zich in die klassieke media te verdiepen, maar
2. ze weten ook niet meer dat die bestaan."

Ik zou dit (uit de ervaringen die ik heb met mijn eigen kinderen en andere scholieren uit hun omgeving) anders willen zeggen:
Leerlingen weten wel dat klassieke media bestaan, maar omdat ze het idee hebben dat alles op internet staat, grijpen ze niet meer naar de klassiekers. Ze gaan naar mijn idee heel serieus om met de opdrachten die ze krijgen en ik zou ze zeker niet lui of verwend willen noemen. Met een digitaal werkstuk kun je heel druk zijn.
Het is gewoon een totaal andere manier van werken en daar moeten wij, de generatie, die alleen opgegroeid is met die klassieke werken, waarschijnlijk enorm aan wennen.

Ook zegt Scribbles: "En de stelling hoe populairder, hoe betrouwbaarder gaat voor het internet helaas niet op."
Toen ik mijn kinderen daarover aan de tand voelde, bleek inderdaad dat deze stelling ook op hen van toepassing is. Mijn dochter gaat voornamelijk op haar gevoel af als ze informatie van het internet gebruikt. Toen ik doorvroeg, bleek dat ze nog wel checkt of er bronnen op de betreffende site worden genoemd.
Wordt er dan aandacht op school besteed aan het beoordelen van informatie op internet? Nee, dat blijkt dus niet zo te zijn. De docent geeft aan dat ze internet mogen gebruiken en het advies dat ze meekrijgen is om vooral niet te knippen en te plakken. De informatie moet in hun eigen woorden worden verwerkt.
Het zou dus inderdaad nuttig zijn (zoals Wow!ter en Essen2punt0 al opmerkten) om niet alleen leerlingen, maar zeer zeker ook docenten te laten speuren met de Webdetective.

Scholieren mogen dan misschien niet kritisch te werk gaan, bij het beoordelen van de informatie, maar dat valt te leren, toch?
Want:

En dan nu de spiegel?
Wat gezonde maaltijden en pizza's betreft: ik ben opgegroeid met een eetcultuur waarbinnen het belangrijk was om elke dag een verse maaltijd op tafel neer te zetten. Dat doe ik dus nog steeds. Het scheelt ook dat we niet op loopafstand van een supermarkt of snackbar wonen. Daardoor is de verleiding ook niet groot om een patatje te halen. Bovendien eten mijn kinderen liever gado-gado dan patat of pizza.
Maar: hoe zit het met mijn eigen kritische houding en onderzoekend vermogen?
Ja, ik behoor ook tot het bovenstaande percentage Nederlanders, dat informatie steeds meer op internet zoekt en ook vindt. Afhankelijk van het soort informatie ben ik wel of niet kritisch. Gaat het om een recept, ach, dan is het niet zo erg dat het mislukt omdat misschien de aangegeven verhoudingen niet kloppen. Gaat het om medische informatie, ja, dan kijk ik van wie de informatie afkomstig is.
Desalniettemin lijkt het me sowieso nuttig om die Webdetective zelf weer eens te doen!

En als toetje trakteer ik mezelf nu op een lekkere suikerspin!

Selamat Tinggal bij LibraryThing

2009-02-08T20:33:00.025+01:00

Een tijdje geleden nam ik mij eens voor meer met LibraryThing te gaan doen. Vanwege de tijd die in ons bieblog is gaan zitten, kwam het er even niet van.
Vandaag lukte het me eindelijk een eigen groep binnen LibraryThing op te richten. Selamat Tinggal, waar we van gedachten kunnen wisselen over Nederlands-Indische literatuur. Selamat Tinggal betekent prettig verblijf en dat is ook de bedoeling; de toekomstige leden van Selamat Tinggal moeten zich prettig gaan voelen in deze groep.

Ik behoor tot de tweede generatie Indo's. De generatie, die zich snel heeft geintegreerd in de Nederlandse samenleving. Een generatie, die aan de ene kant is opgegroeid met geheimen, die zich in het verleden hebben afgespeeld. Geheimen die voornamelijk met de oorlog te maken hadden en met het leed, dat zich in het Jappenkamp had afgespeeld. Hierover werd gezwegen, de tweede generatie mocht er niet mee opgezadeld worden. Maar aan de andere kant kregen we toch onbewust veel dingen mee uit die Indische cultuur. Al die heerlijke Indische gerechten, de gastvrijheid en daarom altijd veel te veel eten klaarmaken. Daarnaast was er natuurlijk de taal. We spraken alleen Nederlands, maar net zoals in zoveel andere Indische gezinnen doorspekt met allerlei woorden uit het Maleis. De woorden Selamat Datang(welkom), Selamat Tidur(welterusten), Selamat Makan(eet smakelijk), Selamat Tinggal(prettig verblijf) kwamen ook in het vocabulaire van mijn ouders voor. Het woord Selamat had iets vertrouwds voor me, ik voelde me prettig bij dat woord Selamat. Het deed me altijd denken aan heerlijke geuren, aan lekker eten, aan lieve mensen; kortom het hoorde bij het land van mijn ouders, mijn geboorteland.

Het boek Benjamins bruid van Yvonne Keuls gaat ook over een Indische familie.
Het volgende fragment deed me onmiddellijk aan de keuken van mijn moeder denken:

"Ook Soefie had haar eigen plek in het huis: de keuken. Het kostte haar nauwelijks een dag om die naar haar hand te zetten. Rijststomers, wadjans, ovenschalen, potten met geblakerde houten lepels, stopflessen met kruiden, een dienblad met felgekleurde Indische "stroopjes" en manden met uien, eieren en groenten stonden rommelig op het aanrecht verspreid. Over de keukentafel lag een bruingele sarong. Aan de muren had Soefie waaiers geprikt en prenten uit het oude Indie. Prenten met in nevels gehulde bergen erop, sawa's, karbouwen voor een kar en roodbloeiende bomen. Wajangpoppen stonden voor de ramen, hun ijle handjes omhoog geheven, alsof ze bezig waren de opdringerige geur van trassi en knoflook van zich af te wapperen. Indie was volop aanwezig in die grote oer-Hollandse keuken, waar zelfs ruimte was voor Soefies rotan zitje."

Lezen over Indonesie, Indische literatuur, het voelt voor mij als herkenning aan, als thuiskomen. Vandaar Selamat Tinggal.

Ik hoop dat ik gelijkgestemden vind, die met mij van gedachten willen wisselen over Nederlands-Indische literatuur. Er zijn al vele soorten Indo groepen actief op het Web, dus daarbinnen ga ik Selamat Tinggal promoten.

Bieblog Wierden-Enter in de lucht

2009-01-04T13:22:00.042+01:00

Zo, vandaag heb ik eens mijn blog een beetje opgeruimd, de labels zodanig opgeschoond dat die lange rij rechts wat korter is geworden. Ik heb gemerkt dat veel bezoekers van mijn blog via treffers in Google bij mijn blog terechtkomen.
Ik had geen goede statistiek, heb nu een betere teller toegevoegd, maar wat mij opvalt is dat de post over podcasten nog steeds veel wordt bezocht.

Ik blijf mijn blog wel bijhouden, al zal ik minder frequent publiceren dan voorheen.
De reden daarvan is o.a. dat sinds 1 januari ons bieblog Wierden-Enter in de lucht is. En hebben we die 23 dingen niet in de eerste plaats voor de bibliotheek gedaan?
Dus mijn tijd en energie zal ik daar de komende tijd, samen met mijn collega's, in steken. Want als je 23 dingen hebt gedaan, weet je, dat het niet alleen maar schrijven is, maar ook fotograferen, filmpjes maken, de hyves bijhouden en nog veel meer is. Om dat voor twee blogs fanatiek te blijven doen, ik weet niet of me dat lukt. Ik heb bewondering voor collega's, die naast hun werk, wekelijks hun blog volpennen met allerlei interessant nieuws. Ik zou het ook heel graag willen, maar met een gezin, een baan en hobbies, red ik dat doodeenvoudig niet. En bloggen voor de bibliotheek gebeurt voornamelijk nog in eigen tijd.
Ik was wel benieuwd hoe andere collega's in het land daarmee omgaan. Doen zij veel voor hun bibliotheek in hun vrije tijd, vinden ze dat logisch of houden zij werk en prive volledig gescheiden? Ik wilde een oproep op Bibliotheek 2.0 zetten, maar zag dat ik niet de enige was, die met dit vraagstuk zat.

Bibliotheek 2.0 heb ik nu echt ontdekt. Ik probeer mee te doen met discussies en overweeg om naar een Bibliotheek 2.0 meeting te gaan op zaterdag 17 januari a.s. in Utrecht.
Een manier om meer mensen achter Bibliotheek 2.0 te leren kennen. Wie gaat er met me mee?

Ja en nu dus een bibliotheekblog oftewel afgekort Bieblog.

Met deze blog zijn we er natuurlijk nog niet, nu nog in de markt zetten: We gaan dat als volgt aanpakken:

vragen of onze webmaster een link op onze website zet.

promoten via de bieb Hyves.

een mail sturen naar onze bezoekers, die regelmatig aanwezig zijn tijdens onze literaire en culturele avonden. (we hebben van al deze bezoekers hun mailadres, ook
de pers is hierin opgenomen).

bij de gemeente onder de aandacht brengen. Onze wethouder wordt uitgebreid genoemd in de tweede post van onze bieblog. We vragen hem vriendelijk of hij reclame wilt maken voor onze blog.

in het land bekendmaken via nlbiblioblogs.

in mijn profiel op bibliotheek 2.0 zetten.

Andere ideeen zijn natuurlijk welkom!!!

Bibliotheek Enter: onze "winkel" is weer open!

2008-12-15T22:24:00.034+01:00

Vandaag zijn we na 1 week hard werken weer opengegaan voor het publiek.
De reacties waren overwegend positief. Natuurlijk is het wennen voor de klant. Maar ook voor ons, alles wat ons vertrouwd was, hebben we los moeten laten.

De bibliotheek in Enter is ingericht in vijf werelden, met veel frontale plaatsing in de kasten en display tafels door de hele bibliotheek heen. Frontale plaatsing en displayen hebben als doel de klant te verrassen en verleiden.
Daarbij moeten we leren ons product "het boek" beter te verkopen. Dat betekent veel rondlopen en lege schappen bijvullen. Ook lege display tafels kunnen niet, volle tafels verkopen!
We hebben vanmorgen geleerd dat je een plank met frontaal geplaatste titels moet vullen met boeken, die de klant in een oogopslag duidelijk maken welk onderwerp hij in die kast kan vinden. Dus heb je een kast met oorlogsromans, dan vul je de display met boekenkaften waarop een tank, een militair of gevechtsvliegtuig staat.

Het loslaten van het vertrouwde begon al toen we namen voor onze vijf werelden moesten bedenken. Dus geen informatieve- of studieboeken, maar Vraag en Antwoord als naam voor een wereld. Kreten, die de klant meteen moeten vertellen, wat hij er kan vinden!
Elke wereld heeft een kleur uit ons logo.
Naast de wereld Vraag en Antwoord zijn er:
- Peuters en Kleuters; prentenboeken en informatieve boeken (AJ)
- Boys en Girls; boeken voor kinderen vanaf 6 jaar
- Romantiek en Waargebeurd: familie- en streekromans,
- romantische boeken, chicklits, waargebeurde verhalen en grootletterboeken.
- Spannend en Serieus: detectives, thrillers, oorlogsromans,
- science fiction, psychologische romans en literatuur.

Daarnaast zijn er natuurlijk de dvd's, luisterboeken en tijdschriften. Op onderstaande foto met Mosaic samengesteld (geleerd met 23 Dingen) kun je de oude (links) en de nieuwe bibliotheek Enter met elkaar vergelijken. Om de belettering te kunnen aanbrengen, zijn witte platen voor de ramen aangebracht. Dat lijkt zonde van het daglicht, maar met kunstlicht kun je je product zo belichten dat het altijd goed opvalt. Je bent niet langer meer afhankelijk van het weer buiten. Ga maar eens naar de supermarkt, daar wordt ook geen rekening gehouden met het daglicht buiten.

De rest van de foto's staan op Picasa Webalbum!

Bibliotheek Enter als boekhandel

En natuurlijk ben je welkom tijdens onze officiele opening door wethouder Theo de Putter, donderdag 18 december om 16.00 uur. We schenken die dag Glühwein!

Blogkermis; van professioneel consument naar producent

2008-12-14T00:25:00.053+01:00

Tussen de drukke werkzaamheden tijdens de herinrichting in Enter moest ik vaak aan de blogkermis denken. Misschien ook logisch, als het om je heen een kermis is van boeken, die her en der verspreid liggen, mensen die in en uit lopen en allerlei dingen die mis gaan. (Gelukkig gingen er ook dingen goed!)
Voor de herinrichting was niet een hele grote pot geld beschikbaar, waardoor we een aantal dingen zelf moesten doen. Ik vind het helemaal niet erg om de handen uit de mouwen te steken, maar het is wel: ieder zijn vak!
Toen ik de meneer met de belettering bezig zag, dacht ik, het is toch maar goed dat zoiets door een professional wordt gedaan en dat we het niet zelf hoeven op te plakken.

Schoenmaker blijf bij je leest!

Vind ik dus dat we als bibliotheek bij ons oude vak moeten blijven: dus alleen bij onze vertrouwde inhoud? Als ik hier het antwoord ja op zou geven, hadden natuurlijk die 23 Dingen geen enkele zin gehad. Maar ga ik nu het antwoord nee geven, omdat men dat van mij verwacht?

Om het antwoord te geven op de vraag van Van Essen2punt0, wil ik proberen zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven en bij de omgeving waarin ik werk. Dan krijg ik voor mezelf hopelijk een duidelijk antwoord en hoop ik dat Essen2punt0 het toch kan verwerken in haar uiteindelijke blog over dit thema.

Als ik momenteel aan mijn eigen werk denk, denk ik in de eerste plaats aan onze klant. En die klant leest nog wel, maar kan zijn product ook elders vinden. Met onze concurrent de boekhandel gaat het nog steeds goed! Ik zie het aan een van onze plaatselijke boekhandels in ons dorp. Het ging zo goed, dat hij een pand op een A-locatie heeft kunnen kopen.
Als we niet volledig van de markt willen verdwijnen, zullen we moeten veranderen!

Vraag daarbij is op welke manier veranderen? Ik ben het helemaal met Jan Klerk eens, die in Bibliotheekblad 19 van dit jaar (artikel "bibliothecaris 2.0 leert klanten zelf zoeken en vinden") het volgende over 23 Dingen zegt:
"Toch zijn er cursisten die na een enthousiaste start in de loop van het 23 Dingen traject zijn gestrand of zelfs helemaal zijn gestopt. Er zijn namelijk meer dan die 23 dingen nodig om een "nieuwe bibliothecaris" te worden."
Je zou daar onmiddellijk de conclusie aan kunnen verbinden: als die "nieuwe bibliothecarissen" niet komen, verandert er weinig in de bibliotheekwereld en worden we dus ook nooit producenten.

Een producent betekent letterlijk "maker", ga je het meer uitleggen naar de praktijk, dan is de betekenis: het leveren van diensten en producten. Als ik kijk naar de letterlijke betekenis, nee, dan voel me zelf absoluut geen maker, ik bedenk niets zelf, maar kijk ik naar de andere betekenis dan herken ik onze bibliotheek wel in de definitie. We leveren immers het product boek aan onze klant en denk aan al die mooie producten, zoals Biebwijz, die we aan het basisonderwijs gaan aanbieden!

Dus wat wordt er eigenlijk binnen deze discussie bedoeld met produceren. Het maken van een website, het zelf schrijven van een boek, het opnemen van filmpjes en die vervolgens uitlenen? Of bedoelen we met producten ook allerlei leesbevorderingsprojecten, waarmee we het product boek aan de klant proberen te "verkopen"? In het eerste geval is het duidelijk, overlaten aan bijvoorbeeld de website bouwer, die daarvoor is opgeleid. In het tweede geval zijn we al producenten.
Voor de rest van mijn verhaal, ga ik uit van nummer twee.

Als kleine bibliotheek werken we met bestaande producten, die we in een ander jasje proberen te gieten, afhankelijk van de vraag van onze klant. Een product als het spel- en boekenplan is ooit door een bibliotheek bedacht, wegens succes landelijk aangeboden en in onze gemeente doen alle scholen vol enthousiasme mee aan dit project.

We kunnen dus produceren, kijk maar eens naar producten als Zoek & Boek, Al@din en Schoolbieb! Prachtig!
Maar wel door een handjevol mensen bedacht, (de makers, dus producenten) en de rest van het land zorgt voor implementatie.
Er is beslist creativiteit onder bibliotheekmensen, alleen niet iedereen heeft de know how (ondanks de 23 Dingen), de vaardigheid en domweg gewoon de tijd niet om aan productontwikkeling te doen. Dat betekent natuurlijk niet dat kleine bibliotheken maar met de handen over elkaar moeten gaan zitten. De werkwoorden netwerken en samenwerken komen vervolgens om de hoek kijken. Net zoals tijdens de slotbijeenkomst van 23 Dingen waar gebrainstormd werd over Dingen waar je zelf al mee zou kunnen beginnen en andere Dingen, die provinciaal of zelfs landelijk opgepakt moeten worden.
Ons product het boek loopt niet meer goed, maar door onze bibliotheek in Enter in een ander jasje te gieten (het winkelconcept) hopen we onze bestaande leden te behouden of zelfs nieuwe leden binnen te krijgen. Zoiets kun je als kleine bibliotheek alleen doen, als je samenwerkt met anderen.
Ook het winkelconcept is het voorbeeld van een product (als je het zo kunt noemen), wat in Almere is bedacht en vanwege het succes nu in andere bibliotheken wordt toegepast.
Ook samenwerking met andere instellingen is nodig om aan productontwikkeling te kunnen doen. Zo won de bibliotheek Zwolle de Bibliotheek Innovatie Prijs voor hun product Biebsearch, waarbij wordt samengewerkt met de plaatselijke ROC's.

Wat ik eigenlijk zelf ervaar, is dat ik me geen producent voel, maar meer een soort doorgeefluik naar de klant toe. Onze scholen zullen ons niet als producent zien, maar als de bieb waar ze voor allerlei media, producten en diensten terecht kunnen.
Dat wij die producten niet zelf hebben gemaakt, zal hun een zorg zijn, als het product maar goed wordt omschreven, betaalbaar en goed uitvoerbaar is.
Ook de klant, die komt voor zijn detective, zal ons zien als de plek waar hij boeken haalt. Hij haalt een product uit ons assortiment, en verwacht echt niet dat wij die zelf maken.

Concluderend: de klant wordt steeds kritischer en is ook in staat zelf zijn informatie op te zoeken en te vinden. De bibliothecaris kan niet anders dan meegaan met die klant. Dus we geven onze bibliotheken een face lift om te kunnen concurreren met de boekhandel en bieden diensten aan als Zoek & Boek, zodat de klant vanuit zijn luie stoel aan zijn materiaal kan komen.
Omdat we ook binnen de bibliotheek met vergrijzing te maken hebben, is niet iedereen in staat nieuwe producten te ontwikkelen, die passen bij deze nieuwe kritische klant.
Niet iedereen, maar gelukkig (kijk maar naar een initiatief als Bibliotheek20.ning.com en het DOK in Delft) lopen er nog genoeg creatievelingen rond, die het wel kunnen. Mensen met een verfrissende blik, met digitale vaardigheden en die dit ook willen delen met collega's, die nog niet zo ver zijn.
Dus zolang we maar met elkaar kunnen delen, kunnen netwerken en samenwerken, zit het met die productontwikkeling wel goed. En daarbij zullen we ook met andere professionals moeten samenwerken!
Anders gezegd: ja, we blijven wel bij onze inhoud, maar zijn genoodzaakt leuke producten te ontwikkelen, producten die passen bij de klant van nu, om die inhoud bij de klant te krijgen.

En ik....ik breng mijn schoenen als ze stuk zijn, naar de schoenmaker!

Photo made by Rick under CC License.

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 5

2008-12-11T23:24:00.009+01:00

Nog 1 dag en dan moeten we klaar zijn om maandag weer open te gaan voor het publiek.
En dat gaat lukken!
Op wat kleine onderdelen na, staat de collectie op zijn plek.

Vandaag zijn alle pc's weer opnieuw aangesloten, de zelfservice doet het en het grootste deel van de displaytafels is in elkaar gezet.
Ik stond er weer versteld van wat je als bibliothecaris moet kunnen. Samen met Rommie, mijn directeur, hebben we maar liefst vijf tafels in elkaar geknutseld.
We voelden ons buurvrouw en buurvrouw (we wonen ook niet zover van elkaar vandaan), maar gingen wel efficienter te werk dan onze klusvrienden buurman en buurman. Tja, samenwerking is niet voor iedereen weggelegd!

Ook de belettering is vandaag aangebracht en dat maakt het echt af.
Neem alvast een kijkje via onderstaande foto, maar let niet op de rommel! Er wordt per slot van rekening nog druk geklust.
Wordt vervolgd!

Van Update voorbereidingen Enter

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 4

2008-12-09T22:33:00.010+01:00

Druk, druk en nog eens druk, zijn we momenteel in bibliotheek Enter.
Moe aan het einde van de dag, maar wel voldaan, na inmiddels alweer twee dagen keihard werken.

Kasten worden uit elkaar gehaald, weer op een andere manier in elkaar gezet, boeken liggen her en der verspreid en ja, een beetje rommelig is het wel....

Voorbereidingen Enter

We hebben ook tegenslagen, zo werden vandaag de Ikea tafels in de verkeerde kleur afgeleverd. Maar onze directeur bleef kalm en regelde alsnog dat we morgen de goede kunnen ophalen.
Af en toe hebben we dipjes, maar de humor haalt ons er weer uit. En we zijn flexibel, want het oorspronkelijke draaiboek klopt al niet meer.

Mooi wordt het, vandaag hebben we de hoek Spanning en Serieus bijna helemaal afgekregen. Dat ziet er al uit als een echte winkel.
Nog even geduld, en dan volgen de foto's van onze prachtige heringerichte bibliotheek in Enter!

En nu? Ding 24 en verder.........

2008-12-07T12:17:00.008+01:00

Zoals mijn collega Koetje60 al schreef, afgelopen donderdag kregen we van onze begeleider 23yourmind het felbegeerde 23 Dingen certificaat.
Koetje60 schrijft ook in haar blog, foto's volgen.
Hier zijn ze, ik ben inmiddels overgestapt van Flickr naar Picasa webalbums. Onze Flickr pagina begint vol te raken.

uitreiking certificaten 23 dingen

Ja, het certificaat prijkt in de kast en nu?
Tijdens de slotbijeenkomst moesten we in groepjes een aanvalsplan maken. Oftewel Ding 24.
Wat ga je met een bepaald Ding doen, welke valkuilen kun je tegenkomen en niet geheel onbelangrijk: hoe pak je het aan en implementeer je de Dingen in je werk. Belangrijke vraag daarbij is: wat kun je zelf binnen je eigen organisatie doen en welke Dingen kunnen provinciaal opgepakt worden.
Een goed voorbeeld van een provinciale actie is het zetten van de al@din favorieten in Del.icio.us.
Wat ook heel goed provinciaal of zelfs landelijk zou kunnen, is het toevoegen van Last.fm aan de aquabrowser. Onze Vlaamse collega's gingen ons reeds voor: Neem maar een kijkje op De Vlaamse Catalogus
In een kleine bibliotheek kun je in elk geval starten met een bibliotheekblog. Ik schreef er al eerder over. Aan mij zal het zeker niet liggen, mits het gedragen wordt door de hele organisatie.

Tot slot maak ik een klein uitstapje naar de Creative Commons. Marina Noordegraaf deed dat ook tijdens de slotbijeenkomst en ik verwijs graag naar haar prachtige presentatie over dit thema.
Met Creative Commons kun je een licentie aan je eigen werk toekennen, bijvoorbeeld je blog of je foto's op Flickr.com.
Heb dit dus maar meteen toegepast op mijn blog en onze Flickr en Picasa pagina's.

Blogkermis; van professioneel consument naar producent

2008-11-30T15:56:00.013+01:00

Graag wil ik via deze post jullie aandacht voor de post van Essen2punt0 .

Zij vraagt hierin aandacht voor het fenomeen Blogkermis. Ik had er nog nooit van gehoord, dus interessant om hierover te lezen. "Een blogkermis is een verzameling postings rond een thema. Op deze manier laat je een thema los in de hoop een aantal bloggers op hun eigen onnavolgbare wijze dit thema te laten invullen. In dit geval start ik het onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting.", aldus van Essen.

In dit geval vraagt van Essen ons na te denken over het volgende thema: Van professioneel consument naar producent!
Hoe goed zijn wij in het produceren binnen de bibliotheekwereld?

In ons ondernemingsplan staat onder het hoofdstuk externe ontwikkelingen het volgende: "burgers en instellingen zetten steeds meer informatie op internet. Ze worden naast consument ook producent."
Hoe zit het met de bibliotheek? De komende week ga ik hier eens over nadenken en probeer ik alle kermisattracties uit om daarachter te komen.

Stel van Essen niet teleur en schrijf er ook over! Misschien komen we elkaar tegen op de kermis!

Bibliotheek 2.0

2008-11-30T12:19:00.022+01:00

Ik vind het wel mooi om de 23 Dingen af te sluiten met Bibliotheek 2.0.
Ding 22 was een onderdeel van het hele traject, maar eigenlijk zou je het om moeten draaien. Het leren van 23 Dingen is een voorwaarde om te kunnen werken in de moderne bibliotheek, waar medewerkers gebruik maken van de Web 2.0 tools.

Het Bibliothecaris 2.0 manifest, het ziet er prachtig uit, maar kan mensen ook afschrikken. Het is per slot van rekening een hele waslijst. Ik kijk liever naar de sterke punten van een bibliotheekmedewerker (en die zijn er altijd!)en hoe je die ten gunste van de moderne bibliotheek kunt inzetten.
A Librarian's 2.0 Manifesto van Laura Cohen is ook in het Nederlands vertaald door Patrick Vanhoucke en Raymond Vansumere. Het is een onderdeel van de presentatie van Anke Coppens en Patrick Vanhoucke.

Wat Bibliotheek 2.0 verder betreft: er is al heel veel moois over geschreven, maar liever onderga, deel ik en beleef ik bibliotheek 2.0.
Helene Blowers zegt in Bibliotheekblad 16/17 van dit jaar het volgende: "Gelukkig hoef je niet constant alles te weten. Het is belangrijk dat je mensen rondom je hebt die leren en dat delen met elkaar. Op die manier creeer je je eigen leernetwerk."
Initiatieven van Edwin Mijnsbergen en Wow!ter zijn daarom zo geweldig en stimulerend voor je vak!

Er zijn al prachtige presentaties gemaakt over Web 2.0 en Bibliotheek 2.0.
Ik wilde nog oefenen met Slideshare en heb daarom in Google docs ook een hele korte presentatie gemaakt, Bibliotheek 2.0, gezien vanuit mijn bibliotheek en hoe ik daarin probeer te staan.
Als je part-time werkt, wil je ook graag met alles meedoen, en is het daarom een extra uitdaging al die "balletjes" in de lucht te blijven houden........

Voor Blog Bibliotheek 2 0

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: dingen 23)

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel" , deel 3

2008-11-25T21:56:00.009+01:00

Nog twee weken en dan gaan we aan de slag in bibliotheek Enter. We gaan een week dicht voor het publiek.
Op donderdag 18 december a.s. is de officiele opening gepland.

TCTubantia schreef: Bieb Enter wordt 'boekhandel'
ENTER/WIERDEN - Filiaal ondergaat flinke opknapbeurt, collectie beter gepresenteerd. Klik hier voor het volledige artikel.

Wordt vervolgd.......

Uitsmijter

2008-11-23T13:24:00.011+01:00

Evalueren, je kunt er lang en breed over schrijven, maar je kunt het ook kort en krachtig doen.

Geinspireerd door Biebbean23 en dichter Luc, die schreef over een bibliothecaris in Wierden, deze podcast.
En speciaal voor Arthus, die een abonnement op mijn podcast had genomen.
Veel plezier!

23 november....................23 Dingen

2008-11-23T10:59:00.032+01:00

Het is vandaag de 23ste een mooie datum om over deze Dingen weer te schrijven.
Ik ben nog bezig me te orienteren op Ding 22, dus dat volgt z.s.m.
Voor de slotbijeenkomst van 4 december a.s. heeft men ons gevraagd na te denken over het volgende:
Wij zouden het leuk vinden wanneer jullie je meest creatieve invallen, je leukste belevenis, het aller, aller, aller innoverendste idee aan je begeleiders zou willen doorgeven. Wij kunnen dan op deze slotbijeenkomst nogmaals genieten van deze zaken. Ook zou het goed zijn voor jezelf, maar ook voor je begeleider, op papier te zetten wat jij denkt dat je in de toekomst in je werk gaat gebruiken van deze "23 dingen".

Mijn leukste creatieve inval heeft ongetwijfeld te maken met Rijmreis. En dat had te maken met de sfeer op dat moment in de bibliotheek en het feit dat dit project zo aansloeg in Overijssel. Kinderen waren op zoek naar het Gouden Gedicht en er heerste een opgewonden sfeer in onze bibliotheek. Van tevoren had ik in elk geval bedacht foto's te maken, maar toen ik daarmee bezig was, dacht ik dat het veel en veel leuker zou zijn het te filmen en op You Tube te zetten. Misschien is filmen voor heel veel mensen niet creatief, omdat dat voor hen zo gewoon is. Ik doe het weinig, dus ik genoot op dat moment van het filmen van al die kinderen.

Mijn leukste belevenis/ervaring: dat mensen met andere ogen naar mijn vak kijken. Maar dat komt niet alleen, moet ik toegeven, door die 23 Dingen. Als ik vertel over de activiteiten (Arthur Japin, Thea Kroese, avond over Hoogsensiviteit) die we bij ons in de bibliotheek organiseren, is men vaak zo verbaasd. Een vriendin zei laatst: "jullie doen tenminste leuke dingen, bij ons in de bieb organiseren ze alleen oubollige zaken!" Dankzij de 23 dingen is mijn vak ineens modern: mijn dochter vindt het allemaal cool en mijn technische echtgenoot denkt dat hij me nu niets meer hoeft te leren.......
Ik vertel ook graag over de Dingen. Heb hier ook een post aan gewijd.
Wat ik ook zo verrassend vond en vind is dat mijn blog zelfs in het buitenland wordt gelezen. Kijk maar eens op de wereldkaart van Feedjit aan de rechterkant van mijn blog. Dat is toch geweldig leuk!

Een andere leuke ervaring is dat de Flickr website met onze foto's ook door anderen wordt bekeken en gebruikt. Literatuurlog gebruikte onze foto van Arthur Japin.

En dan die podcast, daar heb ik toch zo'n enorme lol aan beleefd.
Je ziet de pret er niet aan af, als je op die play knop drukt. Het is een vrij serieus iets wat ik inspreek. Maar ik moest natuurlijk eerst oefenen, dus ik naar de badkamer (opdat manlief en kids het niet zouden horen) en daar van alles inspreken en zingen in mijn Zen om te kijken hoe dat klonk. En dan moest ik natuurlijk net niezen, hoesten of ik kreeg een lachbui en hups het moest opnieuw. Al het oefenmateriaal heb ik gewist, want het is absoluut niet voor uitzending geschikt.
Ik heb bewondering voor bijvoorbeeld de bibliotheek Delft, die deze podcastjes regelmatig maakt. Het lijkt zo simpel, maar er gaat veel werk aan vooraf.
Welke onderwerpen zet je in je podcast, hoe luidt de tekst, wie spreekt het in en tot slot het converteren van wav naar mp3.
Ik vind zo'n podcastje heel innoverend (voor mij althans), het ontdekken ervan en er zelf eentje proberen te maken. Het is ook niet iets wat bibliotheken veel doen.

Tot slot: wat ga ik nog gebruiken van de 23 Dingen.
Ik blijf mijn blog bijhouden, schrijven was altijd al een Ding van mij, wist alleen niet hoe ik het in blogvorm zou ervaren. Heb ontdekt dat deze spinsels echt bij me passen. Verder zal ik Google Reader, Picasa, Flickr.com, Del.ico.us, Last.Fm en Hyves blijven gebruiken. En ik krijg leuke reacties op mijn idee een Indo leesgroep binnen LibraryThing op te richten. Daar gaan we zo snel mogelijk aan werken.

Voor mijn werk zou ik het breder willen trekken. Ik hoor om me heen dat men blij is dat de 23 Dingen af zijn. Tuurlijk, iets om trots op te zijn, fantastisch. Dat zal ook voor mij gelden, want het legt een druk op je, alles uitzoeken, uitproberen, en vervolgens erover schrijven. Maar dan......wat gaan we als organisatie met de 23 Dingen doen. Het moet een onderdeel worden van onze manier van werken en dat moet het ook blijven. En je zou daarin een taakverdeling kunnen maken. We hebben al allerlei plannen, onze bibliotheek zit op Hyves, een bibliotheekblog komt eraan, onze bibliotheekfavorieten gaan we in Del.ico.us zetten en onze fotoverzameling op Flickr.com groeit. Ook google docs wordt volop gebruikt.
Het lijkt me goed, 40+pwrr, de 23 Dingen op de agenda te zetten van het eerstvolgende algemene werkoverleg. Want hoe gaan we het aanpakken? Het zou leuk zijn als "23 Dingen" door iedereen gedragen blijft worden. Hoe gaan we onze Hyves promoten, wie schrijft er in het bibiotheekblog?
Daarnaast ben ik het met Kok eens. Zij zegt o.a.: "Dus dan nog maar eens een vervolg op 23 dingen. Up-to-date-dingen, een soort bijscholing." Helemaal mee eens: je kunt natuurlijk zelf veel ontdekken, maar sommige mensen zijn al veel verder dan ons en daar kunnen we van blijven leren!

Samenwerking Bibliotheek - ROC

2008-11-22T01:05:00.006+01:00

Sinds eind augustus van dit jaar, geeft het ROC van Twente cursussen in onze bibliotheek. Dit gebeurt buiten de openingstijden van de bibliotheek.
Afgelopen donderdag werden (na toestemming van de gemeente) de spandoeken aangebracht, waarop de samenwerking duidelijk naar voren komt.

Met dank aan Snorrismom , zij zorgde voor de foto's op de spandoeken!

Samenwerking ROC-Bibliotheek
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

Kaartcatalogus versus Aquabrowser

2008-11-21T22:59:00.023+01:00

Nee, een jonkie ben ik niet meer, dus ook ik heb met het oude kaartsysteem gewerkt.
Al die kaartjes invoegen, het was absoluut niet mijn Ding, maar ja, het hoorde bij mijn werk toen. En dan zat die bak propvol en probeerde je toch dat laatste kaartje erin te stoppen. Snel de ijzeren stang erdoor, want stel je voor dat je die bak zou laten vallen.
Soms had je een stagiair(e) en mocht hij of zij het doen. De kaartjes moesten eerst op de stang geplaatst worden, waarna de bibliothecaris het controleerde. Want stel je voor dat het alfabet niet klopte!
Ik liep altijd achter met mijn stapeltje kaartjes.
Het moge duidelijk zijn dat ik niet terugverlang naar die tijd............

Gemaakt met de card-generator

Nu is alles gedigitaliseerd en gaat het veel efficienter. Geen gepriegel meer in overvolle kaartenbakken, maar je tikt je zoekterm in en een mooi rijtje met treffers verschijnt. Ik had al eerder een kijkje genomen in de Aquabrowser van Amsterdam en die van de Overijsselse bibliotheken is uiteraard bekend.
Verder is er natuurlijk de Aquabrowser, onderdeel van bibliotheek.nl.

Ik vind het wel mooi, deze associatieve zoekmachine. De "woordenwolk" met allerlei termen, die mogelijk een link hebben met jouw zoekterm. Je wordt op die manier op andere ideeen gebracht.

Toch kan ik me ook voorstellen dat er klanten zullen zijn die moeten wennen aan de Aquabrowser. Je krijgt zoveel informatie op je scherm, waardoor je misschien door de bomen het bos niet meer kunt zien. Ik vraag me af of de klant, die snel even iets op wil zoeken, wel zo blij is met de Aquabrowser.

My Discoveries: Ik wilde hiermee oefenen met het 23 Dingen account, maar ik kwam er niet in. Toch maar een eigen account aanmaken?
In elk geval is het een prima initiatief dat iedereen (of je nu wel of niet lid bent van de bibliotheek) zijn eigen informatie kan toevoegen.

Worldcat kende ik nog niet. Daar kon ik wel in met het 23 Dingen account. Ik heb er rondgesnuffeld en een paar titels aan de lijst literaire thrillers toegevoegd.
Wat leuk dat je ook je eigen recensie kunt schrijven. Dit ga ik nog zeker doen.
Ik maak gebruik van de Google toolbar, heb de knop van Worldcat hieraan toegevoegd.
Hoe gemakkelijker je iets voor het grijpen hebt, hoe sneller je het gebruikt.
Heel wat anders dan die ouderwetse kaartcatalogus........

Siepeljam, lekker!

2008-11-16T12:33:00.022+01:00

Wie mij kent en mijn foto hier rechts heeft gezien, weet dat ik niet uit Twente kom.
En laat ik uitgerekend na allerlei omzwervingen in een bibliotheek in Twente terechtkomen. Ja, even wennen was het wel. En ik denk dat mijn collega's ook aan mij hebben moeten wennen.
Best lastig als je zelf de kat uit de boom kijkt, maar men dat ook naar jou toe doet.
Tegenwoordig zie ik de Twentenaren als hele gezellige mensen, trots op hun streekcultuur en met een droge humor, die mij wel aanspreekt.

Toen ik nog in de frontoffice zat, was het Twents soms een probleem voor me.
Er waren klanten, die in het Twents een vraag stelden. Een vraag; daar kwam ik nog wel uit, maar als ze het omlijsten met een heel verhaal, tja, dan werd het weleens lastig. Ik hoopte dan maar op de juiste momenten ja en nee te knikken.
Het feit dat ze me in het Twents aanspraken, gaf me wel het gevoel dat ze me accepteerden.

Onlangs was Thea Kroese in onze bibliotheek. Mijn collega heeft hieraan al een post gewijd. Dus daar verwijs ik graag naar.

Het thema van Kroese's lezing was "Verrassingen in de streekcultuur".
Verrassend vond ik dat je voor sommige Nederlandse woorden in het Twents verschillende hebt. Meisje kan in het Twents mèèkn, dearne of wicht zijn.
Andere woorden lijken totaal niet op het Nederlands. De uitdrukking dat is alleen maar loos geklets is in het Twents da's niks as poesen oaver 't sköttelke ! (Bron: Mijn Woordenboek)

En Siepeljam (een soort uiencompote) is heel erg lekker. Op een toastje met een plakje kaas erbij.....
Het recept is te vinden in het boek van Thea Kroese: Kieken en Koken.

Thea Kroese
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

My Creative Zen en Last.Fm

2008-11-15T22:10:00.029+01:00

Hier heb ik reikhalzend naar uitgekeken. Want als ik bij Ding 20 zou zijn, dan is de Zen van mij!
Gebruik dat Ding al een tijdje en hem weer afgeven zou pijn doen. Mijn dochter heeft al een iPod en mijn zoon vroeg mij laatst of hij de Zen mocht hebben als ik de Dingen tot een goed einde had volbracht. Heb nog geen beloftes gedaan, maar ik weet niet of de Zen nog kan afstaan. Je weet niet waar ik hem nog nodig voor kan hebben. Misschien weer voor een Podcastje, om hem lekker in de trein mee te kunnen nemen of misschien wel voor Last.Fm.

Ik heb een brede muzieksmaak, dus waar begin je dan met zoeken? Allereerst heb ik de Zen aan de computer vastgekoppeld en m.b.v. Zenses de muziek van mijn Zen op Last.Fm gezet. Dat gaat mooi zeg! Je moet wel goed de gebruiksaanwijzing lezen, want het vergt een aantal stappen. En het ging natuurlijk eerst mis, maar de aanhouder wint!

Ik schreef al in een andere post over de muziekavond die we bij ons in de bibliotheek hebben gehouden. Niet alleen met Jay ben ik bevriend, maar ook met de hele band en tevens met een paar vrienden van Jay: James O'Halloran en Mare Wakefield.
Alledrie zijn het singer songwriters en ik vind hun songs erg mooi!
Elk jaar komen ze tijdens de zomermaanden naar Keulen om daar en in de omgeving rond te toeren. Een beetje dankzij mijn hulp heeft Jay met zijn band in het Bluescafe Apeldoorn en tijdens Jazz Maastricht afgelopen jaar opgetreden.
Het tweede wat ik dus heb gedaan is kijken of deze muzikanten reeds op Last.Fm staan. Mare en James waren reeds toegevoegd. Bij James heb ik een foto toegevoegd, die ik ooit van hem heb gekregen. Bij zowel James als Mare heb ik een korte biografie geplaatst. Op Last.Fm vind je al muziek van James en deze is ook te horen via mijn Last.Fm widget aan de rechterkant van mijn blog.
The Jay Ottaway Band was nog helemaal niet te vinden op Last.Fm. Dankzij Ding 20 nu dus wel! Je bent fan of je bent het niet....
En nu snel Jay mailen dat hij als artiest muziek kan toevoegen aan deze pagina. Daar ben ik niet toe bevoegd.

Mocht hij weer met de andere singer songwriters in onze bibliotheek optreden, dan weet ik nu hoe ik hun gig moet promoten: Via Last.Fm !!!

Het leuke van Last.Fm is dat je getipt wordt over muziek, die op de jouwe lijkt.
Gare du Nord speelde ook op Jazz Maastricht. Heerlijke lounge muziek, waar je zalig bij weg kunt dromen. Dankzij Last.Fm heb ik nu ook iets vergelijkbaars aan My Library toegevoegd. Toch maar eens een cd van Adani & Wolf kopen!

En ik wil hierbij ook graag Gare du Nord promoten:

Update Rijmreis

2008-11-09T15:49:00.014+01:00

Afgelopen donderdag mocht ik de troostprijs van Rijmreis overhandigen aan Luuk Boone uit groep 7 van basisschool De Morgenster in Wierden. Luuk vond evenals 30 andere kinderen in Overijssel het Gouden Gedicht en maakte daarmee kans op toegangskaartjes voor de hele klas voor Walibi World in Flevoland. Die prijs ging helaas aan Luuk voorbij, maar hij won wel voor zijn hele school twee boekenpakketten. Hierin zaten alle bekroonde boeken van dit jaar.

Niet alleen Luuk was er blij mee, ook zijn klasgenootjes en juffen en meesters van zijn school.

Luuk(rechts) met op de achtergrond zijn klas. De foto is gemaakt door Harry Broeze, fotograaf van weekblad De Driehoek.

Onze bibliotheek op Hyves

2008-11-09T13:05:00.019+01:00

Dankzij Snorrismon heb ik een Hyves account. Zij stuurde me op een gegeven moment een uitnodiging, waar ik in eerste instantie niet op inging.
Zou het iets toevoegen aan mijn vriendenkring, dacht ik toen? Via persoonlijk contact, telefoon en e-mailverkeer hield ik dit al bij, waarom nog Hyves?

Toch ben ik overstag gegaan, want nog sneller dan bij Schoolbank vond ik ook vrienden van vroeger terug en oud-collega's. Ook was het grappig dat ik contact kreeg met familieleden. Gewoon mijn achternaam intikken en je krijgt een aantal namen. Ik heb een achternaam, die niet zo heel veel voorkomt in Nederland, dus dat is nog wel een keer te doen.

Al snel ontdek je dat er een paar bibliotheken zijn die ook een Hyves account hebben. Opvallend is dat die pagina's niet echt druk bezocht worden en dat ook hun ledenaantal op Hyves tegenvalt. Uitzonderingen zijn wel de pagina's van de Zeeuwse en Eindhovense bibliotheken. Dus het kan wel!

Een vriend van mij heeft een evenementenbureau en zijn activiteiten kondigt hij via Hyves aan. Zijn netwerk is behoorlijk gegroeid en hij bereikt een deel van zijn klantenkring via Hyves. Als hij een evenement heeft, mailt hij via Hyves (want dat kan dus ook!) dat er iets belangrijks aan staat te komen en verwijst daarbij naar zijn Hyves pagina. Je kunt Hyves in dit geval zien als een aanvulling op je website, je mailinglijst en je nieuwsbrieven.

Waarom zouden wij dat dus niet kunnen, als je bedenkt dat Hyves het grootste vriendennetwerk is van Nederland en we wellicht op die manier ook een deel van onze klanten kunnen bereiken. En wie weet ook onze jongere klanten. Want zij zitten veel op Hyves en voegen met het grootste gemak nieuwe vrienden toe aan hun netwerk.
Omdat ik veel met scholen werk, weten zelfs kinderen mij zo nu en dan op Hyves te vinden. Tot nu toe hield ik de boot af, want bij mijn eigen persoonlijke Hyves account ben ik wat selectief. Maar ik kan ze natuurlijk nu doorverwijzen naar onze bibliotheekhyves. En reclame maken tijdens klassenbezoeken!
De overige klanten kunnen we attenderen op onze Hyves via de mailinglijst.
Ik zag dat je tegen heel weinig kosten ook kunt adverteren op Hyves, vooral voor grote steden aantrekkelijk, omdat Hyves dan gericht mensen in die woonplaats benadert.

Ook het bloggen zie ik als een nieuw netwerk. Je komt immers op een andere manier in contact met je collega's in Overijssel. Je leest weer nieuwe dingen, die je weer voor jezelf of je bibliotheek kunt gebruiken. En dan is er natuurlijk Twitter, heb via het bloggen en Twitteren zelfs contact met een Vlaamse bibliothecaris.

Dankzij een artikel van Jan Klerk in Bibliotheekblad 19 van dit jaar leerde ik nog meer over Twitter. De tip om Twitter in je blog te plaatsen heb ik meteen overgenomen (zie rechts bovenaan in mijn blog).
En met het volgende citaat van Jan Klerk ben ik het helemaal eens: "Ik vind zelf dat uit iemands persoonlijke 'Twitterstream' een beeld dat mij veel meer zegt dan een statisch biografietje op een sociaal netwerk".

Ik vrees alleen dat ik achterloop, want het is al 2008!
Ben gelukkig wel, hopelijk op tijd, lid van bibliotheek 2.0

Mijn boekenkast en een virtuele Indo leesclub oprichten?

2008-11-07T23:23:00.022+01:00

Op allerlei blogs had ik al over LibraryThing gelezen, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen.
Laat ik zeggen dat het me meeviel, maar ook tegenviel. Leuk is dat je je eigen boeken in een wip hebt toegevoegd, collega's/vrienden kunt uitnodigen, die ook op LibraryThing zijn geabonneerd. En een geweldig initiatief is de groep de Parelketting opgericht door Monica10.
Ik heb mezelf geabonneerd en ook wat geschreven bij het item "Twee vrouwen".

Toen ik alle ins en outs eens goed ging bekijken, en bij "LibraryThing in de buurt" ging zoeken, viel het me zo tegen dat er nauwelijks bibliotheken uit mijn buurt geregistreerd staan. De Atheneumbibliotheek te Deventer en de OBD waren de enigen die er een plekje hebben. En nu dus ook onze bibliotheek. Meteen reclame gemaakt daarop voor Marjan Berk, die tijdens de boekenweek naar Wierden komt. Je weet maar nooit, wie weet leest iemand uit de buurt van Wierden deze aankondiging. Het lukt me alleen niet om ons logo in het profiel toe te voegen, deze valt steeds weg. Een andere keer nog eens proberen.

Een opdracht van 23 Dingen is ook om de LibraryThing Widget toe te voegen. Zie hiernaast.

En hoe zit het met de populariteit van jouw boekenkast? Oh, dat viel dus ook even tegen. Over Japin wordt wel gepraat. Maar bij een van mijn favorieten: Marion Bloem, helaas geen treffers.

Toen ik nog met mijn roots worstelde, lang geleden, heb ik eens een Indo groepje opgericht. We praatten over ons Indisch zijn, we keken naar de film "het land van mijn ouders", geregisseerd door Marion Bloem. Ook haar boek "Geen gewoon Indisch meisje" (ook genoemd in mijn boekenkast) werd uitgebreid besproken. En we bezochten natuurlijk de Pasar Malam in Den Haag en aten ons vol aan Pisang Goreng, Spekkoek, Gado gado, Nasi en Bami.....
Het was gewoon een gezellige groep en eigenlijk was de herkenning het belangrijkste.
Indo's hebben zich razendsnel aangepast in de Nederlandse samenleving, maar dat ging weleens ten koste van het Indische deel. Die vergaten we dan maar voor het gemak en dat werkt natuurlijk niet.

Helaas is de groep door verhuizingen uit elkaar gevallen, maar het lijkt me nog steeds leuk om met anderen over Indische literatuur te babbelen. En dat hoeven echt niet alleen Indo's te zijn. De woorden Indo, Indisch leverden geen treffers op, dus ik neem aan dat een dergelijke groep binnen LibraryThing nog niet bestaat?
Ik overweeg zo'n groep op te richten, zou daar belangstelling voor zijn?
Heb dus in eerste instantie op Hyves (daar is ook een Indo groep actief) een berichtje geplaatst om te turven of ik in elk geval Indo's vind, die het wat lijkt.
Spannend!

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 2

2008-11-02T14:23:00.008+01:00

Afgelopen vrijdag hebben we met hulp van een extern bureau weer een stap gezet in het omvormen van bibliotheek Enter tot winkel.
Heel praktisch hebben we gekeken hoe ons logo er in de toekomst uit komt te zien en welke kleuren we daarvoor gaan gebruiken. Kleuren, die straks in onze winkel terug gaan komen.
Op papier hebben we o.a. met kasten en tafels geschoven, met de meetlat gekeken of een kast ergens gaat passen en we hebben een inschatting gemaakt hoe een plaat (waarop straks een aanduiding in grote letters moet komen te staan) boven een boekenkast staat.

Herinrichting bibliotheek Enter
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

En 's middags hebben we bij de Ikea een kijkje genomen. Soms moet je een tafel of bureaustoel in het echt zien..............

Wordt vervolgd........

Schrijversfestival

2008-11-02T13:57:00.014+01:00

In het kader van de kinderboekenweek houden we elk jaar een schrijversfestival, waarbij auteurs en illustratoren aan de groepen 7 van de basisscholen in Wierden en Enter vertellen over hun werk.
Dit jaar hadden we Elisabeth Mollema, Anke Kranendonk, Kees Opmeer en Rick de Haas.
Rick had ook de vuurtoren van Elmo bij zich en de kinderen kregen een bouwplaat van de vuurtoren om zelf in elkaar te knutselen.

Maar het belangrijkste van elk schrijversbezoek is toch wel de handtekening:

Het speciale van een illustrator is dat hij mooie tekeningen maakt voor de klas!

Een van de foto's van ons schrijversfestival!

Rick de Haas
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

Foto

Halloween

2008-11-02T11:45:00.007+01:00

Mijn dochter heeft ook, samen met wat vrienden, Halloween gevierd!
Weet niet of ik de deur open had gedaan!

Een Web 2.0 site naar keuze

2008-10-26T23:10:00.021+01:00

Op zo'n regenachtige dag en avond is het goed toeven achter 23 Dingen.
En ik zie dat meer collega's op dat idee gekomen waren. De gmail box zat vol mailtjes en er zijn weer allerlei posts geschreven op de diverse blogs.
Bij Ding 17 moet je je inderdaad beperken, want er is werkelijk zoveel te zien en te beleven op al die Web 2.0 sites.

Ik heb gekozen voor de kantoortoepassingen. In het kader van de restyling van de bibliotheek Enter zijn we aan het bekijken of we ons bibliotheeklogo van een ander jasje kunnen voorzien. Op Google Docs hebben we een document gemaakt, waar iedereen allerlei ideeen kan droppen. Leuk om te zien dat dit document alsmaar groeit.
Ik vond binnen de online kantoortoepassingen een site waarmee je gratis logo's kunt creeeren. Bijvoorbeeld deze:

Verder lijkt me een online aantekeningenschrift ook erg handig. Ik schrijf veel op losse blaadjes, die vervolgens weer zoek raken.
Vanaf morgen ga ik mijn notities schrijven op Writeboard
Moet ik dus voortaan mijn laptop mee naar bed nemen?

Einde Zomertijd

2008-10-26T12:14:00.006+01:00

Een herfstachtige zondag, weer om met een goed boek bij de verwarming of open haard te zitten.

En dan ook nog eens eerder donker!

Nederland Leest en YouTube

2008-10-25T23:37:00.010+02:00

YouTube gebruik ik al een tijdje. Ik heb een eigen account, waar ik zo nu en dan een filmpje op probeer te zetten.
In een andere post plaatste ik al een filmpje over Rijmreis en naast het maken van foto's zal ik trachten vaker een filmpje over een bibliotheekactiviteit in mijn blog te zetten.
Eigenlijk zou het zo moeten zijn dat foto's, podcasts en ook filmpjes op YouTube een vast onderdeel gaan worden van ons toekomstige bibliotheekblog.
Vorige week zaterdag reisde ik met de trein naar Amsterdam en las ik het boek "Twee Vrouwen". Het doel van deze campagne is dat Nederland met elkaar in discussie gaat over dit boek.
Twee dames in de trein zagen dat ik het boek aan het lezen was. Het grappige was dat ze erover gingen praten. De ene vertelde dat het boek gratis voor leden in de bibliotheek verkrijgbaar was, de ander antwoordde dat ze het zeker ging ophalen.
Ze vroegen wat ik van het boek vond. Ik vertelde dat ik er net in begonnen was en dat het lekker vlot weglas. Meer mensen in de treincoupe begonnen mee te kletsen over dit boek en andere titels van Mulisch. Geweldig toch, de campagne werkt dus!

Op YouTube vond ik dit leuke filmpje van Digibieb!

Harry Mulisch Nederland Leest in Second Life

My Creative Zen en Podcasting

2008-10-24T23:39:00.071+02:00

Wat is dat leuk, zeg! Meer leren over Ding 15. Van de andere Dingen wist ik al iets, of ik had de klok horen luiden. Maar van Podcasting heb ik absoluut nog geen kaas gegeten. Ik vind het leuk om in combinatie met mijn Zen wat over Podcasting te schrijven. De informatie op de site van 23 Dingen was mij snel duidelijk. Daarna praktisch aan de slag en van alles bekijken en luisteren. Met als doel een eigen podcastje te maken. Zal me dat lukken? Ik had gezien dat je via de Zen Organizer ook Podcast uitzendingen kunt downloaden. Ze bieden vijf thema's aan: Technology, Lifestyle, World Affairs, Outdoor en Entertainment. Via Lifestyle kwam ik uiteindelijk terecht bij Crash Test Kitchen: videocasting, waarbij mensen, zoals jij en ik, allerlei nieuwe gerechten uitproberen en hun bevindingen delen met de kijker.

Via iTunes heb ik mijn Zen ook nog voorzien van een Jiskefet Podcast en een radio-uitzending met jaren 60 en 70 jaren muziek. Voorlopig heb ik met mijn eigen muziek erbij voldoende voor lange treinreizen.

Natuurlijk komt nu de vraag, wat doen we ermee in de bibliotheek? Dus een kijkje genomen op de site van de O.B. Delft en Waterweg. Delft gebruikt podcasting om hun activiteiten onder de aandacht te brengen en dat zouden we in Wierden natuurlijk ook kunnen doen. Ik weet dat de bibliotheek in Delft een paar zeer technische mensen in huis heeft, dus is het voor ons misschien te hoog gegrepen? Maar we laten ons niet kennen, dus ik heb een poging gewaagd! Waar die Zen al niet goed voor is, want je kunt er ook met een microfoon mee opnemen! Geweldig toch?
Klik op Play voor de eerste radiouitzending van bibliotheek Wierden!
(de kwaliteit van het geluid is niet altijd even goed)

Wat een charmante man die Arthur Japin en ook nog eens heel erg aardig!

Arthur Japin
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

Arthur Japin

Online kletsen

2008-10-15T16:05:00.012+02:00

Online een beetje kletsen, meer en minder is Ding 14 niet. Ik geloof dat ik dit het minst leuke Ding van alles vind. Het is me te snel, te oppervlakkig. Hoe aardig ik mijn collega's vind, hoe aardig ik mijn begeleider vind, waar ik net even mee gechat heb. Heb in het verleden een MSN en ICQ account gehad, ik doe er niets meer mee.
Ik vind het heerlijk om te schrijven, met vriendinnen uitgebreid te mailen. Ook theeleuten is mij zeker niet vreemd. Waarom dan niet kletsen via de computer?
Zo moeilijk moet het toch niet zijn en dat is het ook niet. Voor mijn dochter van 15 is chatten een onderdeel van haar sociale leven. Terwijl ze haar huiswerk maakt, luistert ze naar muziek, tussendoor speelt ze gitaar, ze checkt haar Hyves, haar msn, haar mail.
Tja, misschien stel ik me niet genoeg open voor chatten? En toch, als ik nu midden op de dag wat chatrooms opzoek: het gaan nergens over, verder als hallo, en tot ziens, komt het niet. En zou je je niet een hoedje schrikken, als je dit leest?

Je leest ook weleens, als het snel klikt tussen mensen, worden toch mailadressen uitgewisseld en gaat men op die manier verder. Telefoonnummers en webcams worden erbij gehaald, omdat men toch graag meer wilt zien en horen dan korte teksten lezen.
Voor de bibliotheek hebben we een paar jaar geleden ook msn accounts aangemaakt. Zodat de backoffice met de frontoffice kon communiceren. Het werkte niet, men ging toch liever persoonlijk langs of pakte de telefoon. Chatten via al@din lijkt me alleen nuttig voor de zgn. quick reference vragen. Als de klant een langer antwoord nodig heeft, kun je beter op een ander tijdstip via mail het antwoord geven.
Wat ik wel heel nuttig vind, zijn de zgn. forums/nieuwsgroepen, waar je voor bepaalde vragen over gezondheid bijvoorbeeld terechtkan. Toen mijn zoon ooit onder het mes moest, heb ik daar veel aan gehad.
Ook Twitter vind ik erg leuk, je kunt korte berichtjes plaatsen en je leest ze op een ander moment. Geldt ook voor Hyves.

Laat ik samenvattend zeggen: dat ik chatten nuttig vind als vluchtige kennismaking in het dagelijks leven, om met je vrienden af te spreken (doet mijn dochter), maar voor meer diepgaande contacten kies ik voor de mail, telefoon of persoonlijk contact.
Voor de bibliotheek kan ik niet direct een meerwaarde in het chatten ontdekken.
Kunnen we misschien een nieuwe doelgroep aanboren als we chatten met bijvoorbeeld jongeren? Ik vroeg het mijn dochter en wat vrienden van haar.
Als ze al naar de bibliotheek komen, moeten we iets nieuws te bieden hebben, bijvoorbeeld een Wii, waar je gratis gebruik van kan maken. Promotie van de bibliotheek zien ze in elk geval niet via een chatbox. Sowieso hebben ze allemaal weinig met de bibliotheek op.....
Andere doelgroepen trachten we via de mailinglijst, de website en in de toekomst wellicht via een weblog te bereiken.
Ik vermoed dat onze traditionele gezinnen en welgestelde genieter het meest gebaat zijn bij persoonlijk contact........

Kantoortoepassingen

2008-10-15T14:25:00.037+02:00

Google Docs was mij al een tijdje bekend. Moest ooit prive met een aantal mensen een Excel document bewerken en het was handig dat dit met Google Docs kon.
Het filmpje op 23 Dingen geeft precies aan waarom het handig is Google Docs te gebruiken.
Het grote voordeel van deze online kantoortoepassing is dat 1 persoon niet langer meer moet wachten op commentaar van anderen, dit moet verwerken en vervolgens weer naar iedereen moet verzenden. Nu kan alles in 1 keer.
Voor deze cursus heb ik ons inlichtingenprotocol , nodig voor onze certificering, gedeeld met collega's, die ook 23 Dingen doen. Voor deze blog heb ik het document zo ingesteld dat iedereen het kan bekijken.
Ik kan zien dat Alie het document voor het laatst gewijzigd heeft.

Eergisteren heb ik een nieuw document toegevoegd aan Google Docs. Een Template, ook een zeer handige optie van Docs. Van foto-albums tot statistieken het zit allemaal in Google Docs. Zelf heb ik gekozen voor een jaarkalender, waar we onze activiteiten in kunnen zetten. Deze heb ik gedeeld met mijn collega specialist p.r en cultuur.

Ik heb Zoho Docs ook bestudeerd, lijkt veel op Google docs met iets meer toepassingen, ook voor het zakenleven.
Ik heb ons inlichtingenprotocol ook op Zoho Docs gezet, met het account van 23 Dingen.

Vervolg Rijmreis

2008-10-06T22:16:00.023+02:00

In bibliotheek Wierden werd vanmiddag druk gezocht naar een gedicht, met als enige aanwijzing: wordt op 6 oktober in bibliotheek Wierden verstopt. De meeste kinderen waren ervan overtuigd dat dit wel het Gouden Gedicht moest zijn. Om kwart over drie was het zover, de bibliotheek stroomde vol met kinderen van verschillende scholen. Een korte impressie:

Na een half uurtje werd het gedicht eindelijk gevonden in het Makkelijk Lezen Plein. De winnaar ging meteen naar de Rijmreissite en ja hoor, het was het Gouden Gedicht. Hoera!
"Mooie Woorden" van Koos Meinderts bleek het Gouden Gedicht te zijn.

.
De trotse winnaar Luuk Boone (in het midden op de foto) van basisschool De Morgenster. Met zijn groep maakt Luuk kans op de provinciale hoofdprijs: toegangskaartjes voor de hele klas voor Walibi World in Flevoland! Van de bibliotheek kreeg Luuk het boek 'De snoepwinkel van Zevensloten' van Koos Meinderts, het kinderboekenweekgeschenk en een boekenbon.

Verder spelen in de zandbak

2008-10-05T20:15:00.010+02:00

In de 23 Dingen zandbak wat geschreven over een film, die ik vrijdag j.l. in het filmhuis te Deventer zag:

Spelen met Wiki

2008-10-05T17:06:00.031+02:00

Tja, de Wikipedia was natuurlijk allang bekend. Er was ons wel geleerd heel voorzichtig met die Wikipedia om te gaan, want hoe weet je dat de info betrouwbaar is en men er serieus mee omgaat?

Iedereen kan informatie toevoegen en door wie wordt het gecontroleerd?
Er zijn immers geen redacteuren, die checken of jouw informatie klopt. Om te voorkomen dat het een grote puinhoop wordt, heeft Wikipedia wel wat richtlijnen opgesteld. Deze heb ik eens bestudeerd en tevens heb ik een account aangemaakt bij Wikipedia. Ik wilde eens voorzichtig, heel voorzichtig iets toevoegen aan een onderwerp.

Gisteren had ik familiedag met mijn familie. We kwamen bij elkaar op de Hoge Veluwe, maakten een fietstocht, bezochten het Kröller-Müller, kletsten bij en hadden ter afsluiting een etentje in een Indonesisch restaurant in Arnhem. We kregen allemaal een doosje met spekkoek mee naar huis.

Spekkoek is al een paar keer ter sprake gekomen in mijn blog. Ik besloot eens te kijken of er al een Wiki geschreven is over spekkoek.
Ja, dat is er en ik heb iets toegevoegd aan deze Wiki. Gewoon wat kleine aanvullingen. Meer durf ik nog niet. Ik zie bijvoorbeeld bij de Engelstalige Wiki over spekkoek dat er een link naar een recept wordt gegeven. De Nederlandstalige Wiki over spekkoek voorziet daar nog niet in. Als ik erachter ben, hoe je zo'n link toevoegt, wil ik dat ook nog doen. Voor de volledigheid! Als je immers over deze lekkernij schrijft, hoort er ook een recept bij te staan. Toch?

Verder heb ik alle informatie over de Wiki, zoals vermeld op de site van 23 Dingen, met interesse gelezen. De voorbeeldwebsite van Bibliotheek 2.0 bestudeerd.
Het is voor mij te hoog gegrepen om daar info aan te voegen. Waarschijnlijk zal het ook zo blijven dat een select groepje daar wat mee doet.
De literatuurwiki van de OB Deventer vind ik een geweldig initiatief. Zoiets past ook heel goed bij een bibliotheek. Verzamelen van informatie en toegankelijk maken, ditmaal via een Wiki. Ik vraag me alleen af, als ik bij de geschiedenis binnen de Wiki kijk, of het niet alleen voornamelijk de bibliotheekmedewerkers zelf zijn, die informatie erop zetten. Niets mis mee, wellicht weten de inwoners van de gemeente Deventer e.o. zelf deze wiki nog niet te vinden.

Als ik naar onze bibliotheek kijk, zullen wij de Wiki's voorlopig blijven gebruiken voor al@din en het inlichtingenwerk in de bibliotheek.

Feestelijke opening Rijmreis in Wierden

2008-09-30T23:02:00.019+02:00

Woensdag 1 oktober begint de kinderboekenweek, een week die dit jaar volledig in het teken staat van poëzie. In Wierden en in 12 andere Overijsselse gemeenten gaat op diezelfde dag Rijmreis van start, een onvoorspelbare reis van mooie, grappige en/of verrassende kindergedichten.

Vandaag werd Rijmreis feestelijk geopend in bibliotheek Wierden. Maaike Heethaar, miss Overijssel 2008, verrichtte samen met kinderen van groep 8 van de Mariaschool de openinghandeling.
Er moest een koffer worden gezocht: een echte rijmreiskoffer met daarin verstopt een gedicht.
De kinderen waren erg enthousiast. Een meisje had zelfs een eigen gedicht geschreven en een van de leerlingen zong een lied. Maaike werd bestookt met vragen over haar Miss zijn en beantwoordde alle vragen heel geduldig.
Een hele vrolijke, gezellige, spontane Miss, zonder kapsones.

Natuurlijk gaan we allemaal 30 november op Maaike stemmen!

Smullen met Del.icio.us

2008-09-27T19:27:00.031+02:00

Nadat we informatie over Del.icio.us hadden gekregen tijdens het volgen van een inlichtingenworkshop van het ROC, had ik wel een Del.icio.us account aangemaakt, maar vervolgens niets meer meegedaan.
Het was een pakket met info, vergelijkbaar met het leeswerk op de website van 23 Dingen. Het pakket dus nog maar eens tevoorschijn gehaald, de info gelezen en de website bestudeerd. Vervolgens heb ik het account weer geactiveerd en de bestaande favorieten vanuit mijn Internet Explorer geimporteerd naar Del.icio.us. Dat is in elk geval handig, al mijn favorieten kan ik nu ook op de bieb of op een andere plek ophalen. Wat ik wel lastig vond: in Internet Explorer had ik keurige mapje gemaakt en in Del.Icio.us staat het weliswaar keurig op alfabet, maar mijn mappen zijn door elkaar gegooid. Maar misschien heb ik iets fout gedaan?
Als het voor prive handig is, is dat natuurlijk ook het geval voor de bibliotheek. Ik kan me herinneren dat een collega op 1 inlichtingenpc al haar favorieten had opgeslagen, die ze gebruikte tijdens het beantwoorden van de al@dinvragen. Toen kregen we nieuwe computers en daar gingen de oude favorieten. Uit ons geheugen moesten we opdiepen welke favorieten we ook alweer hadden. Als we toen Del.icio.us hadden gebruikt, was er niets aan de hand geweest. Heb eens al@din ingetikt in Del.icio.us en inderdaad deze bookmark is opgenomen. En heel slim in Del.icio.us zijn ook allerlei bookmarks van al@din Overijssel opgenomen. Handig!
Ik heb deze meteen aan mijn netwerk toegevoegd!
Verder heb ik o.a. 23yourmind en koetje60 aan mijn Del.ico.us netwerk toegevoegd en hen ook een bookmark gestuurd om te delen. Ben benieuwd of ze hem hebben ontvangen en of ik er ook eentje krijg. (Dat wordt mij beloofd door Del.icio.us:-)

Zelf heb ik nu 64 bookmarks, die ik bijna allemaal nog moet voorzien van tags. Een aardig klusje. Dat moet toch stuk voor stuk of is er een snellere manier?

Ik lees trouwens dat evernote ook een soort concurrent is van Del.icio.us? Misschien kan ik tussen de drukke werkzaamheden deze week nog even ernaar kijken?

De kinderboekenweek komt eraan, natuurlijk is 23Dingen nu een onderdeel van mijn leven geworden, dus we gaan foto's maken, op Flickr zetten en ik zal er in mijn blog aandacht aan schenken.

Zo, ik heb er trek van gekregen, even een hapje eten:

ImageChef.com Poetry Blender

Mosaic van foto's Bluesavonden Wierden en Enter

2008-09-24T21:28:00.028+02:00

Mosaic Jay Ottaway Band
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

wat gespeeld met Flickr Toys

Op woensdag 14 en donderdag 15 november 2007 stonden de bibliotheken Wierden en Enter in het teken van Blues- en folkmuziek.
De Amerikaanse (blues)gitaristen Jay Ottaway en James O’Halloran verzorgden een akoestisch optreden.

Ik ken Jay Ottaway via zijn band The Jay Ottaway Band, waarmee hij zomers voornamelijk in Keulen optreedt. Dit jaar traden ze voor het eerst in het Bluescafe Apeldoorn op. Tijdens het komende Jazzfestival in Maastricht zullen ze ook van de partij zijn. Natuurlijk ga ik daarnaar toe! Ik ben een grote fan van ze.
Ik kocht ooit een cd van ze, werd geraakt door een song en schreef daarover met Jay. We werden vrienden.

The Jay Ottaway Band is een Duits-Amerikaanse alternatieve blues/rock band met als frontman Jay Ottaway. De band is een combinatie van rocking Blues riffs, prachtige lyrics en zware jazz-invloeden. Jay Ottaway treedt ook als singer songerwriter op!

Mijn visie op Web 2.0

2008-09-20T22:03:00.039+02:00

Goh, is dit al Ding 9? Wat gaat dat snel, zitten we op een derde.
Okay, dit is niet zo moeilijk een post over Web 2.0 schrijven. 100 Woorden, daar zit je toch zo op? Haha, een essay, daar zit toch niemand op te wachten. Als die arme begeleider al die essays moet lezen, valt hij ongetwijfeld in slaap. Toch?

Maar zonder gekheid, ik geniet van Web 2.0 en Ding 1/2/3 vind ik het nog het allerleukste. En niet alleen voor mezelf, als bibliotheek kun je natuurlijk ook een blog voor je klanten/lezers maken.
Je moet er dan alleen voor waken dat je bibliotheekblog geen herhaling wordt van je website. Je kunt er een persoonlijk tintje aangeven en de meerwaarde ligt in het feit dat je lezers kunnen reageren. Je kunt ook sneller inspelen op actualiteit. Wij kunnen onze bibliotheeksite niet zelf aanpassen en met een blog kan dat wel.
En tips hoe het moet, kunnen we weghalen van Bibliotheekblogs .

Over actualiteit gesproken, rss feeds kun je ook voor je bibliotheekblog inzetten.
Je abonneert jezelf op feeds, die van toepassing kunnen zijn op je klant: o.a. feeds over boeken en andere media, zodat je de klant weer kan doorverwijzen. En je kunt je bijvoorbeeld ook op de feed van de gemeentewebsite abonneren, waardoor je sneller op nieuws in de gemeente kunt reageren. En wie weet krijg je via zo'n bibliotheekblog weer op een andere manier contact met klanten, die zelf ook al bloggen en jou weer vinden.
Heb al een beetje zitten stoeien en deze blogheader gemaakt:

Ik heb voor de grap via google blogs de volgende treffers ingetikt: Bibliotheek Wierden Boeken. Mijn blog kwam bovenaan (en zo hoort het ook!). Een andere treffer was een datingsite, zozo..
Maar ook een blogger die in een gedicht een medewerker van onze bibliotheek verwerkt. Spannend wie dat zou kunnen zijn. Je kunt in elk geval die bloggers persoonlijk attenderen op jouw bibliotheekblog.

Foto editors, je moet natuurlijk altijd uitkijken met copyright, maar we kunnen onze filmavonden voortaan zo aankondingen:

Filmposter november 2008
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

Is mijn blik op de wereld en op web 2.0 veranderd? Ja en nee, wat ik om me heen zag, beschreef ik al, maar meer voor mezelf. Nu probeer ik het zo mogelijk naar deze blog te vertalen. Ik doe beslist meer met Flickr en zal dat ook blijven doen. Ook al die Flickr tools zijn handig, zowel voor werk als prive. En wat erg belangrijk is, ik dacht dat al die Dingen van Web 2.0 (op een paar na dan) alleen voor nerds waren of voor hele jonge mensen, die ermee opgroeien, zoals mijn kids. Hoewel ik niet hoop, dat ik zo eindig........

Maar ik schreef het al eerder: "een mens is nooit te oud om te leren". Zelfs niet voor de Dingen van Web 2.0...

Op naar Ding 10!

Eet smakelijk!

2008-09-18T23:13:00.014+02:00

Morgen een verjaardag en geprobeerd een "taart" te bakken. Lukte niet, ik houd het voortaan weer bij mijn spekkoek!

Voorbereidingen tot "de bibliotheek als winkel", deel 1

2008-09-17T21:17:00.029+02:00

Gisteren hebben we een start gemaakt met bibliotheek Enter, die over een poosje als winkel ingericht zal worden. Ik heb bewust boven deze post deel 1 gezet, want wat we gisteren hebben gedaan is slechts een begin.

Enter is een van de pilotbibliotheken in Overijssel, waar winkelformules voor worden ontwikkeld. Deze gaan de komende twee jaar als uitgangspunt dienen voor de herinrichting van centrale stadsvestigingen, wijken en dorpen.
Voor Enter zal de dorpsformule van toepassing zijn.

Als we kijken naar "De klant is koningin" moeten we voor de bibliotheek Enter met twee belangrijke klantgroepen rekening gaan houden: De Traditionele Gezinnen en de Welvarende Genieters.

In het begin heb ik ietwat moeite gehad met deze benamingen: Tradtioneel en Welvarend. Een etiketje plakken op je klant. Het had voor mij iets negatiefs.
Maar aan de andere kant: deze groepen worden nu zo duidelijk omschreven, ik zag ze letterlijk voor me. En ik moet zeggen, ik vind het prettig: je kunt niet alleen gerichter collectioneren, maar ook je activiteiten meer op je klanten afstemmen.

Ik ben nu dus erg blij met het klantsegmentatiemodel, het leert ons welke klant bij ons komt en nog belangrijker wat deze klant wil!
Het geeft zoveel meer duidelijkheid, niet meer van alles iets kopen (wat dat iets ook moge zijn?), maar net zoals in een winkel neerzetten waar je klant om vraagt en ook zorgen dat je er een voorraad van in huis hebt. En dat alles aantrekkelijk opgesteld, met een goede bewegwijzering en met personeel dat klantvriendelijkheid uitstraalt.
Hoe dit in grote lijnen er uit moet komen te zien, is te zien in dit filmpje.

Als je nog "van alles wat" in je collectie hebt en je wilt naar "wat de klant wil" is een van de eerste stappen: flink saneren!
En dat kan pijn doen, heel veel pijn. Al die prachtige boeken weggooien!
Maar: wat heb je aan prachtige boeken, die ongelezen in de kast staan.
Uitleencijfers toonden het keihard aan, die boeken werden niet gelezen, niet gepakt door de klant.
Misschien werden ze niet gepakt, omdat ze met al die ruggetjes in de kast stonden?
Dat is heel goed mogelijk, dus via displayen op tafels en frontale plaatsing in de kasten, willen we Enter tot een winkel gaan omvormen.

Desalniettemin bleef er genoeg over waar onze tradionele gezinnen en welvarende genieters niet op zitten te wachten, dus met man of beter gezegd vrouw en macht hebben we gisteren maar liefst 2700!!! boeken afgeschreven. Ja, voor deze en gene was het soms wel even slikken, maar opvallend was dat iedereen ervoor ging!
Zelfs een collega, die grieperig was en aan het einde van de dag geen stem meer had, ging fanatiek door. Petje af!

Stapels boeken zijn er afgescheven
Originally uploaded by Bibliotheek Wierden

Wat me ook altijd opvalt aan een dag samenwerken met elkaar: het is goed voor de teamspirit. Als de doelen duidelijk zijn, zet iedereen de schouders eronder. Niks geen dure teambuildingstrainingen. Mijn motto is dan ook:
Laat medewerkers samen aan een project werken: prima voor de sfeer en de betrokkenheid!

Wordt vervolgd.........

Beetje speeltijd

2008-09-15T22:32:00.004+02:00

Beetje gekeken naar allerlei mogelijkheden om plaatjes te bewerken.
Begonnen met mijn profielfoto via Framer te veranderen......

Morgen naar Enter, starten met de voorbereidingen voor het winkelconcept, dus fototoestel mee en foto's maken.

Flickr verder ontdekken

2008-09-14T00:33:00.053+02:00

Wat is dat leuk, zeg!

Spell with Flickr!

Via de tools collection kwam ik op PicMarkr terecht. Een mooi watermerkje op een biebfoto geplakt. (linksonder).
Je moet wel met een vergrootglas kijken of op de foto klikken om een grotere versie te zien!

Flickr.com en Slide.com

2008-09-12T22:57:00.010+02:00

Wat foto's van onze bibliotheek in een slide gezet. Ze staan op onze Flickr pagina.

Feeds

2008-09-12T20:08:00.018+02:00

Ik gebruik al een tijdje Google Reader en ben daar erg tevreden over.
Heb het ontdekt toen ik me eens verdiepte in al die opties van Google. Je tikt eenmaal je wachtwoord in en je hebt de beschikking over zoveel handige snufjes. Van de Maps tot Picasa (foto's) tot Google docs en natuurlijk Gmail.

Sinds 23 Dingen heb ik mij via Google Reader ook geabonneerd op een aantal Blogs.
Deze heb ik tevens toegevoegd aan mijn Blogroll, een handige optie van Blogger.

Daarnaast ontdekte ik dat binnen Internet Explorer 7.0 dit icoontje
oplicht, als er een feed binnen die website beschikbaar is. Ik kan vervolgens daarop klikken en in het favorietencentrum zetten.

Vanwege onze 23 Dingen ook gekeken naar Netvibes en een abonnement op genomen, alleen om het uit te proberen. Twee Readers vind ik zelf ietwat overdreven. Netvibes ziet er wat gelikter uit dan Google Reader. Mooie kleuren en coole widgets, die je bijvoorbeeld op je Blog kunt zetten. Gaan we nog eens uitproberen.

Leuk die egofeed, heb bibliotheek Wierden ingetikt en ik kreeg zowaar een paar treffers. De tips in het filmpje opgevolgd en deze egofeed aan mijn reader toegevoegd. Als dus iemand in zijn blog over bibliotheek Wierden schrijft, word ik via deze egofeed direct op de hoogte gesteld.

Tot slot: wat nu natuurlijk leuk zou zijn, als onze klant zich via RSS op onze bibliotheek website kan abonneren!!!
Heb eens hier en daar gesurft of dat eventjes te doen is. Waarschijnlijk niet.
Vond deze Wiki.
Zag er te ingewikkeld uit voor deze leek, dus dit moeten we voorleggen aan onze webmaster.

Geheimzinnigheid

2008-09-11T22:01:00.010+02:00

Heb net eens even rondgesnuffeld op de weblogs van de nieuwe groep.
Prachtige namen zitten er tussen. Geweldig!

Sommige mensen maken er zelfs een sport van om zo anoniem mogelijk te blijven. Lastig als je bekenden wilt zoeken, maar aan de andere kant ook een uitdaging om juist tussen al die "onbekenden" collega's uit andere bibliotheken te vinden.

Grappig hoe ook iedereen met zo'n weblog omgaat. De een houdt het kort, to the point, de ander schrijft er hele verhalen op. Een enkeling moet er ook duidelijk aan wennen om met zo'n weblog om te gaan. Maar oefening baart kunst.

Toevallig viel mijn oog in de bieb op een oude Flair, waarop met grote letters stond: Heb jij al een weblog? Over allerlei soorten weblogs: van hele dagboeken tot het vinden van gelijkgestemden, die bijvoorbeeld dezelfde hobby uitoefenen.
Opvallend is dat mensen, die alle zieleroerselen op het web zetten, dat anoniem doen. Men is toch bang dat de baas, vrienden of zelfs de partner achter dingen komen, die misschien niet zo voor een ieder geschikt zijn. Of men is bang dat iemand achter je adres komt en rare dingen met je gaat uithalen.
Het blijft inderdaad altijd oppassen!

Het doel van mijn weblog is schrijven over die 23 Dingen, maar daarnaast ook met een naar de andere Dingen kijken die om me heen gebeuren.

Ik schat wel zo in, hoe geheimzinniger en anoniemer, hoe meer lezers je trekt!

Aahh.....Enge Dingen

2008-09-10T10:13:00.008+02:00

Het is bijna herfst en naast de leuke 23 Dingen zijn er toch ook wel Enge Dingen.

Gisterenavond in de keuken zag ik een grote dikke spin. Sinds ik in Indonesie ben geweest, ben ik wel wat gewend qua Enge Beesten. Maar toch, hij was errug groot.

Ik riep mijn kinderen erbij. Mijn dochter wilde er een foto van maken. Maar bij nader inzien vond ze het toch wel eng en slaakte gilletjes als "wat groot" en "zet hem buiten". Dood mocht ie niet, want ze is een dierenliefhebster.

Manlief toonde geen interesse en bleef achter zijn pc zitten. Ach ja, wat moet je met zo'n spin?

Broerlief zette het beest zonder blikken of blozen buiten.

Heb dus uiteindelijk geen foto..............

50 worden en 23 Dingen

2008-09-08T22:27:00.010+02:00

Afgelopen zaterdag vierde een vriendin van mij haar verjaardag. 50, dus ze zag Sara.
Tja, we moeten er allemaal aan geloven.
Het verbaasde me dan ook niet dat de gemiddelde leeftijd van de gasten 50 of bijna 50 was.
Heb eens geinventariseerd waar de gesprekken zoal over gingen?

1. herinneringen aan de schooltijd, anekdotes, ook nieuwtjes over de jarige die ik nog niet wist. Zal daar verder niet over doorzagen, dat is te prive!
2. over de kinderen en hoe goed ze het doen op school.(lees middelbare school, universiteit/hbo)
3. over hoe lekker dat koud en warm buffet toch wel niet smaakte en dus een reden om nog maar eens een keer op te scheppen.
4. over al die feestjes die we nog gaan krijgen, want er worden nog zoveel mensen 50 dit jaar. Hoera, nog meer buffetten.
5. over internet natuurlijk en dan bedoel ik eigenlijk: internet is zo gewoon, een onderdeel van het gesprek. Dus we zeggen, ja, ik had dat namelijk opgezocht op internet, of ik heb het via marktplaats gekocht, of volgens de ns reisplanner enz.

Wat me trouwens opviel was, dat gesprekken bij vijftigers niet meer over verbouwingen gaan. Wat absoluut 10 jaar geleden het geval was. Ach ja, men is gesetteld.

Tuurlijk heb ik zo nu en dan mijn 23 Dingen laten vallen en eens gekeken hoe men daarop reageerde.
Een greep wil ik met mijn bloglezers delen: "wij gaan ook beginnen, mijn directeur had het erover" (dat was mijn vriendin, die ook in het bibliotheekvak zit).
Verder: "een blog, dat is toch een soort dagboek. Eng hoor, om alles op het web te zetten" (ben ik eng?) "RSS, is dat zoiets als RSI"?
"Krijg je daarna een andere functie?" (nou, wie weet)
"Tja, meid, je moet met de tijd meegaan!" En....een zeer hoopvolle, voor iemand, die ook over een jaar 50 wordt: "je bent nooit te oud om te leren"................

Dus, er is nog hoop!

Wielen, die al uitgevonden zijn

2008-09-05T19:36:00.002+02:00

Kijk dat is nou handig als je niet de eerste groep bent, allerlei wielen zijn al uitgevonden door collega's. En waarom zouden we die opnieuw moeten uitvinden?

Nadat ik vanmorgen even lekker over de markt had gezworven, heb ik eens gekeken bij blogs van de vorige groep. Dat was erg leerzaam en kan ik iedereen aanbevelen.
Ik kwam een filmpje tegen van Annemarie hoe je je Blog kunt oppimpen. Ik had er erg veel aan. Dus Annemarie: Dank!

Leuk is natuurlijk altijd een blik te werpen in Blogs van anderen.
Heb die van onze begeleider gevonden.
Ziet er goed uit!
En van een collega uit Almelo!
Ik ontdekte een kraddelaar, die is overgegaan naar Twitter. Als dat maar goed gaat!

En last but least die van de mama van Snorri!

Je kunt zelfs blogger van het jaar worden of zo goed zijn dat je een boek over je blog schrijft.
Heb uit nieuwsgierigheid laatst dit boek gelezen:

Het geeft je een kijkje in de wereld van de Bloggers en het leest als een chick-lit.
Zo en nu weekend!

Blog en Blues

2008-09-04T20:27:00.002+02:00

Goh, ik houd wel van Blues, ik ga er vast nog eens over schrijven.
Heb het getoonde filmpje van vanmorgen nog eens op YouTube opgezocht.
Het duo kan zo in het Bluescafe Apeldoorn optreden. Daar kom ik zo nu en dan.

Heb geprobeerd labels toe te voegen aan mijn berichten, zodat alles over 1 onderwerp gemakkelijker te zoeken is. En ik heb via gadget abonnementslinks toegevoegd, zodat anderen zich op mijn blog kunnen abonneren.

Mijn volgende stap is mijzelf abonneren op blogs van collega's, vrienden en kennissen.

Wat ik tot nu toe erg handig vind aan dit bloggen en ook gmail (hier werk ik al een tijdje mee): je berichten worden tijdens het tikken automatisch opgeslagen.
Dit is echt uit de kunst!

Ik ben in het verleden weleens wat kwijtgeraakt, omdat ik iets niet tijdig opsloeg.

Mijn dochter van 15 heeft aangeboden me te helpen met filmpjes e.d. Ontzettend lief, maar ik ga het eerst zelf proberen.....

Start 23 Dingen

2008-09-03T22:04:00.002+02:00

Zo, ter voorbereiding op de 23 Dingen alvast nog eens goed de website bekeken.
Ben blij dat ik een beetje vooruitgewerkt heb, want het zal best veel tijd gaan kosten.
Het eerste Ding is dus een Blog bijhouden. Dat vind ik in elk geval erg leuk, dat weet ik nu al. Schrijven doe ik nou eenmaal graag.
Ik vind mijn Blog nog een beetje saai, mijn volgende stap is de Blog een beetje proberen te versieren. Er is natuurlijk een hele dochterpagina over Blogs, waar ik ongetwijfel tips zal weghalen: http://weblog.startpagina.nl/

En de helppagina van Blogger bevat ook een heleboel info.

Kom al een heleboel bekenden tegen op bibliotheek 2.0, ook een aantal jeugdspecialisten. Die zullen we proberen toe te voegen in mijn vriendenlijst.
Eens kijken wie er morgen allemaal zijn behalve mijn eigen collega's!

Flickr.com

2008-08-30T00:26:00.002+02:00

De bibliotheek heeft een Flickr account.

Heb er wat foto's op gezet.
Karin, wordt het toch nog gebruikt!

De Zahir

2008-08-29T22:48:00.001+02:00

Ik ben een boek van Paulo Coelho aan het lezen. "De Zahir".

Hij schrijft geweldig en ik werd eigenlijk geraakt door het woord "Zahir". Het klinkt oosters, mysterieus.
Zahir is Arabisch en betekent: zichtbaar, aanwezig, onmogelijk om onopgemerkt te blijven.
Twee Dingen:
- je moet in deze wereld met al die Bloggers wel zo geweldig kunnen schrijven, dat
je opgemerkt wordt.
- volgens Coelho schrijft een boek zichzelf, de schrijver schrijft het alleen maar
op. Ik vraag me sterk af of het met mijn Blog ook zo zal gaan. Zal het vanzelf
gaan?

In het boek "De Zahir" is de auteur op zoek naar zijn vrouw, die spoorloos is verdwenen? Is ze ontvoerd, vermoord of gevlucht uit het huwelijk?
Naast allerlei wijsheden, leest het ook als een spannend boek! Ik ben op de helft en kan het maar moeilijk wegleggen.

Foto's van ons huis en gezinnetje

2008-08-27T19:25:00.001+02:00

We wonen in het Oosten des Lands, in een vriendelijk dorpje vlakbij de IJssel.

Eerste Blog

2008-08-22T19:50:00.002+02:00

Zo, binnenkort ga ik van start met 23 Dingen. Een leertraject, waarbij ik spelenderwijs Dingen van Web 2.0 ga ontdekken.
Dan wordt van mij verwacht dat ik een Blog, een soort dagboek dus?, ga bijhouden.
Een Blog is ook zo'n Ding.
Ik vrees dat ik verslaafd ga raken!

Okay, om men een plezier te doen start ik met deze spinsels, maar mijn diepste geheimen houd ik natuurlijk voor mij, die schrijf ik nog steeds ouderwets in een dagboekje!

En daarnaast heb ik een lief vriendinnetje met wie ik vele geheimen deel.

We zien wel wat dit wordt, ik sta open voor nieuwe Dingen!

Theodora is mijn tweede naam. Ik heb het nooit een mooie naam gevonden, een beetje te deftig. Past niet helemaal bij me. En omdat ik nog niet weet of deze blog bij mij zal gaan passen, kies ik voor deze naam.